مشاعره به سبکی جدید ... ( انتخاب حرف برای نفر بعدی )

[tarane]

اگه توجه کرده باشين توي مشاعره آخر شعر ها فقط با حروف به خصوصي تموم ميشن...

ت د م ي ...

خوب پس باقي حروف چي؟؟؟

اينجا هر کسي يه شعر ميگه و نفر بعد با کلمه اي که قبلي ازش خواسته شعر ميگه....

مثلا من اين شعر رو ميگم...

يادم رفت بهت بگم كه لاله ناز مني
يادم رفت تو عاشقي تو اوج پرواز مني


حالا بعدي با پ شعر بگه....

[Hosein.M]

چيه ترانه شعر كم اوردي؟؟
ميخواي من بهت كمك كنم.

[Hosein.M]

پایت را برای همراهی می خواهم
عطرت را برای مستی می بویم
خیالت را برای پرواز می خواهم
و
خودت را نیز برای پرستش ..

بعدي با ژ

[Parisaa]

حرف سختي رو انتخاب كردي حسين جان

[كمان]

ژينا گل من گل خوشگل من
به عشقت اسيرم
بي تو من ميميرم
بعدي با گ

[Parisaa]

گرم از دست برخيزد كه با دلدار بنشينم
ز جام وصل مي نوشم ز باغ عيش گل چينم

بعدي با چ

[flatliner]

چون صید به دام تو هر لحظه شکارم ای طرفه نگارم
از دوری صیاد دگر تاب ندارم رفت است قرارم
بعدی با ط

[Parisaa]

طایر دولت اگر باز گذاری بکند
یار باز آید و با وصل قراری بکند

بعدی با ش

[Shaqayeq]

شد ز غمت خانه سودا دلم
در طلبت رفت به هر جا دلم

بعدی با ض

[tarane]

ضمن اينکه پرسيدي چيست؟؟؟
گفتم همان که ميداني با نفس تو جاريست...
روح من در درون توست..
همان که با هر نفس تو مي آيد و ميرود..

ع

[Shaqayeq]

عجب آن دلبر زیبا کجا شد
عجب آن سرو خوش بالا کجا شد
میان ما چو شمعی نور می​داد
کجا شد ای عجب بی​ما کجا شد

ظ

[tarane]

پایت را برای همراهی می خواهم
عطرت را برای مستی می بویم
خیالت را برای پرواز می خواهم
و
خودت را نیز برای پرستش ..

بعدي با ژ


نه بابا کم نياوردم...
من و کم آوردن اونم تو شعر؟؟؟؟

فقط مي خوام شعرايي که با حروف ديگه دارم حيف نشن....;)

[tarane]

ظارهم ببين چه پيرم کردي...
آن تني که در عشق تو رفت
کاش مي امد و دوباره جواني ميکرد...

ح

[Shaqayeq]

حیلت رها کن عاشقا دیوانه شو دیوانه شو
و اندر دل آتش درآ پروانه شو پروانه شو

پ

[كمان]

پشت شيشه پنجرمون
اون بالاها تو آسمون
يه نور قشنگو زيبا مياد هميشه شبها
در اين سياهي شب اون با ياراش ميشن پيدا

ق

[ANNA_HIV]

قايقي خواهم ساخت
خواهم انداخت به آب
دور خواهم شد از اين خاك غريب
كه در آن هيچ كسي نيست كه در بيشه عشق
قهرمانان را بيدار كند.......


ٍث..

[كمان]

ثواب گويند كه ميشورد گناه را
پس زين حال منه گنه كار در پي ثواب مي جويم.

ل

[ANNA_HIV]

لولو پشت شیشه هاست
و من توی شیشه ها ترا می دیدم

ظ..

[كمان]

ضرب در ضرب كن عشقتو با من
كم در كم كن نفرتتو با من

و

[Parisaa]

وصال او ز عمر جاودان به
خداوندا مرا آن ده كه آن به

ص

[elnaz.lovely]

در کودکی می گفتن همگان را دوست بدار حال از میان همگان یکی را دوست دارم

می گویند رهایش کن

[Parisaa]

در کودکی می گفتن همگان را دوست بدار حال از میان همگان یکی را دوست دارم

می گویند رهایش کن

الناز عزيز بايد شعري رو مي نوشتي كه با (((ص))) شروع مي شد

[Hosein.M]

صبحت بخير عزيزم با آنكه گفته بودي ديشب خدا نگهدار
با انكه دست سردت از قلب خسته تو گويد حديث بسيار


بعدي با ذ

[Parisaa]

ز گريه مردم چشمم نشسته در خونست
ببين كه در طلبت حال مردمان چونست

حسين جان شرمنده هر چي فكر كردم با ((ذ)) شعري به خاطرم نيومد.

ع

[Pasalari]

صبحت بخير عزيزم با آنكه گفته بودي ديشب خدا نگهدار
با انكه دست سردت از قلب خسته تو گويد حديث بسيار


بعدي با ذ
ذهن شبنم که می خواد گریه کنه ، فصل بارون تو چشم پر می زنه
فصل پائیزی من که می رسه....
نفسم به عشق تو پر می زنه.....
ز گريه مردم چشمم نشسته در خونست
ببين كه در طلبت حال مردمان چونست

حسين جان شرمنده هر چي فكر كردم با ((ذ)) شعري به خاطرم نيومد.

