nima.ma.ma
13th February 2007, 01:21 AM
توصیه های پزشکی-موسیقایی براي گيتاريستها
زخمهاي دست گيتاريستها اغلب به دليل گيتار زدن مداوم و عدم استراحت بين تمرينها است. اگر چه درد بيشتر در ناحيه دست آنها احساس ميشود، اما معمولاً دليل دردها را بايد در ذهن جستوجو كرد. همان گونه كه تركيب صحيح صدا و سكوت منجر به موسيقي گوشنواز است، تركيب صحيح استراحت و تمرين لازمه سلامت نوازنده است.
در اين مقاله سعي شده براي كمك به نوازندگان از تجربه گيتاريستهاي حرفهاي و توصيه پزشكان متخصص استفاده شود تا به راهكارهايي در اين زمينه دست يافت.
توصيههاي پزشكان
به گفته دكتر رسنتال1 آسيب ناشي از فشارهاي دائمي2 (RSI) معمولترين تشخيص پزشكي است كه او به عنوان متخصص جراحات خارجي و توانبخشي در مركز درماني هنرمندان نيويورك با آن مواجه است. بيماران او معمولاً از التهاب توأم با درد يا درد در دستها و گردن شكايت دارند. او ميگويد: «اين مشكلات چند دليل دارد. آنها براي ساعتهاي متمادي بدون وقفه ساز مينوازند.
حالت بدن آنها نيز چه هنگام نواختن ساز و چه در حالت معمولي صحيح نيست. به علاوه فشارهاي رواني دارند كه بر بدن بسيار تأثيرگذار است. من بيماراني داشتم كه ساعتها قبل از اجراي رسمي تمرين كردهاند بدون آنكه استراحت كنند.» دكتر رسنتال انجام نرمشهاي كششي قبل از نواختن ساز و استراحت بعد از بيست تا سي دقيقه تمرين ممتد را توصيه ميكند.
در زمان استراحت نيز نرمشهاي كششي دست مثمر ثمر است. او همچنين مصرف دارو را، براي اين عوارض، درماني زودگذر ميداند. رژيم غذايي مناسب، حالت صحيح نشستن در هنگام نواختن ساز و انتخاب ساز مرغوب راهكارهاي ديگري است كه پزشكان بدان معتقدند.
توصيههاي حرفهاي
مشكل زماني آشكار ميشود كه بخواهيم به اين توصيهها جامه عمل بپوشانيم. براي مثال هنرجوي حرفهاي به روزي چهار ساعت تمرين قبل از شروع كلاس نياز دارد.
گيتاريستهاي حرفهاي نيز كه چند روز بيشتر به زمان اجراي برنامه ندارند در موقعيت تمرينهاي فشرده قرار دارند. در اين شرايط نوازنده بايد بداند كه چگونه تمرينات فشرده و پر اضطراب را به تمريني خوشايند و سازنده تبديل كند. در واقع بايد بداند كه چه زماني وقت استراحت است.
اولين قانون اين است «تا زماني كه درد از بين نرفته است تمرين را آغاز نكنيد.» اسكات تننت3 يكي از گيتاريستهاي معروف كلاسيك ميگويد: «تا زماني كه احساس نكنم دردهاي دستم كاملاً قطع شده دوباره شروع به گيتار زدن نميكنم. به همين دليل است كه دردهاي دستم هيچوقت به خطر جدي برايم تبديل نشده است. حتي اگر دردي احساس نكنم پس از يك ساعت و اندي تمرين به همان اندازه استراحت ميكنم.
اگر در تمريناتم با مشكلي مواجه شدم كه در آن لحظه قادر به حل آن نباشم، تمرين را قطع ميكنم و تا هنگامي كه تمركز فكري به دست نياورم به تمرين ادامه نميدهم. زماني كه گيتار همراهم نيست يا در حال استراحت هستم در فكر خود تمرين ميكنم. گاهي اوقات روزها ميگذرد و من تمرين نميكنم. هميشه سعي ميكنم ميان روزهايي كه سخت تمرين ميكنم و روزهايي كه اصلاً تمرين نميكنم به تعادل برسم. اوقات تمرين طولاني مدت بدون تمركز مفيد نيست. تمرين كوتاه مدت، با تمركز، بهتر از تمرين بلند مدت، بدون تمركز، است.»
سيم گيتار
در سال 1987، برايان گُر4 در حال ارائه رپرتوار حرفهاي خود بود، اما تمرين زياد و ترجمه تعدادي كتاب از زبان آلماني به انگليسي منجر به درد تاندون دستهاي او شد كه سه سال به طول انجاميد. هر روز بيماري او وخيمتر ميشد تا جايي كه حتي نميتوانست در را باز كند. پزشكان به او توصيه كردند كه مچ دستش را عمل كند، اما او قبول نكرد.
