چشمان تو در آیینه اشک!(مهدی سهیلی)

[MehraneH]

نیرزد
خدایا! عشق مهرویان عالم-
هزاران سال و ماه آشنایی
به یک روز جدایی ها نیرزد.

[MehraneH]

آهی از دل
دعا کن تا ز شب، ماهی برآید
به پیش پای ما راهی برآید
دل کس را مسوزان بر حذر باش
مبادا از دلی آهی برآید!

[MehraneH]

تشبیه بد
فغانا! با دلم در جنگ شد یار
دلش بی روح تر از سنگ شد یار
دهانش را شبیه غنچه گفتم
از این تشبیه بد دلتنگ شد یار!

[MehraneH]

جمال مطلق
مجموعه کائنات، حیران تواند
مجموع نشسته و پریشان تواند
رخساره به کس نمی نمائی اما
صد شمس و قمر آیینه گردان تواند.

[MehraneH]

شیشه و سنگ!
تو از من بی خبر، من از تو دلتنگ
جدایی بین ما، فرسنگ فرسنگ
دلم از شیشه است اما ندانم
چه کس بر شیشه من ، می زند سنگ؟

[MehraneH]

نامردمی!
مرا هرگز نباشد بیمی از مشت
برادرجان! مرا نامردمی کشت
فتوت پیشه، خندد روی در روی
زند نامرد ناکس، خنجر از پشت!

[MehraneH]

جهان بیگانه!
جهان، بیگانه با دنیای من بود
غم آباد بزرگ مرد و زن بود
درخت بی وفایی، چمن اندر چمن بود!

[MehraneH]

درهای بسته!
کیم من؟ خسته جانی، دلشکسته
غریبی، روهروی با پای خسته
سرای من حصار اندر حصارست
من و تنهایی و درهای بسته!

[MehraneH]

خزان بی بهار!
منی که بی قرارم، چون نگریم؟
خزان بی بهارم، چون نگریم؟
منی که بی تو در تنهایی خویش
هوای گریه دارم، چون نگریم؟

[MehraneH]

سکوت
بهار آمد، گلی در باغ ما نیست
نوای بلبلی بر شاخه ها نیست
نلرزاند نسیمی پرده یی را
در این غمخانه از یک تن صدا نیست

[MehraneH]

نازکدل!
دلی لرزنده دارم، زار و خسته
دلی در حلقه ماتم نشسته
به فریاد آردم احوال مرغی
که سنگی خورده و بالش شکسته!

[MehraneH]

نفرین!
فراقت در دلم آتش به پا کرد
مرا در دشت تنهایی رها کرد
دو صد نفرین به جان باعبانی
که گل ها را ز بلبل ها جدا کرد!

[MehraneH]

یادآوری!
گل چو خندید، دهان تو به یادم آمد
لاله رویید و لبان تو به یادم آمد
شاخه ای سبز برآورد سر از نرده ی باغ
قامت سبز جوان تو به یادم آمد.

[MehraneH]

فصول عمر!
چمن خشک است و بی گل شد گلستان
گل شادی نمی روید به بستان
فصول عمر ما دانی چه باشد؟
زمستان در زمستان در زمستان!

[MehraneH]

یک نفس!
جهان، سیمرغ جان را چون قفس بود
از او هر خون دل خوردیم، بس بود
شمار عمر ما را گر بپرسی
ز خردی تا به پیری، یک نفس بود!

[MehraneH]

آشنایان!
نمی دانم ز غم ها چون بگریم
رهایم کن که چون مجنون بگریم
ز جور اشنایان آنچنانم
که باید پیش مردم، خون بگیرم

[MehraneH]

کبوتر جان!
کبوتر جان! ز بامم پر گرفتی
هوای لانه دیگر رفتی
مرا، کز دیدنت می رفتم از هوش
ز صیاد دغل کمتر کرفتی!

[MehraneH]

چراغم بودی!
چو رفتی، شد دلم ویران تر از گور
چراغم بودی و شد خانه بی نور
ز چشمم می چکد اشک جدایی
چو یر گوشم رسد آوایت از دور!

