مصراع بعدی این شعر رو پیدا کن و مصراع بعدی رو بذار

[saharnaz]

مصراع بعدی این شعر رو پیدا کن و مصراع بعدی رو بذار


مصرع دوم این شعر را پیدا کن و بگو

سلام دوستان عزیز

روش کار
مصرع اول شعری گفته میشود شما عزیزان باید مصرع دوم آن را پیدا کنید و قرار دهید (در صورت امكان نام شاعر را هم بگوید ) و خودتان در پست بعدی یک مصرع قرار دهید تا دوستان دیگر مصرع دوم آنرا قرار دهند .

[saharnaz]

اولی رو خودم میذارم::06:

دلم جز مهر مه رويان طريقی بر نمی‌گيرد...........

[ashegh_aghl]

دلم جز مهر مه رويان طريقی بر نمی‌گيرد
ز هر در می‌دهم پندش وليکن در نمی‌گيرد

كاش مي شد سرزمين عشق را در ميان گام ها تقسيم كرد
........

[saharnaz]

آفرين:01:

كاش مي شد سرزمين عشق را در ميان گام ها تقسيم كرد
كاش مي شد با نگاه شاپرك عشق را بر آسمان تفهيم كرد



يا رب مرا ياري بده ، تا سخت آزارش کنم............................................

[Alireza]

يا رب مرا ياري بده ، تا سـخت آزارش کنم
هجرش دهم ، زجرش دهم ، خوارش کنم

ماييــم و مي و مطرب و اين كنج خــراب

[saharnaz]

ماییم و می مطرب و این کنج خراب
جان و می وجام وجامه پر درد شراب


من ترک عشق و شاهد و ساغر نمی کنم....................

[Alireza]

من ترک عشق و شاهد و ساغر نمی کنم
صـــد بـــار تــــوبه کـــــردم و دیــــگر نمیکنم

می خوردن و شاد بودن آيين منست

[saharnaz]

می خوردن و شاد بودن آيين منست
فارغ بودن ز کفر و دين؛ دين منست

چون عاقبت كار جهان نيستى است .................

[Alireza]

چـــون عـــاقبت كــار جهان نيستى است
انگار كه نيستى، چو هستى خوش باش

دارم از زلف سیاهش گله چندان که مپرس

[saharnaz]

دارم از زلف سیاهش گله چندان كه مپرس
آنچنان زو شده ام بی سرو سامان كه مپرس

هر ذره كه بر روي زميني بوده است..............................

[s.HOSSEIN.m]

هر ذره که بر روی زمینی بوده است
خورشید رخی زهره جبینی بوده است

خیام
------------------------------
بسیار بگشتيم به گرد در و دشت

[*red rose*]

بسیار بگشتیم به گرد در و دشت
اندر همه آفاق بگشتیم به گشت
کس را نشنیدیم که آمد زین راه
راهی که برفت راهرو، بازنگشت

خیام



:04:


گوشه گيران زود در دلها تصرف ميکنند...

[s.HOSSEIN.m]

گوشه گیران زود در دلها تصرف میکنند
بیشتر دل می برد خالی که د رکنج لب است

----------------------------------------
تن زن چو بزیر فلک بـی باکی

[saharnaz]

گوشه گيران زود در دلها تصرف مي كنند
بيشتر دل مي برد خالي كه در كنج لب است


اسرار ازل را نه تو دانی و نه من.............................

[Mosafer]

اسرار ازل را نه تو دانی و نه من
وین حرف معما نه تو خوانی ونه من

هست از پس پرده گفتگوی من و تو
چون پرده برافتد نه تو مانی و نه من

بهار امد و افروخت لاله برگ طري...

[saharnaz]

تن زن چو بزیر فلک بـی باکی

تن زن چو بزیر فلک بـی باکی
می نوش چو در جهان آفـت ناکی
بازيچه ي دست يار بودن عشق است........................

[ashegh_aghl]

بازیچه دست یار بودن عشق است
در پنجه غم شکار بودن عشق است

در مرام ما رفيقان نيست ترک دوست
.....

[1hasan]

در مرام ما رفيقان نيست ترک دوست
عهد با هر کس ببندیم جانمان در دست اوست
.................................................. ............
کامی نبرده ایم از آن سیمتن رهی
....

[saharnaz]

کامی نبرده ایم از آن سیمتن رهی
از دور بوسـه بر رخ مـهتـاب داده ایم

چون زلف توام جانا در عین پریشانی..........

[كمان]

کامی نبرده ایم از آن سیمتن رهی از دور بوسـه بر رخ مـهتـاب داده ایم
رهي معيري
رو سر بنه به بالين تنها مرا رها كن .............

[saharnaz]

رو سر بنه به بالین تنها مرا رها کن,
ترک من خراب شب گرد مبتلا کن

از آتش سودایت دارم من و دارد دل ........

[*red rose*]

آتش سودایت دارم من و دارد دل
دلقی که نمی بینی دردی که نمی دانی
رهی معیری


ذوقي چنان ندارد بي دوست زندگاني...

[saharnaz]

ذوقی چنان ندارد بی دوست زندگانی
دودم بسر برآمد زین آتش نهانی
ای بر در سرایت غوغای عشقبازان
همچون بر آب شیرین آشوب کاروانی
سعدی

ای همه گل های از سرما کبود.............

[ashegh_aghl]

ای همه گل های از سرما کبود
خندهاتان را كه لبها ربود ؟


كاشكي قيمت انفاس بدانندي خلق
....

[*red rose*]

کاشکی قیمت انفاس بدانندی خلق
تا دمی چند که ماندست غنیمت شمرند



اظهار عشق را به زبان احتياج نيست...

[saharnaz]

اظهار عشق را به زبان احتیاج نیست
چندانکه شد نگه به نگه اشنا ، بس است

همیشه در مصاف مرگ نقاب از چهره میافتد...............

[كمان]

همیشه در مصاف مرگ نقاب از چهره میافتد چه در ميدان چه در بستر پس بيماري ممتد

ز دوران گرچه پر بی جام عیشم ........................................

[ashegh_aghl]

ز دوران گرچه پر بی جام عیشم
ولي بي دوست، خونين ساغرستم

اگر زرين كلاهي عاقبت هيچ

[saharnaz]

اگر زرين كلاهي عاقبت هيچ
اگر خود پادشاهي عاقبت هيچ
اگر ملك سليمانت ببخشند
در آخر خاك راهي عاقبت هيچ


قلبم و عادت بده به عاشقانه مردن ...........................

[كمان]

قلبم و عادت بده به عاشقانه مردن ........................... از عشق زنده بودن از عشق جون سپردن

چنان دل كندم از دنيا كه مرگ من تماشاييست ........................

[saharnaz]

چنان دل کندم از دنیا
که شکلم شکل تنهاییست
ببین مرگ مرا در خویش
که مرگ من تماشاییست

در این بازار گرم نا امیدی.......................

[ashegh_aghl]

در اين بازار گرم نااميدي
به فريادم رسي با چه اميدي


باز امشب تا صحر خلوت گزیدم

[saharnaz]

باز امشب تا سحرخلوت گزیدم
به او گفتم چه بوده این نصیبم


نازنینا ما به نازتو جوانی داده ایم........................

[Afsaneh]

نازنینا ما به ناز تو جوانی داده ایم
دیگر اکنون با جوانان ناز کن با ما چرا


من از آن حسن روز افزون که یوسف داشت دانستم ....

[saharnaz]

من از آن حسن روز افزون كه يوسف داشت دانستم
كه عشق از پرده عصمت برون آرد زليخا را


ده روزه مهر گردون افسانه است و افسون ......................

[كمان]

ده روزه مهر گردون افسانه است و افسون
نيكي به جاي ياران فرصت شمار يارا

جواني شمع ره كردم كه جويم زندگاني را..............

[s.HOSSEIN.m]

جوانی شمع ره کردم که جویم زندگانی را....نجستم زندگانی را و گم کردم جوانی را!!



اي نازنين، اي نازنين در آينه ما را ببين

[كمان]

اي نازنين، اي نازنين در آينه ما را ببين
از شرم اين صد چهره ها در اينه افتاده چين
شب سياهي ميزند بر خانه هاي سوگوار.........

[saharnaz]

اي نازنين اي نازنين در آينه ما را ببين
از شرم اين صد چهره ها در آينه افتاده چين


اي مثل من در خود اسير ليلاي من با من بمير.................