ع
عزم آن دارم که امشب نیمه مست
پای کوبان کوزه ی دردی به دست
سر به بازار قلندر در نهم
پس به یک ساعت ببازم هر چه هست

بعدی با ق

[Parisaa]

قتل اين خسته به شمشير تو تقدير نبود
ور نه هيچ از دل بي رحم تو تقصير نبود

د

[ghoghnoos]

در ازل پرتوی حسنت ز تجلی دم زد
عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد

[asma]

الان با چه کلمه ای باید شروع کنیم

[ghoghnoos]

آهان یادم رفت بگم

ش

[flatliner]

شاهدان را گر دلبری زین سان کنند.....زاهدان را رخنه در ایمان کنند
بعدی با ف

[asma]

شدچواز پیچ و خم ره باخبر
مقصد تحقیق را پرسیدو رفت
گ

[Hosein.M]

گاهی مسیر جاده به بن بست می رود

گاهی تمام حادثه از دست می رود


گاهی همان کسی که دم از عقل می زند

در راه هوشیاری خود مست می رود


گاهی غریبه ای که به سختی به دل نشست

وقتی که قلب خون شده بشکست می رود


اول اگرچه با سخن از عشق آمده

آخر خلاف آنچه که گفتست می رود


وای از غرور تازه به دوران رسیده ای

وقتی میان طایفه ای پست می رود


هر چند مضحک است و

هاه!! پراز خنده های تلخ

بر ما هر آنچه لایقمان هست می رود


گاهی کسی نشسته که غوغا به پا کند

وقتی غبار معرکه بنشست می رود


این جا یکی برای خودش حکم می دهد

آن دیگری همیشه به پیوست می رود


این لحظه ها که قیمت قد کمان ماست

تیریست بی نشانه که از شست می رود


بیراهه ها به مقصد خود ساده می رسند

اما مسیر جاده به بن بست می رود


وای از غرور تازه به دوران رسیده ای

وقتی میان طایفه ای پست می رود


هر چند مضحک است و پر از خنده های تلخ

بر ما هر آنچه لایقمان هست می رود


بعدي با آ

[asma]

ای عجب این راه نه راه خداست
زانکه در ان اهرمنی رهنماست
د

[ghoghnoos]

دوش در حلقۀ ما قصۀ گیسوی تو بود
تا دل شب سخن سلسلۀ موی تو بود

[ANNA_HIV]

بازم كه يادت رفته خانوم گله؟!!

[Parisaa]

دوش دیدم که ملایک در میخانه زدند
گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند


س

[Shaqayeq]

ستاره​ای بدرخشید و ماه مجلس شد
دل رمیده ما را رفیق و مونس شد

ض

[tarane]

خيلي سخت بود پيدا نکردم...

شبانگاهان برای تو ، دو دست سوی خدا کردم
به امیدی که بر گردی ، نمی دونی چه ها کردم

پ

[flatliner]

پیش چشمم کمتر است از قطره ای ..... این حکایتها که از طوفان کنند
با چ

[كمان]

چنان دل كندم از دنيا
كه شكلم شكل تنهاييست
ببين مرگ مرا در جخويش كه مرگ من تماشاييست.

الف

[Parisaa]

اگر آن ترك شيرازي به دست آرد دل ما را
به خال هندويش بخشم سمرقند و بخارا را

م

[كمان]

من عاشق كي ميتونم لايق عشق تو باشم
من كه ميميرم اگه كه
يه روزي از تو جدا شم

ه

[Parisaa]

همچو گلبرك طري هست وجود تو لطيف
همچو سرو چمن خلد سرا پاي تو خوش

س

[flatliner]

سلطان غم هر آن چه تواند بگو بکن...... من برده ام به باده فروشان پناه از او



و

[Parisaa]

وقت را غنيمت دان آنقدر كه بتواني
حاصل از حيات اي جان اين دمست تا داني


ح

[flatliner]

حجره خورشيد تويي خانه ناهيد تويي.....روضه اوميد تويي راه ده اي يار مرا

ج

[Parisaa]

جان بي جمال جانان ميل جهان ندارد
هر كس كه اين ندارد حقا كه آن ندارد

ش

[flatliner]

شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد......بنده طلعت آن باش که آنی دارد

گ

[Parisaa]

گفتند خلايق كه توئي يوسف ثاني
چون نيك بديدم به حقيقت به از آني


ت

[كمان]

تو با مني هر جا برم مهر تو به جونمه
عشقت نميره از سرم

ر

[Parisaa]

روز هجران و شب فرقت يار آخر شد
زدم اين فال و گذشت اختر و كار آخر شد

ع

[كمان]

عجب رسميه رسم زمونه
قصه برگو باد خزونه
ط

[Parisaa]

طفيل هستي عشقند آدمي و پري
ارادتي بنما تا سعادتي ببري

پ

[flatliner]

پرنده از لب ايوان پريد مثل پيامي پريد و رفت
پرنده كوچك
پرنده فكر نمي كرد
پرنده روزنامه نمي خواند
پرنده قرض نداشت
پرنده آدمها را نميشناخت
پرنده روي هوا
و بر فراز چراغهاي خطر
در ارتفاع بي خبري مي پريد
و لحظه هاي آبي را
ديوانه وار تجربه مي كرد
پرنده آه فقط يك پرنده بود


ل

[ghoghnoos]

بازم كه يادت رفته خانوم گله؟!!