[MehraneH]

گریز
در این دوران، ز دل ها کینه خیزد
پسر، با مادر خود می ستیزد
چه عصر فتنه انگیزیست یا رب
که خواهر از برادر می گریزد

[MehraneH]

آتش و خاکستر
ندیدی لحظه یی چشم ترم را
شب تنهایی رنج آورم را
دلم عاشق، ولی مویم سپید است
ببین آتش مبین خاکسترم را

[MehraneH]

غرور
کسی زیباتر از تو در جهان، نه
تو باش آرام جانم، دیگران نه
غرور عاشقی دیوانه ام کرد
که دل خواهد تو را، اما زبان نه

[MehraneH]

بنای عشق
شب آمد، یار را در خواب دیدم
به گردش، هاله ی مهتاب دیدم
شدم بیدار و چشمم شد پر از اشک
بنای عشق را بر آب دیدم

[MehraneH]

نه پایی، نه دستی!
نمی گیرد کسی از ما سراغی
نمانده در چمن، جز بانگ زاغی
نه پایی، تا ز تاریکی گریزم
نه دستی، که برافروزم چراغی!

[MehraneH]

یادم آمد
گل آمد، بی وفایی یادم آمد
بهار آشنایی یادم آمد
چکید از شاخه، باران قطره قطره
از آن، اشک جدایی یادم آمد

[MehraneH]

روح خسته
من و تنهایی و آه شبانه
به لب، آه و به دل، داغ زمانه
کجا جوشد بدین افسردگی ها
ز روح خسته، شعر عاشقانه

[MehraneH]

خواب وطن
به غربت، خانه ام بیت الحزن بود
چراغم، قطره های اشک من بود
اگر سر را به بالین می نهادم
به چشمان ترم، خواب وطن بود

[MehraneH]

قفس و رهایی
قفس دیدم، رهایی یادم آمد
تو رفتی، بی وفایی یادم آمد
چو بانگ نامه بر در کوچه پیچید
چکید اشکم، جدایی یادم آمد

[MehraneH]

دورو
خوشا یاری که مایل بر تو باشد
نگاهش لطف شامل بر تو باشد
بترس از آن منافق کز دورویی
زبانش با تو و دل بر تو باشد

[MehraneH]

بگشا در
به فریب من چه کوشی؟ که ز عشق در گریزم
هوسی به سر ندارم، هوس مرا گرفتی
بگشا دری به رویم، مگرم نفس برآید
به خدا تو ای ستمگر، نفس مرا گرفتی

[MehraneH]

شادی نما
بلا نزدیک و راه خانه دور است
دلم تاریک و چشمم سوی نور است
غم زندان من شادی نما بود
چون آن ماهی که در تنگ بلور است

[MehraneH]

گواه
بسی مستی در آن چشم سیاه است
مرا صد آفرین در هر نگاه است
تبی از بوسه گرم تو دارم
بر این تب، آتش لب ها گواه است

[MehraneH]

حال دعا
ز مردم دل بگردان، با خدا کن
خدا را وق تنهایی صدا کن
در آن حالت که اشک می چکد گرم
غنیمت دان و یاران را دعا کن

[MehraneH]

همنشین آه
به پیری، گر دلت آگاه باشد
تو را در جنت حق، راه باشد
مکن کاری که آخر از ندامت
لبانت همنشین آه باشد

[MehraneH]

پستی
در اهل خرد، گشاده دستی دیدم
در مردم تازه کیسه، مستی دیدم
در روح پلید خواجه ی مال اندوز
جز سنگدلی، هزار پستی دیدم

[MehraneH]

پیش از قفس
به باغ از آشیان، روزی دری بود
گلستان را صفای دیگری بود
چه گویم من؟ که صیادم ندانست
مرا پیش از قفس بال و پری بود

[MehraneH]

ماده پرست
ای آن شب از سپیده نشناختی ای
وز کثرت جهل خود، به حق تاخته ای
گر منکر آفریدگاری،بر گوی:
از پیکر خود، چه چیز را ساخته ای؟