[s.HOSSEIN.m]

اي مثل من در خود اسير ليلاي من با من بمير
تنها به يمن مرگ ما اين قصه مي ماند به جا


اي پرنده مهاجر اي پر از شهوت رفتن

[saharnaz]

اي پرنده ي مهاجر اي پر از شهوت رفتن
فاصله قد يه دنياست بين دنياي تو با من


زهی خجسته زمانی که یار باز آید....................

[saharnaz]

مصراع بعديش اينه:
زهی خجسته زمانی که یار بازآید...... به کام غمزدگان غمگسار بازآید.


حالا اينو بگيد:
به نا اميدي از اين در مرو بزن فالي...................

[كمان]

بود که قرعه دولت به نام ما افتد
عيب پاكان زود بر مردم هويدا ميشود.................

[arash shivatir]

عیب پاکان زود بر مردم هویدا میشود
موی اندر شیر خالص زود پیدا می شود


بيان نامراديهاست اينهايي كه من گويم

[Pooyajoon]

بيان نامراديهاست اينهايي كه من گويم
همان بهتر به هر جمعي رسم كمتر سخن گويم

بودیم و کسی پاس نمی داشت که هستیم
...

[كمان]

بودیم و کسی پاس نمی داشت که هستیم باشد که نباشیم و بدانند که بودیم.
زدوديده خون فشانم زغمت شب جدايي .......................

[saharnaz]

ز دو دیده خون فشانم،زغمت شب جدایی
چه کنم که هست اینها گل باغ آشنایی!


عيبجو دلدادگان را سرزنش ها ميكند
؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ ؟؟؟

[كمان]

عيبجو دلدادگان را سرزنش ها ميكند وای اگر با او کند دل آنچه با ما میکند
هزار جهد بكردم كه سر عشق بپوشم ..........

[Pooyajoon]

هزار جهد بكردم كه سر عشق بپوشم
به هوش بودم از اول که دل به کس نسپارم


زندگی را دوست دارم در کنار نام دوست ...

[كمان]

زندگی را دوست دارم در پناه نام دوست / نام دلجوئی که همراهان نام اوست .

ز دستبرد اراذل مدام دربند است ..............

[saharnaz]

ز دستبرد اراذل مدام دربند است
چو زر کسى که دل خلق شادمان دارد

کسى که مار صفت در طریق آزار است
مدام بر سر گنج طرب مکان دارد


----------------------
هــر كـــــه او ارزان خــــرد ، ارزان دهـــــد .........

[arash shivatir]

هر که او ارزان خرد ارزان دهد
گوهري ، طفلي به قرص نان دهد.
مولوي


بلوح سینه عاشق ، خطوط کینه می میرد

[saharnaz]

بلوح سینه عاشق خطوط کینه می میرد

محبت کن که دل جون سرد شد در سینه می میرد
مرنجان خاطری را گر دوام دوستی خواهی
که با گرد لطیفی نور در ائینه می میرد



چو گلدان خالی لب پنجره،پر از خاطرات ترک خورده ام.........................

[arash shivatir]

چو گلدان خالى لب پنجره
پر از خاطرات ترك خورده ايم
اگر داغ دل بود، ما ديده ايم
اگر خون دل بود، ما خورده ايم
اگر دل دليل است، آورده ايم
اگر داغ شرط است، ما برده ايم
قيصر امين پور

بحث ایمان دگر و جوهر ایمان دگر است

[saharnaz]

بحث ایمان دگر و جوهر ایمان دگر است
جامه پاکی دگر وپاکی دامان دگر است
کس ندیدیم که انکار کند وجدان را
حرف وجدان دگر و گوهر وجدان دگر است


من ميروم ز كوي تو و دل نمي رود............................

[arash shivatir]

من مي‌روم زكوي تو و دل نمي‌رود
اين زورق شكسته زساحل نمي‌رود
«شفيعي كدكني»

مرا هزار اميد است و هر هزار تويي

[saharnaz]

مرا هزار اميد است و هر هزار تويي
شروع شادي و پايان انتظار تويي
بهارهاكه ز عمرم گذشت و بي تو گذشت
چه بود غير خزانها اگر بهار تويي؟
سيمين بهبهاني


روزگاري من و دل ساكن اين خانه بديم..................................

[arash shivatir]

روزگاری من و دل ساکن این خانه بُدیم
مست و عاشق زمی کهنه ی میخانه بدیم

حسن یوسف بر ما هیچ خریدار نداشت
چونکه ما عاشق روی بت بتخانه بدیم
عرفان برخوردار

من به شهريور چشم تو ارادت دارم

[saharnaz]

من به شهريور چشم تو ارادت دارم
تو به دي ماه دلم گوشه چشمي داري؟
جواد كليدري


مي‌خواهمت چنانكه شب خسته خواب را..........................

[arash shivatir]

می‌خواهمت چنان‌که شب خسته خواب را
می‌جویمت چنان‌که لب تشنه آب را

محو توام چنان‌که ستاره به چشم صبح
یا شبنم سپیده‌دمان آفتاب را
قیصر امین پور



پیش او یار نو و یار کهن هر دو یکی‌ست

[saharnaz]

پیش او یار نو و یار کهن هر دو یکی ست
حرمت مدعی و حرمت من هر دو یکی ست

قول زاغ و غزل مرغ چمن هر دو یکی ست
نغمهء بلبل و غوغای زغن هر دو يکی ست
وحشي بافقي


ماه من در پرده چون خورشید غماز غروب

[arash shivatir]

ماه من در پرده چون خورشيد غماز غروب
گشت پنهان و مرا چون دشت رنگ از رخ پريد
شهریار

دامن از ما مکش ای دوست چو خورشید غروب

[saharnaz]

دامن از ما مکش، ای دوست! چو خورشید غروب
که به دامان توام دست نیاز است هنوز
سرد مهری مکن، ای شمع فروزان امید!
بوسه ام آتش پرهیز گداز است هنوز
سيمين بهبهاني


برگ پاییزم، ز چشم باغبان افتاده ام.............................

[arash shivatir]

برگ پاییزم، ز چشم باغبان افتاده ام،
خوار در جولانـْگه ِ باد خزان افتاده ام
اشک ابرم کاینچنین بر خاک ره غلتیده ام
واژگون بختم، ز چشم آسمان افتاده ام
سيمين بهبهاني

ای نسیم سحر آرامگه یارکجاست

[saharnaz]

حافظ
ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست

منزل آن مه عاشق کش عیار کجاست
شب تار است و ره وادی ایمن در پیش

آتش طور کجا موعد دیدار کجاست




دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست

[arash shivatir]

دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست
گفت با ما منشین کز تو سلامت برخاست

که شنیدی که در این بزم دمی خوش بنشست
که نه در آخر صحبت به ندامت برخاست
حافظ شیرازی


خزان ، بدیدن ِ آن روی چون بهار ، خوشست

[leilab]

خزان ، بدیدن ِ آن روی چون بهار ، خوشست
بیا ، که شکوه ِ دل ، با غمگسار خوشست

به وعده دیرکن ، ای بخت ِ رونهاده به راه
که بر دلم ، غم ِ شیرین ِ انتظار خوشست

فريدون توللي


بمیرید بمیرید در این عشق بمیرید

[arash shivatir]

بمیرید بمیرید در این عشق بمیرید
در این عشق چو مردید همه روح پذیرید

بمیرید بمیرید وزین مرگ مترسید
کز این خاک برآیید سماوات بگیرید


عاشقم من ، عاشقي بي قرارم

[leilab]

عاشقم من عاشقی بی قرارم
کس ندارد خبر از دل زارم
آرزویی جز تو در دل ندارم

رهي معيري

شکسته دل تر از آن ساغر بلورینم

[Prince Honey]

عجب شعری به من افتاد :024:

عاشقم من عاشقی بی قرارم
کس ندارد خبر از دل زارم
آرزویی جز تو در دل ندارم
من به لبخندی از تو خرسندم
مهر تو ای مه ، آرزومندم
بر تو پایبندم. از تو وفا خواهم
من ز خدا خواهم تا به رهت بازم جان
تا به تو پیوستم از همه بگسستم
بر تو فدا سازم جاااااان
:04::04::04::04::04:


عاشق شدم من در زندگانی بر جان زد آتش عشق نهانی....