ببخشید اصلا حواس ندارم این روزا;)

[ghoghnoos]

لنگر حلم تو ای کشتی توفیق کجاست
که در این بحر کرم غرق گناه آمده ایم

[Afsaneh]

بازم طبق معمول یادت رفت حرف بعدی رو بگی.

[ghoghnoos]

وایییییییییییییییییی
من چرا اینجوری شدم؟
ز

[flatliner]

زاهد ظاهر پرست از حال ما آگاه نیست.....در حق ما هر چه گوید جای هیچ اکرا ه نیست

در طریقت هر چه پیش سالک آید خیر اوست.....در صراط مستقیم ای دل کسی گمراه نیست

ذ

[Shaqayeq]

شرمنده با ذ الان چیزی خاطرم ندارم

نا کرده گنه در جهان کیست بگو
آنکس که گنه نکرد و چون زیست بگو
من بد کنم و تو بد مکافات دهی
پس فرق میان من و تو چیست بگو

ر

[nili]

رفتی و بی تو روز من شد غمگین تر از شام غریبا
خورشید گرم خنده ها شد در پشت ابر گریه پنهان
ژ

[asma]

رساندرایت منصور بر فلک حافظ
که التجا به جناب شهنشی اورد
ش

[Parisaa]

شهپر زاغ و زغن زیبای صید و قید نیست
این کرامت همره شهباز و شاهین کرده اند

ر

[asma]

روز نخست چون دم رندی زدیم و عشق
شرط ان بود که جز ره این شیوه نسپریم
پ

[ANNA_HIV]

ربودی دفتر دل را و افسوس
که سطری هم از این دفتر نخواندی


ح

[tarane]

حالا که مي خوام بموني
شعر رفتنو ميخوني

خ

[كمان]

خدا چو صورت ابروي دلگشاي تو بست
گشاد كار من اندر كرشمه هاي تو بست
د

[Parisaa]

دل سراپرده محبت اوست
ديده آئينه دار طلعت اوست

ق

[كمان]

قلبمو عادت بده به عاشقانه مردن
از عشق زنده بودن
از عشق جون سپردن

ص

[parto]

صدا کن مرا
صداي تو خوب است
صداي تو سبزينه ي آن گياه عجيبي است که در انتهاي صميميت حزن ميرويد

در ابعاد اين عصر خاموش
من از طعم تنصيف در متن ادراک يک کوچه تنها ترم

بيا تا برايت بگويم تا چه اندازه تنهايي من بزرگ است
بيا آب شو مثل يک واژه در سطر نورانيم
بيا ذوب کن در کف دست من جرم نوراني عشق را

غ

[كمان]

غروب پاييزه دلم غم انگيزه
چشم فلك نم نم اشكاشو ميريزه
ن

[Parisaa]

ني دولت دنيا به ستم مي ارزد
تي لذت مستي اش الم مي ارزد


ل

[كمان]

لب از ترشح پاك كن براي خدا
كه خاطرم به هزاران گنه موسوس شد
ش

[Parisaa]

شربتي از لعلش نچشيديم و برفت
روي مه پيكر او سير نديدم و برفت

ف

[flatliner]

فتنه عشاق كند آن رخ چون روز ترا......شهره آفاق كند اين دل شب گرد مرا

ب

[asma]

به قد و چهره هر ان کس که شاه خوبان شد
جهان بگیرداگر بنده پروری داند
ن

[Parisaa]

نشان عهد و وفا نيست در تبم گل
بنال بلبل بيدل كه جاي فرياد است

ف

[Afsaneh]

نازنینا ما به ناز تو جوانی داده ایم
دیگر اکنون با جوانان ناز کن با ما چرا
ل

[Shaqayeq]

لب پیمانه اگر بر لب جانانه نبود
بوسه‌گاه لب رندان لب پیمانه نبود

ل

[Parisaa]

لطف خال و خط ا عارفان ربودی دل
لطیفه های عجب زیر دام و دانه تست

ج

[Shaqayeq]

جان و جهان! دوش کجا بوده​ی
نی غلطم، در دل ما بوده​ای
دوش ز هجر تو جفا دیده​ام
ای که تو سلطان وفا بوده​ای

چ

[Parisaa]

چو مهمان خراباتی بعزت باش با رندان
که درد سرکشی جانا گرت مستی خمار آرد
ح

[parto]

حاليا معجزه بهار را باور کن و
عشق را در چشم چمن زار بببين

ک

[Parisaa]

