MehraneH
11th April 2011, 09:12 AM
شاید که عمل کنیم :
تفاوت کشورهای ثروتمند و فقیر، تفاوت قدمت آنها نیست.
برای مثال کشور مصر بیش از 3000 سال تاریخ مکتوب دارد و فقیر است.
اما کشور های جدیدی مانند کانادا استرالیاو... که 150 سال پیش وضعیت قابل توجهی نداشتند، اکنون کشورهای توسعه یافته و ثروتمندی هستند.
تفاوت کشورهای فقیر و ثروتمنددر میزان منابع طبیعی قابل استحصال آنها هم نیست.
پاپن کشوری محدود است که 80درصد آن کوه هایی هستند که مناسب کشاورزی نیست اما دومین اقتصاد قدرتمند جهان پس از آمریکا را دارد.
افراد تحصیل کرده ای که از کشورهای ثروتمند با همتایان خود در کشورهای فقیر برخورد دارند برای ما مشخص می کنند سطح هوش و فهم نیز تفاوت قابل توجهی در این میان ندارد.
نژاد و رنگ پوست نیز مهم نیستند زیرا مهاجرانی که در کشور خود برچسب تنبلی یم گیرند، در کشورهای اروپایی به نیروهای مولد تبدیل می شوند.
پس تفاوت در چیست؟؟
تفاوت در رفتارهایی است که در طول سال ها
فرهنگ و دانش نام گرفته است.
وقتی که رفتار های مردم کشورهای پیشرفته و ثروتمند را تحلیل می کنیم، متوجه می شویم که اکثریت غالب آنها از اصول زیر در زندگی پیروی می کنند:
1.اخلاق به عنوان اصل پایه
2.وحدت
3.مسئولیت پذیری
4.احترام به قانون و مقررات
5.احترام به حقوق شهروندان دیگر
6.عشق به کار
7.تحمل سختی ها به منظور سرمایه گذاری روی آینده
8.میل به ارائه کارهای برتر و فوق العاده
9.نظم پذیری
اما در کشورهای فقیر تنها عده قلیلی از مردم از این اصول پیروی می کنند.
ما ایرانیان فقیر هستیم نه به این خاطر که منابع طبیعی نداریم یا این که طبیعت نسبت به ما بیرحم بوده است.
ما فقیر هستیم برای این که رفتارمان چنین سبب شده است.
ما برای آموختن و رعایت اصول فوق فاقد اهتمام لازم هستیم.
اگر شما این نامه را برای دیگران نفرستید:
اتفاقی برای شما نم افتد،
گربه شما نمی میرد،
از محل کارتان اخراج نمی شوید،
هفت سال بدبختب بر سرتان آوار نمی شود
و مریض هم نخواهید شد.
اما اگر میهن خود را دوست دارید،
این پیغام را به گردش بیندازید تا شاید تعداد بیشتری از هموطنانمان
مانند شما آن را بفهمند، تغییر کرده و عمل کنند.
تفاوت کشورهای ثروتمند و فقیر، تفاوت قدمت آنها نیست.
برای مثال کشور مصر بیش از 3000 سال تاریخ مکتوب دارد و فقیر است.
اما کشور های جدیدی مانند کانادا استرالیاو... که 150 سال پیش وضعیت قابل توجهی نداشتند، اکنون کشورهای توسعه یافته و ثروتمندی هستند.
تفاوت کشورهای فقیر و ثروتمنددر میزان منابع طبیعی قابل استحصال آنها هم نیست.
پاپن کشوری محدود است که 80درصد آن کوه هایی هستند که مناسب کشاورزی نیست اما دومین اقتصاد قدرتمند جهان پس از آمریکا را دارد.
افراد تحصیل کرده ای که از کشورهای ثروتمند با همتایان خود در کشورهای فقیر برخورد دارند برای ما مشخص می کنند سطح هوش و فهم نیز تفاوت قابل توجهی در این میان ندارد.
نژاد و رنگ پوست نیز مهم نیستند زیرا مهاجرانی که در کشور خود برچسب تنبلی یم گیرند، در کشورهای اروپایی به نیروهای مولد تبدیل می شوند.
پس تفاوت در چیست؟؟
تفاوت در رفتارهایی است که در طول سال ها
فرهنگ و دانش نام گرفته است.
وقتی که رفتار های مردم کشورهای پیشرفته و ثروتمند را تحلیل می کنیم، متوجه می شویم که اکثریت غالب آنها از اصول زیر در زندگی پیروی می کنند:
1.اخلاق به عنوان اصل پایه
2.وحدت
3.مسئولیت پذیری
4.احترام به قانون و مقررات
5.احترام به حقوق شهروندان دیگر
6.عشق به کار
7.تحمل سختی ها به منظور سرمایه گذاری روی آینده
8.میل به ارائه کارهای برتر و فوق العاده
9.نظم پذیری
اما در کشورهای فقیر تنها عده قلیلی از مردم از این اصول پیروی می کنند.
ما ایرانیان فقیر هستیم نه به این خاطر که منابع طبیعی نداریم یا این که طبیعت نسبت به ما بیرحم بوده است.
ما فقیر هستیم برای این که رفتارمان چنین سبب شده است.
ما برای آموختن و رعایت اصول فوق فاقد اهتمام لازم هستیم.
اگر شما این نامه را برای دیگران نفرستید:
اتفاقی برای شما نم افتد،
گربه شما نمی میرد،
از محل کارتان اخراج نمی شوید،
هفت سال بدبختب بر سرتان آوار نمی شود
و مریض هم نخواهید شد.
اما اگر میهن خود را دوست دارید،
این پیغام را به گردش بیندازید تا شاید تعداد بیشتری از هموطنانمان
مانند شما آن را بفهمند، تغییر کرده و عمل کنند.