[arash shivatir]

شکسته دل تر از آن ساغر بلورینم
که در میانه خارا کنی ز دست رها ...
این صدای شکفتن را از بهار تنم بشنو
هر جوانه به آوازی گویدت که منم بشنو
سیمین بهبهانی


دلم گرفته ، ای دوست! هوای گریه با من

[arash shivatir]

عجب شعری به من افتاد :024:

عاشقم من عاشقی بی قرارم
کس ندارد خبر از دل زارم
آرزویی جز تو در دل ندارم
من به لبخندی از تو خرسندم
مهر تو ای مه ، آرزومندم
بر تو پایبندم. از تو وفا خواهم
من ز خدا خواهم تا به رهت بازم جان
تا به تو پیوستم از همه بگسستم
بر تو فدا سازم جاااااان
:04::04::04::04::04:


عاشق شدم من در زندگانی بر جان زد آتش عشق نهانی....

عاشق شدم من در زندگانی
بر جان زد آتش
عشق نهانی
یک سو غم او
یک سو دل من
در تار مویی

[leilab]

دلم گرفته ای دوست، هوای گریه با من
گر از قفس گریزم کجا روم، کجا من؟

کجا روم که راهی به گلشنی ندانم
که دیده برگشودم به کنج تنگنا من


سيمين بهبهاني

آمده​ام که سر نهم عشق تو را به سر برم

[arash shivatir]

آمده ام که سر نهم عشق تو را به سر برم
ور تو بگوییم که نی ، نی شکنم شکر برم


آمده ام چو عقل و جان کز همه دیده ها نهان
تا سوی جان و دیدگان مشعله نظر برم
مولوی

جرمی ندارم بیش از این کز دل هوا دارم تو را

[Prince Honey]

جرمی ندارم بیش از این کز دل هوا دارم تو را

از زعفران روی من رو می‌بگردانی چرا


یا این دل خون خواره را لطف و مراعاتی بکن

یا قوت صبرش بده در یفعل الله ما یشا


این دو ره آمد در روش یا صبر یا شکر نعم

بی شمع روی تو نتان دیدن مر این دو راه را

مولانا جلاالدین بلخی:04:

آزاد آزادم ببين چون عشق درگير من است. ديگر گذشت آن دوره که تقدير زنجير من است...

[leilab]

جرمی ندارم بیش از این کز دل هوا دارم تو را
از زعفران روی من رو می‌بگردانی چرا

یا این دل خون خواره را لطف و مراعاتی بکن
یا قوت صبرش بده در یفعل الله ما یشا

شمس تبريزي

بی تو مهتاب شدم باز از آن کوچه گذشتم

[arash shivatir]

بي تو ، مهتاب شبي باز از آن كوچه گذشتم
همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم
شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم
شدم آن عاشق ديوانه كه بودم !
:04:
فریدون مشیری

با یاد رنگ و بوی تو ای نو بهار عشق

[leilab]

با یاد رنگ و بوی تو، ای نوبهار عشق
همچون بنفشه سر به گریبان کشیده ام
من جلوه ی شباب ندیدم به عمر خویش
از دیگران حدیث جوانی شنیده ام
از جام عافیت می نابی نخورده ام
وز شاخ آرزو گل عیشی نچیده ام
موی سپید را فلکم رایگان نداد
این رشته را به نقد جوانی خریده ام
روشن کردستانی

بگذارید بگریم، به پریشانی خویش

[arash shivatir]

بگذارید بگریم، به پریشانی خویش
که به جان آمدم از بی سر و سامانی خویش
غم بی همنفسی کشت مرا در این شهر
در میان، با که گذارم، غم پنهانی خویش
علی اطهری کرمانی

ما بدان قامت و بالا، نگرانیم هنوز

[leilab]

ما بدان قامت و بالا، نگرانیم هنوز
وز غمت خون دل از دیده روانیم هنوز
جز تو یاری نگرفتیم و، نخواهیم گرفت
بر همان عهد که بودیم، برآنیم هنوز
به امید تو شب خویش برآریم به روز
آن جفا دیده که بودیم، همانیم هنوز

اديب نيشابوري

چشم مست تو، به یک عشوه که در کارم کرد

[arash shivatir]

چشم مست تو، به یک عشوه که در کارم کرد
از می عشق، علاج دل بیمارم کرد
من در آن روز، زدم خنده به میخانه چو جام
که دل از باده ی دیدار تو، سرشارم کرد
آتش اصفهانی

گر ترا عشوه چنان، شیوه چنین خواهد بود

[leilab]

گر ترا عشوه چنان، شیوه چنین خواهد بود
نی مرا فکر دل و نی غم د ین خواهد بود
درد عشقت ز ازل بود مرا مرهم دل
بی گمان تا به ابد نیز چنین خواهد بود

فؤاد کرمانی

عشق عالمسوز را با کفر و ایمان کار نیست

[arash shivatir]

عشق عالمسوز را با کفر و ایمان کار نیست
گردن ما در کمند سبحه و زنّار نیست
کاسه ی منصور، خالی بود - پر آوازه شد
ورنه در میخانه ی وحدت کسی هشیار نیست
هرکه پیراهن به بد نامی درید، آسوده شد
بر زلیخا طعن ارباب ملامت عار نیست
صائب تبریزی

بیا و جوش تمنای دیدنم بنگر

[leilab]

بیا و جوش تمنای دیدنم بنگر
چو اشک از سر مژگان چکیدنم بنگر
ز من به جرم تپیدن کناره می کردی
بیا به خاک من وآرمیدنم بنگر


میرزا اسد الله غالب هندی

چه شود به چهره ی زرد من، نظری ز بهر خدا کنی

[arash shivatir]

چه شود به چهره ی زرد من، نظری ز بهر خدا کنی
که اگر کنی همه درد من، به یکی اشاره دوا کنی
تو شهی و کشور جان ترا، تو مهی و جان جهان ترا
ز ره کرم چه زیان ترا، که نظر به حال گدا کنی
هاتف اصفهانی


هرجا سخن از جلوه ی آن ماه پری بود

[leilab]

هرجا سخن از جلوه ی آن ماه پری بود
کار من سودا زده دیوانه گری بود
پرواز به مرغان چمن خوش، که در این دام
فریاد من از حسرت بی بال و پری بود
گر این همه وارسته و آزاد نبودم
جون سرو، چرا بهره ی من بی ثمری بود
روزی که ز عشق تو شدم بی خبر از خویش
دیدم که خبر ها همه از بی خبری بود

فرخی یزدی

این بار من یک بارگی در عاشقی پیچیده​ام

[arash shivatir]

این بار من یک بارگی در عاشقی پیچیده ام
این بار من یک بارگی از عافیت ببریده ام
دل را ز خود برکنده ام با چیز دیگر زنده ام
عقل و دل و اندیشه را از بیخ و بن سوزیده ام
مولوی

در شبان غم تنهايی خويش ، عابد چشم سخنگوی توام

[leilab]

در شبان غم تنهایی خویش
عابد چشم سخنگوی توام
من در این تاریکی
من در این تیره شب جانفرسا
زائر ظلمت گیسوی توام

گیسوان تو پریشان تر از اندیشه من
گیسوان تو شب بی پایان
جنگل عطر آلود
شکن گیسوی تو
موج دریای خیال
کاش با زورق اندیشه شبی،
از شط گیسوی مواج تو ،من
بوسه زن برسر هر موج گذر می کردم
کاش بر این شط مواج سیاه،
همه عمر سفر می کردم


حميد مصدق

شد ز غمت خانه سودا دلم

[arash shivatir]

شد ز غمت خانه سودا دلم,
در طلبت رفت به هر جا دلم.
در طلب زهره رخ ماه رو,
می نگرد جانب بالا دلم
مولوی

گر به تو افتدم نظر چشم به چشم و رو به رو

[leilab]

گر به تو افتدم نظر چشم به چشم و رو به رو

شرح دهم غم ترا نکته به نکته مو به مو

از پی دیدن رخت همچو صبا فتاده ام




چون نعره زنان قصد به کوی توکنم

[arash shivatir]

چون نعره زنان قصد به کوی توکنم
جان در سر و کار آرزوی تـو کنم
در هر نفسم هزارجان می باید
تا رقص کنان نثار روی تو کنم
عطار


به حق آب حیاتِ لبان چون قندت

[leilab]

به حق آب حیاتِ لبان چون قندت
که نیست در دو جهان، هیچ چیز ماندت
هزار جان و دل نازنین مشتاقان
فدای لعل گهر بار خوشتر از قندت

شیخ علاء الدوله سمنانی


با تشنه لب بگو سخن از چشمه ی زلال

[Prince Honey]

با تشنه لب بگو، سخن از چشمه ی زلال
در عالم خیال توأم عالم خوشی است
شادم به این خیال، درین عالم خیال
از بس که دل به عشق وصال تو بسته ام
پیشم یکیست، روز فراق و شب وصال


(فؤاد کرمانی)




ای دل چه اندیشیدهای در عذر آن تقصیرها...