کسی که حسن و خط دوست در نظر دارد
محقق است که او حاصل بصر داردس

[Shaqayeq]

سر ارادت ما و آستان حضرت دوست
که هر چه بر سر ما می​رود ارادت اوست

ظ

[Parisaa]

ظلمت سرا تا کی به بوی دوست بنشینم
گهی انگشت بر دندان گهی سر بز سر زانو


ه

[parto]

هر سو نگرم به کوه و هامون
رخسار تو بي حجاب بينم

ف

[Parisaa]

فکر خود و رای خود در عالم رندی نیست
کفرست درین مذهب خود بینی و خود رائی
س

[كمان]

ستاره اي بدرخشيدو ماه مجلس شد
دل رميده مارا رفيق و مونس شد

چ

[flatliner]

چون آهوی 'گمگشته به هر گوشه روانم.....تا دام در آغوش نگیرم نگرانم
ف

[Parisaa]

فغان كه د رطلب گنج نامه مقصود
بسي شدم به گدائي بركرام و نشد


ق

[كمان]

قدحي دركش و سر خوش به تماشا بخرام
تا ببيني كه نگارت به چه هيين آمد
ض

[flatliner]

ضيافتهاي عاشق را خوشا بخشش خوشا ايثار
خوشا پيدا شدن در عشق
براي گم شدن در يار.

(با تشکر از تقلبت/به خاطر تو (ی) )

[كمان]

يار اگر ننشت با ما نيست جاي اعتراض
پادشاهي كامران بود از گدايي عار داشت

و

[Parisaa]

واله و شيداست دايم همچو بلبل در قفس
طوطي طبعم ز عشق شرك و بادام دوست


گ

[كمان]

گفتم غم تو دارم گفتا غمت سر آيد
گفتم كه ماه من شو گفتا اگر بر آيد.
ب

[Afsaneh]

بگذار تا بگریم چون ابر در بهاران
کز سنگ ناله خیزد روز وداع یاران

پ

[كمان]

پيوند عمر بسته به مويياست هوش دار
غمخوار خويش باش غم روزگار چيست
م

[Afsaneh]

من آن پیرم که شیران را به بازی بر نمی گیرم
تو آهووش چنان شوخی که با من می کنی بازی

ش

[كمان]

شكر به صبر دست دهد عاقبت ولي
به عهدي زمانه زمانم نميدهد

خ

[flatliner]

خاك نشين ره ميخانه ام
خانه خراب دل ديوانه ام
زان كه به ميخانه به جز يار نيست
كشمكش ... و زنار نيست
هر چه در آنجاست همه در شور و خروش
جام مي و مي زده و مي فروش
حسرت بگذشته و آينده نيست
جز به ره عشق كسي بنده نيست


ل

[كمان]

لطف باشد گر نپوشي از گداها روت را
تا بكام دل ببيند ديدهي ماروت را
ت

[flatliner]

تيز نظر كن تو نيز در رخ خورشيد جان.....وز نظر من نگر تا تو ببيني جمال
ر

[كمان]

روزها فكر من اينس تو همه شب سخنم
كه چرا غافل از احوال دل خويشتنم
ص

[flatliner]

صلا يا ايهاالعشاق كان مه رو نگار آمد.....ميان بنديد عشرت را كه يار اندر كنار آمد
ز

[كمان]

زلف بر باد مده تا ندهي بر بادم
ناز بنياد مكن تا نكني بنيادم
ع

[Mr.M.J]

عشق را خواهی که تا پایان برسی
بس که بپسندید باید ناپسند
ک

[Shaqayeq]

کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد
یک نکته از این معنی گفتیم و همین باشد

گ

[Mr.M.J]

گفت شرح حسن لیلی می دهم
خاطر خود را تسلی می دهم

ق

[ANNA_HIV]

قطره ها چشم انتظاران هم اند،

چون به هم پيوست جان ها، بي غم اند




ح

[Mr.M.J]

حرمت مادری از یاد ببرد
مست از باده و دیوانه ز بنگ

رفت و مادر را افکند به خاک
سینه بدرید و دل آورد به چنگ

د

[Shaqayeq]

حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند
محرمی کو که فرستم به تو پیغامی چند

چ


من امشب چم شده :-S

دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند
واندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند

چ

[Mr.M.J]

چنین است سوگند چرخ بلند
که بر بی گناهان نیاید گزند

ب

[Shaqayeq]

بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه بان دارد
بهار عارضش خطی به خون ارغوان دارد

ش

[Mr.M.J]

شماریت با من بباید گرفت
بدان تا جهان ماند اندر شگفت

خ

[ANNA_HIV]

شوق در آمد ز پاي، پاي درآمد به سنگ

و آن نفس گرم تاز، در خم و پيچ درنگ؛




غ

[ghoghnoos]

غلام همت آن رند عافیت سوزم
که در گدا صفتی کیمیا گری داند
ص

[Shaqayeq]

صنما جفا رها کن کرم این روا ندارد
بنگر به سوی دردی که ز کس دوا ندارد

ط

[ghoghnoos]

