چند شعر علـــی حاکمـــی

[saghii]

عشق من



ذره ای از سِر وجود



کایناتش به وجود



چه وجودی که، نبود



اگر هم بود



چه بود؟



تو نبودی؟



ز که بود؟



خاطره



اشک چو رود



ز که، پرسم؟



که، ...نبود...

[saghii]

خواهم که، از در و دیوار روزگار



بالا روم دمی و لیکن



چشمان من



چشمان بی رمق پی آن سایه های گِلی



ره گم می کند



خود باخته از همه نور وظلمت است



کس را نشان به در و دروازه و گمان



هرگز نشان نمی دهد به ساده دلی

[saghii]

سالی به عمر خویش


که، میلیارد می رسد


با باد روزگار چه دویدم


سراغ گمانه ها


اما چه سود که، او رفته دورتر


در پستوی خیال خود


دنبال نور وکمی هم حیات می گردم






من خسته ام


من را بیاب


تا دست دوستی


برسانم به سرنوشت


در حال زار خویش


دنبال نور وکمی هم حیات می گردم