[leilab]

ای دل چه اندیشیده‌ای در عذر آن تقصیرها
زان سوی او چندان وفا زین سوی تو چندین جفا
زان سوی او چندان کرم زین سو خلاف و بیش و کم
زان سوی او چندان نعم زین سوی تو چندین خطا

مولانا

هان ای شب شوم وحشت انگیز

[arash shivatir]

هان اي شب شوم وحشت انگيز!
تا چند زني به جانم آتش؟
يا چشم مرا ز جاي بر كن،
يا پرده ز روي خود فروكش،






چمن ها بی تو زیبایی ندارد

[leilab]

چمن ها بی تو زیبایی ندارد
بهار و گل دلارایی ندارد
فریب کس نخوردم جز تو ای یار
که دیگر کس فریبایی ندارد




شب آمد ، یاررا در خواب دیدم

[arash shivatir]

شب آمد ، یاررا در خواب دیدم

به گردش ، هاله ی مهتاب دیدم

شدم بیدارو چشمم شد پرازاشک

بنای عشق را بر آب دیدم



یکجهان شوق مرا ، در نفسی دیدن تست

[saharnaz]

یکجهان شوق مرا ، در نفسی دیدن تست
آرزوی دل من نقش برآب است هنوز




تو کز سرای طبيعت نمی‌روی بيرون...................

[كمان]

تو کز سرای طبيعت نمی‌روی بيرون........کجا به کوی طریقت گذر توانی کرد؟

در اين دنياي بي حاصل چرا مغرور ميگردي...............

[saharnaz]

در اين دنياي بي حاصل چرا مغرور مي گردي.
سليمان هم اگر باشي اسير مور مي گردي


دل من جام لبریز از صفا بود

[arash shivatir]

دل من جام لبریز از صفا بود
از این دلها، از این دلها جدا بود
شکستندش به خود خواهی شکستند
خطا بود آن محبت ها خطا بود...........

سراغ تو رو می گیرم از این پنجره ی خسته

[كمان]

سراغ تو رو می گیرم از این پنجره ی خسته از این خاطره ی کهنه از این آینه ی شکسته

الهي در شب قهرم بسوزان .....

[saharnaz]

الهي در شب قهرم بسوزان
ولي محتاج نا مردان مگردان
عطاكن دست بخشش همتت را
خجل از روي نامردان مگردان


هر کسی هم نفسم شد دست آخر قفسم شد

[كمان]

هر کسی هم نفسم شد دست آخر قفسم شد
منه ساده به خيالم كه همه كاروكسم شد

نقاب از چهره ام بردار به ايينه نشانم ده...............

[leilab]

نقاب از چهره ام بردار
به آیینه نشانم ده
سکوتم بدتر از مرگ است
بمیرانم زبانم ده
بیا و جامه عصیان بپوشان بر صدای من
که تنها سهم من این است




شب رفت و نرفت اي بت سيمين بر من

[Prince Honey]

چون دف توام بروي من بر ميزن
چون ناي توان بگوش من درميدم


سوداي مناجات غمت از سر من
شب رفت و نرفت اي بت سيمين برمن


نه روز و نه شب چون تو نباشي بر من
خواب شب من توئي و نور روزم

مولانای عزیز
===================================


دوش چه شب بود که در نیم شب...

[arash shivatir]

نقاب از چهره ام بردار
به آیینه نشانم ده
سکوتم بدتر از مرگ است
بمیرانم زبانم ده
بیا و جامه عصیان بپوشان بر صدای من
که تنها سهم من این است




شب رفت و نرفت اي بت سيمين بر من

شب رفت و نرفت اي بت سيمين برمن

سوداي مناجات غمت از سر من


خواب شب من توئي و نور روزم

نه روز و نه شب چون تو نباشي بر من





مولوی


گر کشته شوم به نزد و پيکار تو من

[leilab]

گر كشته شوم به نزد پيكار تو من
اهي نكشم ز بيم ازار تو من



يارب چه دل است اين و چه خو دارد اين

[arash shivatir]

يارب چه دلست اين و چه خو دارد اين
در جستن او چه جستجو دارد اين

بر خاک درش هر نفسي سر بنهد
خاکش گويد هزار رو دارد اين
مولوی


گفتم آن چشم سیاهش ...... گفت من

[saharnaz]

گفتم آن چشم سیاهش ...... گفت من
گفتم آن رقص نگاهش ..... گفت من
گفتم آن شرمی که رقصد گاهگاه
در نگاه دل سیاهش .... گفت من

حسن هنرمندي


جهان خلق و امر از یک نفس شد .................

[كمان]

جهان خلق و امر از يک نفس شد.
شدن چون بنگري جز آمدن نيست

در ميكده‌ام: چون من بسي اينجا هست ........

[*Mahsa]

در ميكده ام : چون من بسي اينجا هست
مي حاضر و من نبرده ام سويش دست

رهگذر گوش بده پند مرا.............

[saharnaz]

رهگذر گوش بده پند مرا......بپذیراین همه سوگند مرا


بامدادی که تفاوت نکند لیل و نهار......................................

[كمان]

بامدادی که تفاوت نکند لیل و نهار, خوش بود دامن صحرا و تماشای بهار

ز د ست د یده و د ل، هر د و فر یا د....................

[arash shivatir]

زدست دیده و دل هر دو فریاد
که هر چه دیده بیند دل کند یاد

بسازم خنجری نیشش ز پولاد
زنم بر دیده تا دل گردد آزاد
بابا طاهر

من در شتاب زندگی تندسیر خویش

[كمان]

من در شتاب زندگی تندسیر خویش
بسیار کرده ام گذر از لحظه های کام
کامی که رهروان طریق مجاز را
باور نمی شود
عمری شنیده ام
با گوش دل ترنم نرم جوانه را
نجوای رود و چشمه و موج و نسیم و برگ
فریاد عاشقانه ی مرغ شبانه را

زنان‌ و مرد‌ان‌ِ سوز‌ان‌ هنوز‌..............

[arash shivatir]

زنان و مردان ِ سوزان
هنوز
دردناک‌ترين ترانه‌هاشان را نخوانده‌اند
سکوت سرشار است
سکوت ِ بي‌تاب
از انتظار
چه سرشار است!


پنداشتی : چون کوه ، کوه خاموش دمسردم ؟

[s.HOSSEIN.m]

پنداشتی چون کوه، کوه خاموش دمسردم؟ بی درد، سنگ ساکت بی دردم؟ نی؛. قلّه ام،. بلندترین قلّه ی غرور. اینک درون سینه ی من التهابهاست


مِـی خوردن و گِــرد نیکوان گردیـــــدن

[arash shivatir]

می خوردن و گرد نیکوان گردیدن
به زانکه بزرق زاهدی ورزیدن
گر عاشق و مست دوزخی خواهد بود
پس روی بهشت کس نخواهد دیدن



من مرغ آتشم
می سوزم از شراره این عشق سرکشم

[*Mahsa]

من مرغ آتشممي سوزم از شراره اين عشق سرکشمچون شوخت پيکرمچون شعله هاي سرکش جانم فرونشستآنگاه باز از دل خاکستربار دگر تولد منآغاز مي شودو من دوباره زندگيم راآغاز مي کنمپر باز مي کنمپرواز مي کنمنه می تواند به دعوت آسمان پاسخ مثبت دهد.............

[arash shivatir]

من مرغ آتشم
می سوزم از شراره این عشق سرکشم
چون سوخت پیکرم
چون شعله های سرکش جانم فرو نشست
آنگاه باز از دل خاکستر
بار دگر تولد من
آغاز می شود
و من دوباره زندگیم را
آغاز می کنم ، پر باز می کنم
حمید مصدق


وقتی كه بامدادان ، مهر سپهر جلوه گری را ، آغاز می كند

[كمان]

وقتی که بامدادان مهر سپهر جلوه گری را آغاز می کند
وقتی که مهر پلک گرانبار خواب را
با ناز و کرشمه ز هم باز می کند
آنگه ستاره سحری
در سپیده دم خاموش می شود
آری
من آن ستاره ام که فراموش گشته ام
و بی طلوع گرم تو در زندگانیم
خاموش گشته ام


با چشم‌ها ز حيرتِ اين صبحِ نابه‌جای............................