طامات و زرق در ره آهنگ چنگ نه
تسبیح و طیلسان به می و میگسار بخش
ز

[Shaqayeq]

زان یار دلنوازم شکریست با شکایت
گر نکته دان عشقی بشنو تو این حکایت


ث

[Parisaa]

شقايق عزيز خيلي سخت بود نتونستم پيدا كنم

ساقيا برخيز و در ده جام را
خاك بر سر كن غم ايام را


گ

[كمان]

گفتم مگر به گريه دلش مهربان كنم
چون سخت بود در دل سنگش اثر نكرد
ر

[Parisaa]

رباب و چنگ به بانگ بلند ميگويند
كه گوش هوش به پيغام اهل راز نكنيد


ه

[كمان]

هيچ شدم تا كه شوم سايه تو وقت سفر
مرا به خويشتن بخوان به باغ ايينه ببر
و

[Parisaa]

واعظان كاين جلوه در محراب و منبر مي كنند
چون بخلوت ميروند آن كار ديگر مي كنند
چ

[reza2007]

ديشب تو كجا بودي من خواب ترا ديدم
بين همه گلها از شاخه ترا چيدم

[Parisaa]

ديشب تو كجا بودي من خواب ترا ديدم
بين همه گلها از شاخه ترا چيدم

رضا جون بايد با چ شعر ميگفتي حالا مهم نيست تو شعري بدي به آخرين حرفي كه نوشته ميشه پايين شعر توجه كن

[reza2007]

چو مي بيني كه نابينا و چاه است
اگر خاموش بنشيني گناه است
ز

[Parisaa]

ز كوي يار بيار اي نسيم صبح غباري
كه من چو آهوي وحشي از آدمي برميدم

ش

[reza2007]

شمع ميخواست كسي نسوزد از آتش او
ليك پروانه ديوانه اگر بگذارد
ع

[كمان]

عاشقي را كه چنين باده شبگير دهند
كافر عشق بود گر نشود باده پرست
ن

[reza2007]

نتوان وصف تو گفتن كه تو در وصف نگنجي
ق

[كمان]

قره العين من آن ميوه دل يادش باد
كه چه آسان بشد و كار مرا مشكل كرد.
ج

[Hosein.M]

جوی می نالد كه «آيا كيست دلدارش؟»
شاخه ها نجوا كنان در گوش يكديگر
«ای دريغا ... در كنارش نيست دلدارش»

بعدي پ

[كمان]

پيام داد كه خواهم نشست با رندان
بشد به رندي و دردي كشيم نام و نشد
ي

[Hosein.M]

يارب سببی ساز که یارم به سلامت
باز آید و برهاندم از بند ملامت
خاک ره آن یار سفرکرده بیارید
تا چشم جهان بین کنمش جای اقامت

بعدي با خ

[كمان]

خواهي كه سخت و سست جهان بر تو بگذرد
بگذر عهد سست و سخن هاي سخت خويش
ز

[Hosein.M]

ز زهد خشک ملولم کجاست باده ناب *** که بوی باده مدامم دماغ تر دارد

ز باده هیچت اگر نیست این نه بس که تو را *** دمی ز وسوسه عقل بی خبر دارد

کسی که از ره تقوا قدم برون ننهاد *** به عزم میکده اکنون ره سفر دارد

بعدي با سين

[Afsaneh]

سوز آهم اثر نمی بخشد
دفتری را چرا سیاه کنم
شمع بالین مرگ خود باشم
کاهش جان خود نگاه کنم

ل

[asma]

لاله ساغر گیرونرگس مست و بر ما نام فسق
داوری دارم بسی یا رب که را داور کنم
و

[parto]

وقتي بم بست غربت سايه سار قفسم بود
زير رگبار مصيبت بي کسي تنها کسم بود ...

بعدي با گ بگه ...

[Pooyajoon]

گهر وقت بدین خیرگی از دست مده
آخر این در گرانمایه بهایی دارد

بعدی با ع

[ghoghnoos]

علم و فضلی که بچل سال دلم جمع آورد
ترسم آن نرگس مستانه به یغما ببرد
ط

[Shaqayeq]

عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت
که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت

ص

طفیل هستی عشقند آدمی و پری
ارادتی بنما تا سعادتی ببری

ص

[asma]

صبا به چشم من انداخت خاکی از کویش
که اب زندگیم در نظر نمی اید

[parto]

خوب اسما جان چرا حرفي نگفتي ؟؟؟
پس من خودم يه شعر ميگم...

غلط است اينکه گويند
به دل رهست دل را
دل من ز غصه خون است
دل تو خبر ندارد...