برايان ماساژ درماني، كلاس يوگا، طب سوزني و روان درماني را جايگزين عمل كرد و نوع نشستن خود را نيز تغيير داد. پس از سه ماه دردهاي او از بين رفت و دوباره به سراغ ساز محبوب خود گيتار رفت. پس از مدتي درد مجدداً به سراغ او آمد و شش ماه او را آزار داد. برايان ميگويد به دليل اينكه يوگا كار ميكرد اين بار توانست با درد به راحتي كنار بيايد. او سيمهاي گيتار را نيز شلتر كرد كه آسيب كمتري به دستهاي او وارد شود.
برايان متوجه شد هنگامي كارهايش موفقتر است كه گيتارش سيم نرمتري دارد. او تركيبي از سيمهايي را با سختي متوسط و پايين انتخاب كرد زيرا معتقد بود سيم بسيار نرم كيفيت صدا را پايين ميآورد. برايان ميگويد: «من براي خودم برنامه روزانه تنظيم كردم؛ قبل از شروع تمرين يوگا و پس از آن بيست دقيقه تمرينات قدرتي دست انجام ميدادم. با تمركز حواس گيتار مينواختم و هنگامي كه امكان داشت از سه سيم به جاي پنج سيم استفاده ميكردم.»
Focal Dystonia
يكي ديگر از گيتاريستها نيز دچار عارضه عجيبي به نام فوكال دايستونيا شد. دانشمندان هنوز نتوانستهاند دليلي براي اين عارضه بيابند. چند انگشت بيمار به يك باره از كار ميافتد بدون اينكه دردي داشته باشد. او به مراكز درماني مختلفي مراجعه كرد؛ زيرا اين امر باعث ميشد كه نه تنها چند قرارداد مهم را از دست بدهد بلكه به شهرت او نيز لطمه وارد شود.
او تحت درمانهاي مختلفي قرار گرفت ولي بهبود نيافت.
چند سال بعد او دوباره شروع به نواختن ساز كرد، اما اين بار فقط از انگشت شست و سبابه دست راست خود استفاده ميكرد. اين وضعيت ادامه داشت تا اينكه او چيزهايي در خصوص چگونگي كار گروهي عضلات شنيد. تا آن زمان فكر ميكرد كه فقط عضلات پايين ساعد دست در نوازندگي نقش ايفا ميكنند؛ اما او متوجه شد كه عضلات ديگر دست نيز در اين امر دخالت دارند.
هنگام تمرين او در خيال خود تصور ميكرد كه عضلاتش از نوك انگشتان تا نقطهاي در پشت شانههاي خود جايي كه دستها به بدن متصل ميشوند در حال حركت است. بعد از گذشت يك سال انگشت وسط او كاملاً شروع به حركت كرد و سال ديگر انگشت دوم او. پس از سه سال تمام انگشتان او به حالت طبيعي باز گشتند. در اين مدت او همچنين با پزشكي مشورت كرد كه به او توصيه كرد شنا كند. او ميگويد: «گرچه شنا به بهبودي بيماريام كمكي نكرد، اما باعث شد احساس سلامتي بيشتري بكنم؛ به علاوه بدانم كه چگونه بدن كار ميكند و چگونه ميتوان به تن آرامي دست يافت.»
نسخه نهايي
با توجه به توصيه پزشكان و تجربه نوازندگان حرفهاي، نكات زير براي جلوگيري از جراحات دست در هنگام نوازندگي توصيه ميشود:
1. تمرين و نرمش
2. نوشيدن زياد مايعات
3. خواب كافي
4. داشتن بدني انعطافپذير
5. پرهيز از دخانيات و مشروبات الكلي
6. مديتيشن و تمرينات تنفسي
7. مطالعه كتابهاي معتبر گيتار زدن صحيح براي هنرجويان
8. نرمش و گرم كردن دست قبل از شروع تمرين
9. پوشيدن دستكشهاي مخصوص طبي براي كساني كه جريان خون در دستشان به خوبي انجام نميشود.
10. قرار دادن دست به مدت يك دقيقه در آب سرد و سپس يك دقيقه در آب گرم (آب بسيار سرد و بسيار گرم مضر هستند.)
