باروخ اسپینوزا فیلسوف شهیر هلندی در سال 1632 از یک خانواده یهودی متولد شد و نخست در آموزشگاه های یهودیان درسهای مذهبی خواند. پس از فرا گرفتن چند زبان به آموختن فلسفه پرداخت. جامعه ی یهود وی را به خاطر اندیشه های نوش تکفیر کرد. مدتی را در زندان به سر برد و پس از آن گوشه عزلت گرفت وبه کاوش و مطالعه پرداخت. او از تراشیدن شیشه ی عینک امرار معاش میکرد. در اواخر عمر در لاهه اقامت گزید. وی با وجود تنگ دستی ، تمام کمک هایی را که دیگران به او میکردند را رد میکرد. سرانجام کار و مطالعه ی پیوسته او را از پا در آورد و در 44 سالگی به بیماری سل در گذشت.
وی نخستین فیلسوفی است که خدا را سرچشمه معرفت و دانش و خداشناسی را تنها راه خود شناسی و دگر شناسی می شمارد. وی معتقد بود که بشر آزادی و اختیار ندارد. اولین نوشته ی او " اصل فلسفه دکارت" نام دارد که در سال 1664 منتشر گردید. آثار برجسته اش عبارتند از : رساله ی اخلاق ، رساله بهبود فرد، اصول فلسفه رنه دکارت، الهیات و سیاست، تصورات متافیزیک.
باروخ در سال 1677 درگذشت.