ج

[asma]

ببخشید یادم رفت
جام می دی ز لبت دم ز روان بخشی زد
اب می زان لب جان بخش روان افزا برد
و

[Shaqayeq]

وه که گر من بازبینم روی یار خویش را
تا قیامت شکر گویم کردگار خویش را
یار بارافتاده را در کاروان بگذاشتند
بی‌وفا یاران که بربستند بار خویش را

ذ

[flatliner]

ذرات محتاجان شده اندر دعا نالان شده
برقي بر ايشان برزده مانده ز حيرت از دعا

ه

[ghoghnoos]

هر كس به طريقي دل ما ميشكند
بيگانه جدا دوست جدا ميشكند
بيگانه اگر ميشكند حرفي نيست
از دوست بپرسيد كه چرا ميشكند...
ل

[Parisaa]

لطف بود که ناکاه رشحه قلمت
حقوق خدمت ما عرضه کرد بر کرمت

ن

[ghoghnoos]

نقص در معرفت ماست نگارا ورنه
نیست بی مصلحتی حکم خداوند کریم
( استاد شهریار)
ظ

[Parisaa]

نتونستم پیدا کنم

طفیل هستی عشقند آدمی و پری
ارادتی بنما تا سعادتی ببری


م

[ghoghnoos]

ملکا ذکر تو گویم که تو خوبی و خدایی
نروم جز به همان ره که توام راهنمایی
ق

[parto]

منشين چنين زار حزين چون روي زردان
شعري بخوان، سازي بزن، جامي بگردان ...

ک

[Tikvah]

کجا رفتی ای کبوتر بی بال ، که دل ز فراقت اسیر جنون شد
خبر نداری که از غم عشقت ، فسانه شدم من وفای تو چون شد
پ

[parto]

پيرانه سرم رنج و غم زندان است
اه از غم پيري که دو صد چندان است ...

ح

[Shaqayeq]

حیلت رها کن عاشقا دیوانه شو دیوانه شو
و اندر دل آتش درآ پروانه شو پروانه شو


و

[ghoghnoos]

وفا و عهد نکو باشد ار بیاموزی
وگرنه هر که تو بینی ستمگری داند

[asma]

ققنوس دوباره که یادت رفت که بنویسی با چه حرفی شعر رو شروع کنیم

[asma]

در دیر مغان امد یارم قدحی در دست
مست از می و میخواران از نر گس مستش مست
ل

[Parisaa]

در دیر مغان امد یارم قدحی در دست
مست از می و میخواران از نر گس مستش مست


اسما جون خودت هم كه يادته رفته

[Parisaa]

لب باز نگير يك زمان از لب جام
تابستاني كام جهان از لب ما

ق

[asma]

قند امیخته با گل نه علاج دل ماست
بوسه یی چند بر امیز به دشنامی چند
گ

[Parisaa]

گفتم كه لبت گفت لبم آب حيات
گفتم دهنت گفت زهي حب نبات

ح

[asma]

حالی برون پرده بسی فتنه می رود
تا ان زمان که پرده برافتدچه ها می کنند
ن

[flatliner]

نه هر آهی اثر دارد نه هر راهی گذر دارد.......نه هر مردی جگر دارد نه هر ابری مطر دارد

س

[Parisaa]

نه تنها شد ايوان و قصرش به باد
كه كس دخمه نيرش ندارد به ياد

ع

[Afsaneh]

عاقلان نقطه پرگار وجودند ولی
عشق داند که در این دایره سرگردانند

غ

[asma]

غم دینی دنی چند خوری باده بخواه
حبف باشد دل دانا که مشوش باشد
د

[Afsaneh]

دلم می خواست عشقم را نمی کشتند
گل عشق را چنین بیهوده پرپر نمی کردند

غ

[asma]

ببخشید با تو نبودم با هم نوشتیم اینجوری شد

[ghoghnoos]

غلام همت آن رند عافیت سوزم
که در گدا صفتی کیمیا گری داند
ز

[Shaqayeq]

زان سفله حذر کن که توانگر شده باشد
زان موم بیندیش که عنبر شده باشد
امید گشایش نبود در گره بخل
زان قطره مجو آب که گوهر شده باشد

ظ

[Parisaa]

نتونستم پيدا كنم

زلف بر باد نده تا ندهي بر بادم
ناز بنياد مكن تا كني بنيادم

س

[كمان]

سينه از آتش دل در غم جانانه بسوخت آتشي بود در اين خانه كه كاشانه بسوخت.
ن

[Parisaa]

نرگس مست نوازش كن مردم دارش
خون عاشق به قدح گر بخورد نوشش باد
ع

[كمان]

عماري دار ليلي را كه مهد ماه در حكم است
خدا را در دل اندازش كه بر مجنون گذار آرد
ش

[Parisaa]

شراب لعل كش و روي مه جنبيان بين
خلاف مذهب آنان جمال اينان بين
ج

[كمان]

جرعه اي ده كه به ميخانه ارباب كرم
هر حريفي ز پي ملتمسي مي آيد
ا

[ghoghnoos]

آبرو میرود ای ابر خطاپوش ببار
که به دیوان عمل نامه سیاه آمده ایم

[parto]

خانومي چرا نگفتي با چي بگم...
من با حرف آخرت ميگم...

مرا بي آنکه خود خواهم اسير زندگي کردي
خداوندا تو مسئولي بر اين آغاز و پايانم ...