[saharnaz]

با چشم‌ها
ز حیرت این صبح نابه‌جای
خشکیده بر دریچه‌ی خورشید چارتاق
بر تارک سپیده‌ی این روز پابه ‌زای،
دستان بسته‌ام را
آزاد کردم از
زنجیرهای خواب.
احمد شاملو



در مجالی که برایم باقیست
باز همراه شما مدرسه ای می سازیم

[arash shivatir]

در مجالی که برایم باقیست
باز همراه شما مدرسه ای میسازیم
که خرد را با عشق
علم را با احساس
و ریاضی با شعر
دین را با عرفان
همه را با تشویق تدریس کنند


داد درویشی از سر تمهید ، سر قلیان خویش را به مرید

[saharnaz]

داد درویشی از سر تمهید
سر گریان خویش را به مرید
گفت که از دوزخ ای نکو کردار
قدری آتش به روی آن بگذار
بگرفت و ببرد و باز آورد
عقد گوهر ز درج غاز آورد
گفت که در دوزخ هر چه گردیدم
درکات جحیم را دیدم
آتش و هیزم و ذغال نبود!
اخگری بهر اشتعال نبود
هیچ کس آتشی نمی افروخت
هر کسی از آتش خویش میسوخت!


آنرا كه به زلف تو ، دل آويـــــخته باشد....................

[arash shivatir]

آن را که به زلف تو دل آويخته باشد
گر ملک جهانش رود از دست غمي نيست

حق دارم اگر بيشتر از اين کنم افغان
دل دادن و نوميد شدن درد کمي نيست







آن سفر كرده كه صد قافله دل همره اوست

[كمان]

آن سفر کرده که صد قافله دل همره اوست هر کجا هست خدایا به سلامت دارش

در آن نفس كه بميرم در ارزوي تو باشم........

[arash shivatir]

در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم
بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم.


آن عــــهد كه با تو بسته بودم

[كمان]

آن عـــــــــــــــــــــــه د كه با تو بسته بودم ياد اســـــــــت مرا ، تو را فـــــــــرامـــــــوش.


زاهد ظاهر پرست از حال ما آگاه نيست...............

[arash shivatir]

زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست
در حق ما هر چه گوید جای هیچ اکراه نیست
در طریقت هر چه پیش سالک آید خیر اوست
در صراط مستقیم ای دل کسی گمراه نیست


آتش بگــــــير تا كه بداني چه مي كشـــم

[كمان]

آتش بگیر تا که بدانی چه می کشم ([Only registered and activated users can see links])
احساس سوختن به تماشا نمی شود

چنین كه از همه سو دام راه می‌بینم.........

[arash shivatir]

چنین كه از همه سو دام راه می‌بینم
به از حمایت زلف توام پناهی نیست




گفتم كه بوی زلفت گمراه عالمم كرد

[saharnaz]

گفتم که بوی زلفت گمراه عالمم کرد، گفتا اگر بدانی هم اوت رهبر آید
گفتم که نوش لعلت ما را به آرزو کشت، گفتا تو بندگی کن کاو بنده ‌پرور آید




دلا غافل ز سبحاني چه حاصل......

[arash shivatir]

دلا غافل ز سبحانی چه حاصل.
مطیع نفس شیطانی چه حاصل.
بود قدر تو افزون از ملایك.
تو قدر خود نمی دانی چه حاصل



گر می نخوری طعنه مزن مستانرا

[saharnaz]

گر مي نخوري طعنه نزن مستان را

بنياد نكن تو حيله و دستان را

تو غره به دان نشو كه مي مي نخري

صد لغمه خوري كه مي غلام است آن را



پند بسيـــــــار به او گـــــفتم و نشـــــــنيده گرفت....................

[كمان]

پند بسيـــــــار به او گـــــفتم و نشـــــــنيده گرفت
كه عنانـــش به كف مــــست خود آرائي بود



جواني شمع ره كردم كه جويم زندگاني را.....

[saharnaz]

جوانی شمع ره کردم که جویم زندگانی را
نجـستم زندگانی را و گم کردم جوانی را


تا در ره پيري به چه آئين روي اي دل..............

[arash shivatir]

تا در ره پيري به چه آئين روي اي دل
باري به غلط صرف شد ايام شبابت


زندگی، خاطره است. زندگی، یک خواب است.

[saharnaz]

زندگی، یک خواب است.
زندگی، خواب ِ یک خاطره است.
زندگی، خاطره ی یک خواب است.
زندگی : یک سره گُل
یک سره آوازِ پرنده
زندگی : یک سره رنگ
یک سره نغمه …


غنچه با دل گرفته گفت:
زندگی
لب زخنده بستن است

[arash shivatir]

غنچه با دل گرفته گفت:
زندگی
لب زخنده بستن است
گوشه ای درون خود نشستن است
گل به خنده گفت
زندگی شکفتن است
با زبان سبز راز گفتن است
گفتگوی غنچه وگل از درون با غچه باز هم به گوش می رسد
تو چه فکر میکنی
کدام یک درست گفته اند


تو امیر ملک حسنی به حقیقت ای دریغا

[saharnaz]

تو امیر ملک حسنی به حقیقت ای دریغا

اگر التفات بودی به فقیر مستمندت

نه تو را بگفتم ای دل که سر وفا ندارد

به طمع ز دست رفتی و به پای درفکندت

تو نه مرد عشق بودی خود از این حساب سعدی

که نه قوت گریزست و نه طاقت گزندت



هر چه هرجا هست رنگش داده ام......................

[s.HOSSEIN.m]

هر چه هرجا هست رنگش داده ام
من فقط در رنگ چشمت مانده ام
رنگ چشمت چون نهال کوچکیست
شیطنت هایش شبیه کودکیست


هر کسی هم نفسم شد .........

[saharnaz]

هر کسی همنفسم شد ،
دست آخر قفســم شد**
من ساده به خیالم که همـــه کارو کسم شد



شیوه های چشم او را در نظر داریم ما.............................

[s.HOSSEIN.m]

شیوه های چشم او را در نظر داریم ما
مو به مو این جنبش مژگان خبر داریم ما
بلبلان در راه ما بیهوده میریزند
خار دیده از دامان گل هم پاکتر داریم ما



تو اون شام مهتاب کنارم نشستی ...

[saharnaz]

تو اون شام مهتاب کنارم نشستی
عجب شاخه گل وار به پایم شکستی

قلم زد نگاهت به نقش آفرینی
که صورتگری را نبود این چنینی



گریه مکن که سرنوشت
گر مرا از تو جدا کرد.....................

[s.HOSSEIN.m]

گریه مکن که سرنوشت ، گر مرا از تو جدا کرد
عاقبت دل های مارا با غم هم آشنا کرد ...



عاقبت ظلم تورو یه روز تلافی میکنم .............

[sa.ra]

عاقبت ظلم تو رو یه روز تلافی می‌کنم
اشک‌هام رو پاک می‌کنم با دل تبانی می‌کنم
میاد اون روزی که تو قهر دلم رو ببینی
چشم‌هات رو باز بکنی حقیقت رو خوب ببینی
میاد اون روزی که من نامه‌هات رو پاره کنم
میاد اون روزی من غم دلم رو چاره کنم


دین هزار پارسا در سر گیسوی تو شد...