11. ماساژ دست با كرم يا لوسيون از نوك انگشتان تا آرنج
12. كشيدن دست و انگشتان و خم كردن كف دست
13. يوگا
14. فعاليت همزمان با نوازندگي مانند تدريس، تنظيم آهنگ و آهنگسازي
15. طب سوزني
زخمهاي دست گيتاريستها اغلب به دليل گيتار زدن مداوم و عدم استراحت بين تمرينها است. اگر چه درد بيشتر در ناحيه دست آنها احساس ميشود، اما معمولاً دليل دردها را بايد در ذهن جستوجو كرد. همان گونه كه تركيب صحيح صدا و سكوت منجر به موسيقي گوشنواز است، تركيب صحيح استراحت و تمرين لازمه سلامت نوازنده است.
در اين مقاله سعي شده براي كمك به نوازندگان از تجربه گيتاريستهاي حرفهاي و توصيه پزشكان متخصص استفاده شود تا به راهكارهايي در اين زمينه دست يافت.
توصيههاي پزشكان
به گفته دكتر رسنتال1 آسيب ناشي از فشارهاي دائمي2 (RSI) معمولترين تشخيص پزشكي است كه او به عنوان متخصص جراحات خارجي و توانبخشي در مركز درماني هنرمندان نيويورك با آن مواجه است. بيماران او معمولاً از التهاب توأم با درد يا درد در دستها و گردن شكايت دارند. او ميگويد: «اين مشكلات چند دليل دارد. آنها براي ساعتهاي متمادي بدون وقفه ساز مينوازند.
حالت بدن آنها نيز چه هنگام نواختن ساز و چه در حالت معمولي صحيح نيست. به علاوه فشارهاي رواني دارند كه بر بدن بسيار تأثيرگذار است. من بيماراني داشتم كه ساعتها قبل از اجراي رسمي تمرين كردهاند بدون آنكه استراحت كنند.» دكتر رسنتال انجام نرمشهاي كششي قبل از نواختن ساز و استراحت بعد از بيست تا سي دقيقه تمرين ممتد را توصيه ميكند.
در زمان استراحت نيز نرمشهاي كششي دست مثمر ثمر است. او همچنين مصرف دارو را، براي اين عوارض، درماني زودگذر ميداند. رژيم غذايي مناسب، حالت صحيح نشستن در هنگام نواختن ساز و انتخاب ساز مرغوب راهكارهاي ديگري است كه پزشكان بدان معتقدند.
توصيههاي حرفهاي
مشكل زماني آشكار ميشود كه بخواهيم به اين توصيهها جامه عمل بپوشانيم. براي مثال هنرجوي حرفهاي به روزي چهار ساعت تمرين قبل از شروع كلاس نياز دارد.
گيتاريستهاي حرفهاي نيز كه چند روز بيشتر به زمان اجراي برنامه ندارند در موقعيت تمرينهاي فشرده قرار دارند. در اين شرايط نوازنده بايد بداند كه چگونه تمرينات فشرده و پر اضطراب را به تمريني خوشايند و سازنده تبديل كند. در واقع بايد بداند كه چه زماني وقت استراحت است.
اولين قانون اين است «تا زماني كه درد از بين نرفته است تمرين را آغاز نكنيد.» اسكات تننت3 يكي از گيتاريستهاي معروف كلاسيك ميگويد: «تا زماني كه احساس نكنم دردهاي دستم كاملاً قطع شده دوباره شروع به گيتار زدن نميكنم. به همين دليل است كه دردهاي دستم هيچوقت به خطر جدي برايم تبديل نشده است. حتي اگر دردي احساس نكنم پس از يك ساعت و اندي تمرين به همان اندازه استراحت ميكنم.
اگر در تمريناتم با مشكلي مواجه شدم كه در آن لحظه قادر به حل آن نباشم، تمرين را قطع ميكنم و تا هنگامي كه تمركز فكري به دست نياورم به تمرين ادامه نميدهم. زماني كه گيتار همراهم نيست يا در حال استراحت هستم در فكر خود تمرين ميكنم. گاهي اوقات روزها ميگذرد و من تمرين نميكنم. هميشه سعي ميكنم ميان روزهايي كه سخت تمرين ميكنم و روزهايي كه اصلاً تمرين نميكنم به تعادل برسم. اوقات تمرين طولاني مدت بدون تمركز مفيد نيست. تمرين كوتاه مدت، با تمركز، بهتر از تمرين بلند مدت، بدون تمركز، است.»
سيم گيتار
در سال 1987، برايان گُر4 در حال ارائه رپرتوار حرفهاي خود بود، اما تمرين زياد و ترجمه تعدادي كتاب از زبان آلماني به انگليسي منجر به درد تاندون دستهاي او شد كه سه سال به طول انجاميد. هر روز بيماري او وخيمتر ميشد تا جايي كه حتي نميتوانست در را باز كند. پزشكان به او توصيه كردند كه مچ دستش را عمل كند، اما او قبول نكرد.