ج

[Parisaa]

جوزا سحر نهاد حمایل برابرم
یعنی غلام شاهمم و سوگند میخورم

[parto]

چرا حروف نمي گي خانومي؟؟؟
من باز مجبورم با حرف آخرت بگم ...

مي گويند شيشه ها احشاش ندارند
اما وقتي روي شيشه غيار گرفته اي نوشتم دوشتت دارم
آرام گريست ...

چ

[Shaqayeq]

چه دانستم که این سودا مرا زین سان کند مجنون
دلم را دوزخی سازد دو چشمم را کند جیحون

گ

[Parisaa]

گفتا که لبم بگیر و زلم بگذار
در عیش خوش آویز نه در عمر دراز

م

[Shaqayeq]

من که مشتاقم به جان برگشته مژگان تو را
کی توانم برکشید از سینه پیکان تو را
گر بدینسان نرگس مست تو ساغر می‌دهد
هوشیاری مشکل است البته مستان تو را

ل

[Tikvah]

لحن گندم منو تااینجا کشید
لحظه های سبزمو،ازم گرفت
روح من به مرزتاریکی رسید
منوباخستگیام تنها نذار
ف

[كمان]

فرقست از اب خضر كه ظلمات جاي اوست
تا اب ما كه منبعش الهه اكبر است
و

[Parisaa]

وقت را غنيمت دان آنقدر كه بتواني
حاصل از حيات اي جان اين دمست تا داني

ك

[flatliner]

کشتی باده بیاور که مرا بی رخ دوست
گشت هر گوشه چشم از غم دل دریایی

ل

[كمان]

لعل از كان مروت بر نيامد سالهاست
تابش خورشيد و سعي بادو باران را چه شد.
ص

[Parisaa]

لبت باز نگير يك زمان از لب جام
تا بستاني كام جهان از لب جام


ب

[كمان]

بسوخت اين دل خام و به كام دل نرسيد
به كام اگر برسيدي نريختي خوناب
ص

[ghoghnoos]

صلاح کار کجا و من خراب کجا
ببین تفاوت ره کز کجاست تا به کجا
ذ

[KEANU REVEES]

ذره خاکم و در کوی توام جای خوش است
ترسم ای دوست که بادی ببرد ناگاهم
ح

[asma]

حسب حالی ننوشتی وشد ایامی چنر
محرمی کوکه فرستم به تو پیغامی چند
ع

[KEANU REVEES]

عقل اگر داند که دل دربند زلفش چون خوش است
عاقلان ديوانه گردند از پی زنجير ما
م

[asma]

میل رفتن مکن ای دوست ودمی با ما باش
بر لب جوی طرب جوی و به کف ساغر گیر
س

[KEANU REVEES]

ساعد آن به که بپوشی تو چو از بهر نگار
دست در خون دل پرهنران می‌داری
ه

[asma]

یا رب ان روی است و در پیراهنش بند کلاه
یا به گرد ماه تابان عقد پروین بسته اند
ق

[parto]

قلب من در شهر چشمان شما جا مانده است
قدر يک شب هم شده از او پرستاري کنيد...

ح

[KEANU REVEES]

حافظ گمشده را با غمت ای یار عزیز
اتحادیست که در عهد قدیم افتادست
ش

[asma]

شاهدان در جلوه و من شرمسار کیسه ام
بار عشق و مفصلی صعب است و می باید کشید
ذ

[KEANU REVEES]

ذره خاکم و در کوی توام جای خوش است
ترسم ای دوست که بادی ببرد ناگاهم
ل

[asma]

لعل سیراب به خون تشنه لب یار من است
وز پی دیدن او دادن جان کار من است
ه

[amir_s]

همان که ساغر زرین خور نهان کردند
هلال عید به دور قدح اشارت کرد
س

[asma]

ساقی سیم ساق ما گر همه درد می دهد
کیست که تن چو جام می جمله دهن نمی کند
ب

[Shaqayeq]

بيا برگرد تا خونه از عادتت سير نشده
تا نگام با يك نگاه تازه درگير نشده
بيا تا اومدنت دير نشده دلها دلگير نشده
تا هنوز فاصله‌مون جوونه و پير نشده

ف

[asma]

فاش می گویم و از گفته خود دلشادم
بنده عشقم و از هر دو جهان ازادم
ک

[Shaqayeq]

کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد
یک نکته از این معنی گفتیم و همین باشد

[asma]

کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد
یک نکته از این معنی گفتیم و همین باشد

عزیزم ننوشتی که با چه حرفی شروع کنم

[asma]

ره نبردیم به مقصد خود اندر شیراز
خرم ان روز که حافظ ره بغداد کند
ر

[Shaqayeq]

شرمنده

رو سر بنه به بالین تنها مرا رها کن
ترک من خراب شب گرد مبتلا کن

ت

[asma]

تنت به نازطبیبان نیازمند مباد
وجود نازکت ازرده گزند مباد
چ

[كمان]

چو كحل ببينش يا خاك آستان شماست
كجا رويم بفرما از اين جناب كجا
ك

[parto]

کو پاي آنکه باز به کوي شما رسم
آنجا مگر به ياري باد صبا رسم...

