اشک

[ARMAGEDON]

تا توانی رفع غم از چهره غمناک کن. در جهان گریاندن اسان است اشکی پاک کن

[haleh]

اشک عشق

[haleh]

دست بردار وبرو
تا تنها
لب این برکه اشک
خستگی های تنم را شویم
و به اندام شن الوده این
کوچه تنگ بنویسم
تو مرا خواهی کشت

[كمان]

زودي برگرد تا كه من نشم ديوونه
اشكهاي گريه من باز نشن سيل زمونه

[arash shivatir]

اشك اگر كار نسازد بچه كار آيد چشم
گريه چون غنچه شود تازه ببار آيد چشم

اي سيه ابر افق بند پر از عقده ببار
مگر از شبنم تو ياد بهار ايد چشم

كنج امني به بياباني از اين خاك نبود
دل بهر سبزه دهم ، پر ز غبار آيد چشم

[ARMAGEDON]

هر قطره اشک چکیده ای از وجود ادماست.پس قدرشونو بدونیم.یادمون باشه به هرکسی میتونیم لبخند بزنیم.ولی برا هر کسی نمیتونیم گریه کنیم.

[كمان]

قصه گذشته هاي خوب من
خيلي زود مثل يه خواب تمام شدن
حالا بايد سر رو زانوم بزارم
تا قيامت اشك حسرت ببارم

[ARMAGEDON]

اشک من خودتو نگه دار نیا پایین منو رسوا میکنی.اخه غم تو میون جمعی چرا تنها منو پیدا میکنی.

[MAHSHID]

كاش ميشد اشك را تهديد كرد....
لحظه ي ديدار را نزديك كرد...
كاش ميشد در ميان لحظه ها .
لحظهي ديدار را نزديك كرد.

[Parisaa]

تو ولی رفتی و از من دل بریدی
دل به راهی گنگ و نا غافل سپردی
اشک سردم را ندیدی در عشقو نخریدی
به دل تاریک شبهام نزدی نور امیدی

[Parisaa]

زندگي رو دوست دارم با تمام بد بياريش
عاشقي رو دوست دارم با تمام بيقراريش
من ميخوام اشکو بفهمم وقتي از چشام ميريزه
اما اين درد چه کشندس واسه من خيلي عزيزه

[ARMAGEDON]

هر مرد که پس از من ببوسدت
بر لبانت
تاکستانی را خواهد یافت
که من کاشته ام!
هر زن که بعد تو به او بنگرم.دریاچه خونی در چشام خواهد دید که تو ان را جاری کردی.

[Avareh]

میگن وقتی آدم گریه میکنه سبک میشه ولی ما هرچی گریه میکنیم بیشتر سنگین تر میشیم و بیشتر احساس تنهایی میکنیم

[ARMAGEDON]

دیشب به سیل اشک ره خواب می زدم.نقشی به یاد خط تو در اب می زدم.ابروی یار در نظرو خرقه سوخته.جامی به یاد گوشه محراب می زدم.

[taranom]

ابری رسید و آسمانم از تو پر شد
بارانی آمد ، آبدانم از تو پر شد
نام تو اول بغض بود و بعد از آن اشک
اول دلم پس دیدگانم از تو پر شد
جان جوان بودی تو و چندان دمیدی
تا قلبت بخت جوانم از تو پر شد
خون نیسیتی تا در تن میرنده گنجی
جانی توو من جاودانم از تو پر شد
چون شیشه می گرداند عشق ، از روز اول
تا روز آخر ، استکانم از تو پر شد
در باغ خواهش های تن روییدی اما
آنقدر بالیدی که جانم از تو پر شد
پیش گل سرخ تو ،‌برگ زرد من کیست ؟
آه ای بهاری که خزانم از تو پر شد
با هر چه و هر کس تو را تکرار کردم
تا فصل فصل داتسانم از تو پر شد
ایینه ها در پیش خورشیدت نشاندم
و آنقدر ماندم تا جهانم از تو پر شد

[Amir_A]

وا فریادا ز عشق وا فریادا کارم بیکی طرفه نگار افتادا
گر داد من شکسته دادا دادا ور نه من و عشق هر چه بادا بادا