[arash shivatir]

دین هزار پارسا در سر گیسوی تو شد.
چند به ناکسان دهی سلسلهی رموز را.
قصه عشق خود رود پیش فسردگان ولی.
سنگ تراش کی خرد گوهر شب فروز را



شعر من از عذاب تو ، گزند تازیانه شد

[sa.ra]

شعر من از عذاب تو،گزند تازيانه شد
ضجه مغرور تنم،ترنم ترانه شد
حماسه زوال من،درشب تلخ گم شدن
ضيافت خواب ترا،قصه عاشقانه شد
براي رند در به در،اين من عاشق سفر
واي كه بي كراني حصار تو كرانه شد
واي كه در عزاي عشق،كشته شد آشناي عشق
واي كه نعره هاي عشق،زمزمه شبانه شد
اي تكيه گاه تو تنم،سنگرقلب تو منم
واي كه نيزه ترا،سينه ي من نشانه شد
درخت پير تن من،دوباره سبز مي شود
كه زخم هر شكست من ،حضور يك جوانه شد
واي كه در حضور شب،در بزم سوت و كور شب
شب كور وحشت ترا،قلب من آشيانه شد
واي كه آبروي تو،مرداناالحق گوي تو
بر آستان كوي تو،جان دادو جاودانه شد
من همه زاري منم،زخمي زخمه ي تنم
براي هاي هاي من،زخمه ي تو بهانه شد
درخت پير تن من،دوباره سبز مي شود
هرچه تبر زدي مرا ،زخم نشد،جوانه شد
ايرج جنتي عطايي


قصه عشق خود رود پیش فسردگان ولی...

[saharnaz]

قصه عشق خود رود پیش فسردگان ولی.
سنگ تراش کی خرد گوهر شب فروز را.


وعده وصـــــل به فردا دهـــــي و ميــداني ............

[sa.ra]

وعده وصل به فردا دهی و میدانی
هر که امروز تو را دید به فردا نرسی

وعده دیدار خود کردی به فردا از آن سبب...

[كمان]

وعده دیدار خود کردی به فردا از آن سبب
جان خسرو منتظر بر وعده فردای تست

در همه عالم كسي به ياد ندارد......

[sa.ra]

در همه عالم کسي به ياد ندارد
نغمه‌سرائي که يک ترانه بخواند
تنها با يک ترانه، در همۀ عمر
نامش اين‌گونه جاودانه بماند

قدرش اکلیل به فرق از گهر فرق.....

[arash shivatir]

قدرش اکلیل به فرق از گهر فرقد

جاهش آراسته بر اوج زحل مسند


شده با فر و بها زو شرف و سودد
در او معبد خلق و کرمش مقصد




شاد باشید که جشن مهرگان آمد

[sa.ra]

شاد باشید که جشن مهرگان آمد
بانگ و آوای درای کاروان آمد
کاروان مهرگان از خزران آمد
یا ز اقصای بلاد چینستان آمد
نه ازین آمد، بالله نه از آن آمد
که ز فردوس برین وز آسمان آمد


یاد ایامی که در گلشن فغانی داشتیم ...

[qiui]

یاد ایامی که در گلشن فغانی داشتم
در میان لاله و گل آشیانی داشتم


یاد ایامی که با ما داشتی

[arash shivatir]

یاد ایامی که با ما داشتی

گاه خشم از ناز و گاهی آشتی




مرگ چون باید و آید ، زچه رو دیر مرا

[sa.ra]

هر چی گشتم مصراع بعدی نبود :050:

[arash shivatir]

هر چی گشتم مصراع بعدی نبود :050:
یک بیت از اشعار استاد معینی کرمانشاهیه

مرگ چون باید و آید ، زچه رو دیر مرا
از چه کوشد که کند خوار و زمینگیر مرا



من همان روز ز فرهاد طمع ببریدم

[sa.ra]

من همان روز ز فرهاد طمع ببریدم

که عنان دل شیدا به لب شیرین داد


برخیز و مخور غم جهان گذران....

[arash shivatir]

برخيز و مخور غم جهان گذران..
بنشين و دمي به شادماني گذران..
در طبع جهان اگر وفايي بودي..
نوبت به تو خود نيامدي از دگران..



دوشم ز بلبلی چه خوش آمد که می‌سرود

[sa.ra]

دوشم ز بلبلي چه خوش آمد که مي‌سرود
گل گوش پهن کرده ز شاخ درخت خويش

یتیمی که ناکرده قرآن درست....

[arash shivatir]

يتيمي که ناکرده قرآن درست
کتب خانه هفت ملت بشست

خدای را به می‌ام شست و شوی خرقه کنید

[sa.ra]

خدای را به می‌ام شست و شوی خرقه کنید
که من نمی‌شنوم بوی خیر از این اوضاع

چو این کاخ دولت بپرداختم....

[arash shivatir]

چو این کاخ دولت بپرداختم
بر او ده در از تربیت ساختم
یکی باب عدل است و تدبیر و رای
نگهبانی خلق و ترس خدای

از هر در که بازآيی بدين خوبی و زيبايی

[sa.ra]

تو از هر در که بازآیی بدین خوبی و زیبایی
دری باشد که از رحمت به روی خلق بگشایی

تا به کی گرد خجالت زنده در خاکم کند؟ ...

[arash shivatir]

تا به کی گرد خجالت زنده در خاکم کند
شسته رو چون گوهر از باران رحمت کن مرا



سحر به بوی گلستان دمی شدم در باغ

[sa.ra]

سحر به بوی گلستان دمی شدم در باغ
که تا چو بلبل بی‌دل کنم علاج دماغ

هیچ کار از سعی ما چون کوهکن صورت نبست ...

[arash shivatir]

هیچ کار از سعی ما چون کوهکن صورت نبست
وقت آنکس خوش کـز و آثـار می‌مانـد به جــــا

به جانب برنج زار مشرقی رفته اند
دیگر دیر است بدانم

[qiui]

به جانب برنج زار مشرقی رفته اند
دیگر دیر است بدانم
در غیاب سایه به آفتاب چه می گویند
شبی که از وحی واژه
به حیرت سایه روشنان تو رسیدم


جانانه ی ما اگر بیاید به شکار

[sa.ra]

جانانه ی ما اگر بیاید به شکار
جان را به رهش کنم به یکباره نثار

مردم از درد و نمی ایی به بالینم هنوز...

[arash shivatir]

مردم از درد و نمی آیی به بالینم هنوز
مرگ خود میبینم و رویت نمی بینم هنوز


ای دوست دست حافظ تعویذ چشم زخم است

[sara_a]

اي دوست دست حافظ تعويذ چشم زخم است
يارب که بينم آن را در گردنت حمايل .

رهی تا وارهی هز رنج هستی ترک هستی کن

[sa.ra]

رهی تا وارهی از رنج هستی ترک هستی کن
که با این ناتوانی ها بترک جان توانایی

سوز دل بین که ز بس آتش اشکم دل شمع...

[qiui]

سوز دل بین که ز بس آتش اشکم دل شمع
دوش بر من ز سر مهر چو پروانه بسوخت


دلا طمع مبُر از لطف بی‌نهایت دوست

[sa.ra]

دلا طمع مبر از لطف بي نهايت دوست
چو لاف عشق زدي سر بباز چابک و چست .


مطرب چه پرده ساخت که در پرده سماع ...

[qiui]

مطرب چه پرده ساخت که در پرده سماع

بر اهل وجد و حال در های و هو ببست


نی حدیث راه پـر خــــــون میکنــــــد

[sa.ra]

ني حديث راه پرخون مي کند/ قصه هاي عشق مجنون مي کند

چون نیست مقام ما در این دهر مقیم

[qiui]

چون نيست مقام ما در اين دهر مقيم
پس بی می و معشوق خطايی است عظيم

ای چرخ فلک خرابی از کینه تست

[arash shivatir]

ای چرخ فلک خرابی از کینه تست
بیدادگری شیوه دیرینه تست

ای دل عبث مخور غم دنیا را

[saharnaz]

ای دل عبث مخور غم دنیا را
فکرت مکن نیامده فردا را
کنج قفس چو نیک بیندیشی
چون گلشن است مرغ شکیبا را
بشکاف خاک را و ببین آنگه
بی مهری زمانه‌ی رسوا را
این دشت، خوابگاه شهیدانست
فرصت شمار وقت تماشا را
از عمر رفته نیز شماری کن
مشمار جدی و عقرب و جوزا را
دور است کاروان سحر زینجا
شمعی بباید این شب یلدا را
در پرده صد هزار سیه کاریست
این تند سیر گنبد خضرا را


مشو، مشو، ز من خسته‌دل جدا ای دوست

[arash shivatir]

مشو، مشو، ز من خسته‌دل جدا ای دوست

مکن، مکن، به کف‌اند هم رها ای دوست


برس، که بی‌تو مرا جان به لب رسید، برس

بیا که بر تو فشانم روان، بیا ای دوست






رخ نگار مرا هر زمان دگر رنگ است

[sa.ra]

رخ نگار مرا هر زمان دگر رنگ است

به زیر هر خم زلفش هزار نیرنگ است


چو دیدار یابی به شاخ سخن....

