استان آذر بایجان شرقی
وجود کوهستانهایی زیبا و سر به فلک کشیده که حتی در اوج گرمای آفتاب تابستانی جامه ی سفیدشان را از تن در نمیکنند رود خانه های خروشان و آبشار های فرح بخش آن با چشم انداز های بدیع و جان افرا ، باغ های چر میوه و ییلاق های سر سبزش ، دریاچه های پرموج ، تفریگاه های روح پرور ، استخرها،آسیاب ها و روستا های دل انگیز،همه و همه این استان را به یکی از بهترین مناطق برای گردشگری بخصوص در فصول گرم تبدیل کرده است.
این استان دارای دوازده شهرستان و سی و یک شهر است .
شهرستانهای آن عبارتند از : اهر ، بستان ، آباد ، بناب ،تبریز ، سراب ، شیستر ، کلیبر ، مراغه ، مرند ، میانه ، هریس و هشترود .
مرکز آذر بایجان شرقی شهر تاریخی و توسعه یافته ی تبریز است که خود یکی از دیدنی ترین شهرهای ایران بشمار می آید.
آذربایجان شرقی یکی از کانون های صنایع دستی ایران محسوب میشود . در این استان انواع فرش ، قالیچه ، جاجیم ، ورنی ، خورجین ، گلیم، شال،گلیمچه ، ظروف سفالی ، سرامیک ، اقسام سبد حصیری و ترکه ای ، پارچه های پشمی و ابریشمی ، سوزن دوزی شده ، نقره سازی و ... . موارد عمده صنایع دستی را تشکیل می دهند .
فرش تبریز هنوز یکی از معروف ترین و بهترین فرش های دست باف صادراتی ایران بشمار میرود .
اگر چه این استان بنا به تجربیات آنوبانینی جزء سردترین استان های کشور است ؛ اما از تنوع اقلیمی قابل توجهی نیز برخوردار می باشد ؛ به طوری که در بیش از پنجاه روز از سال شاهد یخبندان بوده و در گرم ترین روزهای تابستان در برخی مناطق استان ، درجه حرارت به چهل درجه ی سانتیگراد میرسد .
این استان از لحاظ تنوع ظرفیت های گردشگری و جاذبه های توریستی نیز از مهم ترین استانهای کشور است . آنوبانینی می تواند آثاری از دوره هایپیش از اسلام ، دوره اسلامی ، دوره ی ایلخایی و ... ، کلیساهای زیبای باستانی ، رود ها و آبشارهای پر آب و سواحل زیبا و آثاری همچون روستای کندوان را به عنوان شاهد این مدعا ذکر کند.از مهمترین آثار باستانی استان می توان از : کلیسای سنت استپانوس ، پل دختر ، ارگ علیشاه ، بازار تبریز ، مسجد جامع تبریز ، مسجد جامع مرند ، قلعه بابک ،روستای کندوان ، مسجد کبود ، مقبره الشعراء ، سنگ بسم الله موزه آذربایجان خانه مشروطیت ، گنبد سرخ و کبود و رصدخانه تاریخی مراغه ، عمارت ایل گلی ، برج شهرداری تبریز و... نام برد.
