سپیده ی عشق

[irani_araki2001]

آسمان همچو صفحه ی دل من
روشن از جلوه های مهتاب است
امشب از خواب خوش گریزانم
که خیال تو خوش تر از خواب من است

****************************

خیره بر سا یه های وحشی بید
می خزم در سکوتبست خویش
باز دنبال نغمه ای دلخواه
می نهم سر به روی دفتر خویش

****************************

تن صدها ترانه می رقصد
در بلور ظریف آولیم
لذتی نا شناس ورؤیا رنگ
می دود همچو خون به رگهایم

****************************
آه... گویی ز دخمه ی دل من
روح شبگرد مه گذر کرده
یا نسیمی در این ره متروک
دامن از عطر یاس تر کرده

***************************

بر لبم شعله های بو سه ی تو
می شکوفد چو لاله ، گرم نیاز
در خیالم ستاره ای پر نور
می درخشد میان هاله ی زار

***************************

نا شناسی درون سینه ی من
پنجه بر چنگ و رود می ساید
همره نغمه های موزونش
گوییا بوی عود می آید

**************************

آه... باور نمی کنم که مرا
با تو پیوستنی چنین باشد
نگه آن دو چشم شور افکن
سوی من گرم و دلنشین باشد

**************************

بی گمان زآن جهان رؤیایی
زهره بر من فکند دیده ی عشق
می نویسم به روی دفتر خویش
((جاودان باشی ای سپیده ی عشق))

************************************************** ***********************************