[arash shivatir]

چو دیدار یابی به شاخ سخن
بدانی که دانش نیاید به من

چون عهده نمی‌شود کسی فردا را

[leilab]

چون عهده نمي شود كسي فردا را
حالي خوش كن تو اين دل شيدارا
مي نوش بماهتاب اي ماه كه ماه
بسيار بتابد و نيابد ما را

خيام


دزدیده چون جان میروی اندر میان جان من

[sa.ra]

دزدیده چون جان می روی اندر میان جان من
سرو خرامان منی ای رونق بستان من



بخدا که جرعه ای ده تو به حافظ سحر خیز.......

[leilab]

بخدا که جرعه ای ده تو به حافظ سحر خیز
که دعای صبحگاهی اثری کند شما را



خورشید را حاجب تویی اومید را واجب تویی

[sa.ra]

خورشید را حاجب تویی اومید را واجب تویی مطلب تویی طالب تویی هم منتها هم مبتدا
در سینه‌ها برخاسته اندیشه را آراسته هم خویش حاجت خواسته هم خویشتن کرده روا


هنگام وداع تو ز بس گریه که کردم...

[leilab]

هنگام وداع تو ز بس گریه که کردم
دور از رخ تو چشم مرا نور نماندست
می‌رفت خیال تو ز چشم من و می‌گفت
هیهات از این گوشه که معمور نماندست
صبر است مرا چاره هجران تو
لیکنچون صبر توان کرد که مقدور نماند
ستدر هجر تو گر چشم مرا آب روان است
گو خون جگر ریز که معذور نماندست
حافظ ز غم از گریه نپرداخت به خنده
ماتم زده را داعیه سور نماندست






دیشب به یاد تو در پرده های ساز

[sa.ra]

ديشب به ياد زلف تو در پرده‌های ساز

جانسوز بود شرح سيه روزگاريم


این عقل فضول پیشه را مشتی می ...

[leilab]

اين عقل فضول پيشه را مشتي مي
بر روي زنم چنانكه در خواب كنم



حسن بي پايان او چندانكه عاشق ميكشد

[arash shivatir]

حسن بی پایان او چندانکه عاشق می کشد.
زمره دیگر به عشق از غیب سر بر می کنند.



گویند مرا که دوزخی باشد مست

[leilab]

گویند مرا که دوزخی باشد مست

قولیست خلاف دل در آن نتوان بست

گر عاشق و میخواره بدوزخ باشند

فردا بینی بهشت همچون کف دست




گل بي رخ يار خوش نباشد

[arash shivatir]

گل بی رخ یار خوش نباشد,
بی باده بهار خوش نباشد.
طرف چمن و طواف بستان,
بی لاله عذار خوش نباشد



چون چرخ بکام یک خردمند نگشت

[leilab]

چون چرخ بکام یک خردمند نگشت

خواهی تو فلک هفت شمر خواهی هشت

چون باید مرد و آرزوها همه هشت

چه مور خورد بگور و چه گرگ بدشت



ما نگوييم بد و ميل بنا حق نكنيم

[arash shivatir]

ما نگوییم بد و میل بناحق نکنیم
جامه کس سیه و دلق خود ازرق نکنیم




این چرخ فلک که ما در او حیرانیم

[leilab]

این چرخ فلک که ما در او حیرانیم
فانوس خیال از او مثالی داریم

خورشید چراغدان و عالم فانوس
ما چون صوریم که اندرو حیرانیم


تدبیر صد رنگ افکنی بر روم و بر زنگ افکنی

[arash shivatir]

تدبیر صد رنگ افکنی بر روم و بر زنگ افکنی
وندر میان جنگ افکنی فی اصطناع لایری


گر می نخوری طعنه مزن مستانرا

[leilab]

گر می نخوری طعنه مزن مستانرا
بنیاد مکن تو حیله و دستانرا
تو غره بدان مشو که می مینخوری
صد لقمه خوری که می غلام‌ست آنرا



رد پاها گر نمیافتاد روی جاده ها لغزان

[arash shivatir]

رد پاها گر نمیافتاد روی جاده ها لغزان
ما چه میکردیم در کولاک دل آشفته دم سرد
آنک آنک کلبه ای روشن
رویه تپه رو به روی من


کیست که از عشق تو پردهٔ او پاره نیست

[saharnaz]

کیست که ازعشق توپرده او پاره نیست
وز قفـس قالبش مــرغ د ل آواره نیست
وزن کجا آورد خاصه به مـیــزان عشق
گر زر عشـاق را سکه رخســاره نیست

وقف ابلیس است دنیا ســربه ســـر..............................

[sa.ra]

وقف ابلیس است دنیا ســربه ســـر
تــو ازو بـــاز می دزدی دربه در



خوبان پارسی گو بخشندگان عمرند.......

[arash shivatir]

خوبان پارسی گو بخشندگان عمرند

ساقی بده بشارت رندان پارسا را


حافظ به خود نپوشید این خرقه می آلود

ای شیخ پاکدامن معذور دار ما را




کی دهد دست این غرض یا رب که همدستان شوند

[sa.ra]

کي دهد دست اين غرض يارب که همدستان شوند
خاطر مجموع ما زلف پريشان شما.

غرض زين سخن آنکه گفتار نرم....

[arash shivatir]

غرض زين سخن آنکه گفتار نرم
چو آب است بر آتش مرد گرم .


دوستي کز سرغرض شد دوست

[sa.ra]

دوستي کز سرغرض شد دوست
هان و هان تاش دوست نشماري .

ای ملهکی که در صف کروبیان قدس...

[arash shivatir]

ای ملهکی که در صف کروبيان قدس
فيضی رسد به خاطر پاکت زمان

زان بیخودم که عاشق صادق نباشدش

[sa.ra]

زآن بيخودم که عاشق صادق نباشدش
پرواي نفس خويشتن از اشتغال دوست .

ز تابم می‌کشد اکثر نگاه دیر دیر او...

[arash shivatir]

ز تابم می‌کشد اکثر نگاه دیر دیر او
که بر قلب دل من گاه گاهی می‌زند خود را



مرا کشتی به تیر غمزه وانگه طره ببریدی

[sa.ra]

مرا کشتی به تیر غمزه وانگه طره ببریدی
مکن، طره مبر کاین قدر ماتم برنمی‌تاب

منمای همه جفا گه مهر...

[arash shivatir]

منمای همه جفا گه مهر
چیزی بگذار روز کین را


برخیز که می‌رود زمستان

[sa.ra]

برخیز که می‌رود زمستان
بگشای در سرای بستان
نارنج و بنفشه بر طبق نه
منقل بگذار در شبستان

ای قصر دل افروز که منزلگه انسی....

[qiui]

ای قصر دل افروز که منزلگه انسی

یا رب مکناد آفت ایام خرابت



شراب عشق، می‌سازد تو را از سر کار آگه

[saharnaz]

شراب عشق میسازد ترا اگه زسرِ کار
نه تدقیقات مشایی نه تحقیقات اشراقی
کی بود در راه عشق آسودگی
سر به سر درد است وخون آولودگی


کتاب عشق را جز یک ورق نیست .............................

[qiui]

کتاب عشق را، جز یک ورق نیست

در آن هم، نکته‌ای جز نام حق نیست

مقدس همتی، کاین بارگه ساخت

مبارک نیتی، کاین کار پرداخت


گر سوزش سینه را به کس می‌داری

[arash shivatir]

گر سوزش سینه را به کس می‌داری
وز مهر ضمیر پر هوس می‌داری



دردش ندید درمان، زخمش نجست مرهم

[qiui]

دردش ندید درمان، زخمش نجست مرهم

در ساخته به ناکام با درد بی‌مداوات


شوری ز شراب خانه برخاست

[leilab]

شوری ز شراب خانه برخاست

برخاست غریوی از چپ و راست

تا چشم بتم چه فتنه انگیخت؟

کز هر طرفی هزار غوغاست


تا جام لبش کدام می داد؟

کز جرعه‌اش هر که هست شیداست


ساقی، قدحی، که مست عشقم

و آن باده هنوز در سرماست



تا چند اسیر عقل هر روزه شویم

[qiui]

تا چند اسیر عقل هر روزه شویم

در دهر چه صد ساله چه یکروزه شویم

در ده تو بکاسه می از آن پیش که ما

در کارگه کوزه‌گران کوزه شویم



ما کار و دکان و پیشه را سوخته‌ایم

[Prince Honey]

ما کار و دکان و پیشه را سوخته ایم
شعر و غزل و دو بیتی آموخته ایم
درعشق که هم جان و دل و دیده ماست
جان و دل و دیده .هر سه را سوخته ایم


ای طوطی عیسی نفس وی بلبل شیرین نوا...