ش

[ANNA_HIV]

شاهد شوخ شنگ و با بربط و نی کنجی و فراغتی و یک شیشه‌ی می
چون گرم شود ز باده ما را رگ و پی منت نبریم یک جو از حاتم طی

□


ع

[Shaqayeq]

عجب آن دلبر زیبا کجا شد
عجب آن سرو خوش بالا کجا شد
میان ما چو شمعی نور می​داد
کجا شد ای عجب بی​ما کجا شد

غ

[asma]

غلام نرگس مست تو تاجدارانند
خراب باده لعل تو هوشیارانند
ث

[Hosein.M]

ثعديا !مرد نكونام نميرد هرگز
مرده انست كه نامش به نكويي نبرند.

بعدي با خ

[ANNA_HIV]

خسته تن و خسته جان من !

دانم تو كيستي

دانم تو چيستي

يكعمر در سراچه دلتنگ زندگي ـ

مردانه زيستي

ظ

[parto]

ظلمت من از روشنايي تو بزرگ تر است
پس خود را حرامم مکن

گ

[ANNA_HIV]

گر سنگ ازين حديث بنالد عجب مدار
صاحبدلان حكايت دل خوش ادا كنند

ث

[rastakhiz_tatu]

ثنا و حمد بی پایان خدا را

که از لطفش پدید اورد ما را

خ

[asma]

خرابترزدل من غم تو جای نیافت
که ساخت در دل تنگم قرارگاه نزول
ی

[tarane]

ياد ما ميکن گهي پر بار خاطره نيستيم
با همه دير آمدن ها زود از دل مي رويم..

ف..

[asma]

فغان که نرگس جماش شیخ شهر امروز
نظر به دردکشان از سر حقارت کرد
ص

[parto]

صد ره به رخ تو در گشودم من
بر تو دل خويش را نمودم من

ع

[Shaqayeq]

عشق تو نهال حیرت آمد
وصل تو کمال حیرت آمد
بس غرقه حال وصل کآخر
هم بر سر حال حیرت آمد

ذ

[آواره]

در گلستان خيالم ندهد هيچ گلي بوي تورا تو گل ناز مني از دور مي بوسم تو را

[آواره]

انسان حاصل لبخند خداوند است تبريك به تو كه زيبا ترين لبخند خداوندي

[آواره]

هيچ گاه فاصله ها حريف خاطره ها نمي شود..................................به يادتم

[آواره]

زندگي مثل گل يا پوچ با تو گل بي تو پوچ

[آواره]

اگر روزي دلت لبريز غم بود گذارت بر مزار كهنه ام بود بگو اين بي نصيب خفته در خاك يه روزي عاشق و ديوانه ام بود

[ghoghnoos]

آواره جان شما باید این مطالبو در جمله های زیبا مینوشتید
همونجوری که میبینید اینجا مشاعرست

[ghoghnoos]

ذره خاکم و در کوی توام جای خوش است
ترسم ای دوست که بادی ببرد ناگاهم
ث

[Parisaa]

ثنا و حمد بی پایان خدا را

که از لطفش پدید اورد ما را

ف

[ANNA_HIV]

فارغ دل آن کسی که مانند حباب
هم در سر میخانه سرانداز شود

ل

[asma]

لعل سیراب به خون تشنه لب یار من است
وز پی دیدن او دادن جان کار من است
د

[ANNA_HIV]

در آرزوی بوس و کنارت مردم
وز حسرت لعل آبدارت مردم

ش

[asma]

شدم نشانه به سر گشتگی و ابروی دوست
کسید در خم چوگان خویش چون گویم
م

[ANNA_HIV]

من باکمر تو در میان کردم دست
پنداشتمش که در میان چیزی هست

ح

[Hosein.M]

حصاری از دو نسل نا هماهنگ
حصاری از زمین تا آسمانها
پدر در جذبه ی افکار خویشست
پسر مستی که هوشیاری نداند
زمان در دستشان چون ریسمانست
یکی این سو یکی آن سو کشاند
پدر با خشم می غرد به فرزند
که من پرورده ی دنیای خویشم
پسر چین بر جبین آرد که ای مرد
برو من در پی فردای خویشم

بعدي آ (به ياد آنا)

[ANNA_HIV]

امشب ز غمت میان خون خواهم خفت
وز بستر عافیت برون خواهم خفت
باور نکنی خیال خود را بفرست
تا در نگرد که بی‌تو چون خواهم خفت



بازم با ح

[كمان]

حسرت نبرم به خواب اين مرداب
كارام درون شب خفته است.
غ

[ANNA_HIV]

غم در دل تنگ من از آن است که نیست
یک دوست که با او غم دل بتوان گفت


ج

[Parisaa]

جهان برابر وي عيد از هلال و سمه كشيد
هلال عيد در ابروي يار بايد ديد

ت

[ghoghnoos]

ترا هر جا که هستی وقت خوش باد
مرا قسمت به جز رنج و محن نیست
ق

[asma]

قصد جان است طمع در لب جانان کردن
تو مرا بین که در ین کار به جان می کوشم
ت