برايان ماساژ درماني، كلاس يوگا، طب سوزني و روان درماني را جايگزين عمل كرد و نوع نشستن خود را نيز تغيير داد. پس از سه ماه دردهاي او از بين رفت و دوباره به سراغ ساز محبوب خود گيتار رفت. پس از مدتي درد مجدداً به سراغ او آمد و شش ماه او را آزار داد. برايان ميگويد به دليل اينكه يوگا كار ميكرد اين بار توانست با درد به راحتي كنار بيايد. او سيمهاي گيتار را نيز شلتر كرد كه آسيب كمتري به دستهاي او وارد شود.
برايان متوجه شد هنگامي كارهايش موفقتر است كه گيتارش سيم نرمتري دارد. او تركيبي از سيمهايي را با سختي متوسط و پايين انتخاب كرد زيرا معتقد بود سيم بسيار نرم كيفيت صدا را پايين ميآورد. برايان ميگويد: «من براي خودم برنامه روزانه تنظيم كردم؛ قبل از شروع تمرين يوگا و پس از آن بيست دقيقه تمرينات قدرتي دست انجام ميدادم. با تمركز حواس گيتار مينواختم و هنگامي كه امكان داشت از سه سيم به جاي پنج سيم استفاده ميكردم.»
Focal Dystonia
يكي ديگر از گيتاريستها نيز دچار عارضه عجيبي به نام فوكال دايستونيا شد. دانشمندان هنوز نتوانستهاند دليلي براي اين عارضه بيابند. چند انگشت بيمار به يك باره از كار ميافتد بدون اينكه دردي داشته باشد. او به مراكز درماني مختلفي مراجعه كرد؛ زيرا اين امر باعث ميشد كه نه تنها چند قرارداد مهم را از دست بدهد بلكه به شهرت او نيز لطمه وارد شود.
او تحت درمانهاي مختلفي قرار گرفت ولي بهبود نيافت.
چند سال بعد او دوباره شروع به نواختن ساز كرد، اما اين بار فقط از انگشت شست و سبابه دست راست خود استفاده ميكرد. اين وضعيت ادامه داشت تا اينكه او چيزهايي در خصوص چگونگي كار گروهي عضلات شنيد. تا آن زمان فكر ميكرد كه فقط عضلات پايين ساعد دست در نوازندگي نقش ايفا ميكنند؛ اما او متوجه شد كه عضلات ديگر دست نيز در اين امر دخالت دارند.
هنگام تمرين او در خيال خود تصور ميكرد كه عضلاتش از نوك انگشتان تا نقطهاي در پشت شانههاي خود جايي كه دستها به بدن متصل ميشوند در حال حركت است. بعد از گذشت يك سال انگشت وسط او كاملاً شروع به حركت كرد و سال ديگر انگشت دوم او. پس از سه سال تمام انگشتان او به حالت طبيعي باز گشتند. در اين مدت او همچنين با پزشكي مشورت كرد كه به او توصيه كرد شنا كند. او ميگويد: «گرچه شنا به بهبودي بيماريام كمكي نكرد، اما باعث شد احساس سلامتي بيشتري بكنم؛ به علاوه بدانم كه چگونه بدن كار ميكند و چگونه ميتوان به تن آرامي دست يافت.»
نسخه نهايي
با توجه به توصيه پزشكان و تجربه نوازندگان حرفهاي، نكات زير براي جلوگيري از جراحات دست در هنگام نوازندگي توصيه ميشود:
1. تمرين و نرمش
2. نوشيدن زياد مايعات
3. خواب كافي
4. داشتن بدني انعطافپذير
5. پرهيز از دخانيات و مشروبات الكلي
6. مديتيشن و تمرينات تنفسي
7. مطالعه كتابهاي معتبر گيتار زدن صحيح براي هنرجويان
8. نرمش و گرم كردن دست قبل از شروع تمرين
9. پوشيدن دستكشهاي مخصوص طبي براي كساني كه جريان خون در دستشان به خوبي انجام نميشود.
10. قرار دادن دست به مدت يك دقيقه در آب سرد و سپس يك دقيقه در آب گرم (آب بسيار سرد و بسيار گرم مضر هستند.)
11. ماساژ دست با كرم يا لوسيون از نوك انگشتان تا آرنج
12. كشيدن دست و انگشتان و خم كردن كف دست
13. يوگا
14. فعاليت همزمان با نوازندگي مانند تدريس، تنظيم آهنگ و آهنگسازي
15. طب سوزني