[qiui]

ای طوطی عیسی نفس وی بلبل شیرین نوا

هین زهره را کالیوه کن زان نغمه‌های جان فزا

دعوی خوبی کن بیا تا صد عدو و آشنا

با چهره‌ای چون زعفران با چشم تر آید گوا



صوفیی آمد به سوی خانه روز

[saharnaz]

صوفیی آمد به سوی خانه روز
خانه یك در بود و، زن با كفش دوز


چو دل به زلف تو بســــــــتم به خود قــــــرار نديــــــــــدم...............

[leilab]

چو دل به زلف تو بســــــــتم به خود قــــــرار نديــــــــــدم
برو كه چون سر زلــــــفت به خود قــــرار نبـــيني




ثبــــــــــات مرتبه عـــــــشق، در طريق وفـــــاست

[arash shivatir]

ثبــــــــــات مرتبه عـــــــشق، در طريق وفـــــاست
وگـــر نه عـــــــشق بدون وفـــــــــــا ، نمي ارزد



جفــــــــا كه با من دلخــســـــته ميكني ، سهل است

[leilab]

جفا كه با دل خسته ميكني سهل است
غرض وفاست كه با مردم دگر نكني


تا به كي بايد رفت ,از دياري به دياري ديگر

[arash shivatir]

تا به كي بايد رفت
از دياري به ديار ديگر
نتوانم ‚ نتوانم جستن
هر زمان عشقي و ياري ديگر
كاش ما آن دو پرستو بوديم
كه همه عمر سفر مي كرديم


شمع دل دمسازم بنشست چو او برخاست

[leilab]

شمع دل دمسازم بنشست چو او برخاست
وافغان ز نظربازان برخاست چو او بنشست


چو دورت بينم از دمساز گشتن

[arash shivatir]

چو دورت بينم از دمساز گشتن
رهم نزديک شد در بازگشتن


خیال روی تو در هر طریق همره ماست

[leilab]

خيال روي تو در هر طريق همره ماست
نسيم موي تو پيوند جان اگه ماست


من شكستم در خود
من نشستم در خويش

[arash shivatir]

من شکستم در خود
من نشستم در خويش
ليک هرگز نگذشتم از پل
که ز رگهاي رنگين تو بسته ست کنون
بر دو سوي رود آسودن
باورم کن نگذشتم از پل


تا مهر توام در دل شوریده نشست

[sa.ra]

تا مهر توام در دل شوریده نشست

وافتاد مرا چشم بدان نرگس مست


عقل اگر داند که دل دربند زلفش چون خوش است...........

[leilab]

عقل اگر داند كه دل دربند زلفش چون خوش است
عاقلان ديوانه گردند از پي زنجير ما

دل خرابي ميكند دلدار را آگه كنيد
زينهار اي دوستان جان من وجان شما



تاریک شد از مهر دل افروزم روز

[sa.ra]

تاريک شد از مهر دل افروزم روز
شد تيره شب از آه جگرسوزم روز.


بديد آن دل افروز باغ بهشت.........

[leilab]

بديد آن دل افروز باغ بهشت
چمنهاي او چون چراغ بهشت


بس شب که به روز بردم اندر طلبت

[arash shivatir]

بس شب که به روز بردم اندر طلبت

بس روز طرب که دیدم از وصل لبت


رفتی و کنون روز و شب این می‌گویم

کای روز وصال یار خوش باد شبت







گفتم که به پایان رسد این درد و عنا

[leilab]

گفتم که به پایان رسد این درد و عنا
دستی بزند به شادمانی دل ما

دل گفت کدام صبر ما را و چه کام
ور غم سختست شادکامی ز کجا

گر دامن وصل تو کشم جنگی نیست

[arash shivatir]

گر دامن وصل تو کشم جنگی نیست
ور طعنه‌ی عشقت شنوم ننگی نیست
با وصل خوشت میزنم و میگیرم
وصلی که در او فراق را رنگی نیست


گر آه کنم آه بدین قانع نیست

[leilab]

گر آه کنم آه بدین قانع نیست

ور خاک شوم شاه بدین قانع نیست




ور سجده کنم چو سایه هرسو که مه است

پنهان چه کنم ماه بدین قانع نیست




عشق رخ یار بر من زار مگیر

[arash shivatir]

عشق رخ یار بر من زار مگیر
بر خسته دلان رند خمار مگیر
صوفی چو تو رسم رهروان می‌دانی
بر مردم رند نکته بسیار مگیر

دولت همه ساله بی‌جلال تو مباد

[leilab]

دولت همه ساله بی‌جلال تو مباد

همت همه ساله بی‌جمال تو مباد


هر بنده که هست بی‌کمال تو مباد

خورشید جهان تویی، زوال تو مباد






تا با توام، از تو جان دهم آدم را

[arash shivatir]

تا با توام، از تو جان دهم آدم را
وز نور تو روشنی دهم عالم را

چون بی‌تو بوم، قوت آنم نبود
کز سینه به کام خود برآرم دم را


تو پاک دامن نوگلی من بلبل نالان تو

[leilab]

تو پاک دامن نوگلی من بلبل نالان تو

پاک از همه آلایشی عشق من و دامان تو


زینسان متاز ای سنگدل ترسم بلغزد توسنت

کز خون ناحق کشتگان گل شد سر میدان تو


از جا بجنبد لشکری کز فتنه عالم پرشود

گر غمزه را فرمان دهد جنبیدن مژگان تو


تو خوش بیا جولان کنان گو جان ما بر باد رو

ای خاک جان عالمی در عرصه جولان تو




لب لعل تو جانم می‌نوازد

[arash shivatir]

لب لعل تو جانم می‌نوازد
بنفشه آب حیوان می‌نماید
ندانم تا چه خواهد فتنه انگیخت؟
که زلفش بس پریشان می‌نماید


حسن تو رونق جهان بشکست

[leilab]

حسن تو رونق جهان بشکست

عشق روی تو پشت جان بشکست


هر سپاهی که عقل می‌آراست

غمزهٔ تو به یک زمان بشکست


ناوک‌انداز آسمان چو بدید

طاق ابروی تو کمان بشکست




سوی تو بی تاب دویدن خوشست

[arash shivatir]

سوی تو بی تاب دویدن خوشست

برقع از آن روی کشیدن خوشست


می زدهان تو کشیدن نکوست

جان زلبان تو مکیدن خوش است


در هوس بوسه لعل لبت

جان بلب کام رسیدن خوش است


گوشهٔ ابروی تو آن ماه نو

بر رخ خورشیدن تو دیدن حوشست






کعبهٔ وصل تو پناه منست

[leilab]

کعبهٔ وصل تو پناه منست

طاق ابروت قبله گاه منست





چشم فتان مست خونریزت

خود زبیداد خود پناه منست






دل در پی عشق دلبرانست هنوز

[arash shivatir]

دل در پی عشق دلبرانست هنوز

وز عمر گذشته در گمانست هنوز


گفتیم که ما و او بهم پیر شویم

ما پیر شدیم و او جوانست هنوز







لب هر که بر آن لعل طربناک نهد

[leilab]

لب هر که بر آن لعل طربناک نهد

پا بر سر نه کرسی افلاک نهد


خورشید چو ماه پیش رویش به ادب

هر روز دو بار روی بر خاک نهد




باز کن نغمه جانسوزی از آن ساز امشب

[arash shivatir]

باز کن نغمه جانسوزی از آن ساز امشب
تا کنی عقده اشک از دل من باز امشب

ساز در دست تو سوز دل من می گوید
من هم از دست تو دارم گله چون ساز امشب

مرغ دل در قفس سینه من می نالد
بلبل ساز ترا دیده هم آواز امشب






روی بنمای و وجود خودم از یاد ببر

[leilab]

روی بنمای و وجود خودم از یاد ببر

خرمن سوختگان را همه گو باد ببر


ما چو دادیم دل و دیده به طوفان بلا

گو بیا سیل غم و خانه ز بنیاد ببر




ندار عشقم و با دل سر قمارم نیست