الماس‌های آگاهی صفحه 18

Septillion · 18th November 2011

وقتی «گوردون بتون»، شرکت هواپیمایی «کنتیننتال» آشفته را در اختیار گرفت، دستور داد در این زمینه بررسی شود که مسافران، کیفیت را چگونه تعریف می‌کنند و بیشترین خواسته‌شان چیست. معلوم شد مسافران بیش از هر چیز به سر وقت بودن پروازها علاقه‌مندند. با این علم و اطلاع، به موقع پرواز کردن هواپیماها به مدت سه سال هدف اصلی او شد.

‏او به موفقیت‌های شایان توجهی دست یافت. تأخیر پروازها درکنتیننتال به حداقل رسید. وقتی سر وقت بودن پروازها بهتر و باز هم بهتر شد، فروش، سوددهی، رضایت خاطر مشتریان، روحیه‌ی کارکنان و قیمت سهام شرکت در بازار افزایش یافت. شرکت هواپیمایی کنتیننتال با بهتر شدن در یک زمینه، که برای مشتریان از اهمیت خاص برخوردار بود، در دهه‌ی 1990 توانست به یکی از موفق‌ترین شرکت‌های هواپیمایی تبدیل شود.

برایان تریسی

برگرفته از کتاب:

راهکار برتر؛ برگردان مهدی قراچه‌داغی؛ چاپ نخست؛ تهران: نشر آسیم 1386.

Septillion · 18th November 2011

سخنی از این جستار: «وقتی می‌کوشیم آنچه را هست استوار کنیم، آنچه بوده، پایمان را به گِل می‌نشاند.»

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

تردیدی نیست که ما به طور عمده ساخته و پرداخته‌ی خاطره‌هامانیم. تجربه‌های پیشین، بی‌آن‌که خود درست ملتفت باشیم، به هیأت تار عنکبوتی گسترنده، منظر کنونی ما را به زندگی در دام خود می‌اندازد. پیش از آن‌که باشیم، بوده‌ایم، از این‌رو باورهای پیشین، اندیشه‌های تازه را غربال می‌کند. وقتی می‌کوشیم آنچه را هست استوار کنیم، آنچه بوده، پایمان را به گِل می‌نشاند.

می‌توان امیدوار بود. هیچ‌کس مادام‌العمر کارش از پیش رقم نمی‌خورد. همه قادرند تجربه‌های تازه را جذب کنند. ولی این امر نیازمند آن است که با خاطره‌هامان نبرد کنیم و از قدرت آن‌ها بکاهیم. اگر بخواهیم آینده‌مان نشخوار گذشته‌مان نباشد، باید با آگاهی از قدرتی که در گذشته نهفته، بر رفتار خود اثر گذاریم. تنها آن زمان است که آزاد خواهیم بود تا آینده‌ی خود را بیافرینیم.

لئوبوسکالیا

برگرفته از كتاب:

زاده براي عشق؛ برگردان هوشيار انصاري‌فر؛ چاپ هشتم؛ تهران: نشر البرز 1386.

Septillion · 18th November 2011

هرگاه افکارم چون آب‌های خاکستری و تیره که به علت تیرگی برایم بی‌پایان می‌نمایند، جلوِ رویم گسترده می‌شوند، چیزی مانند به هم‌پیوستگی اشیاء را می‌بینم و باور می‌کنم که باید پوچی مفاهیم را دریابم.

خودکشی چیست؟ مرگ خودخواسته؟ اما هیچ‌کس ناخواسته نمی‌میرد. رها کردن زندگی و تسلیم شدن به مرگ، بدون استثناء از ضعف ناشی می‌شود و این ضعف، همواره نتیجه‌ی بیماری جسمی یا روحی یا هر دو است. پیش از این‌که خواهان مرگ نباشیم، نخواهیم مرد.

توماس مان

برگرفته از كتاب:

در ق.ل.م.ر.و مرگ؛ برگردان رضا **** و پريسا رضايي؛ چاپ نخست؛ تهران: نشر چشمه 1388.

Septillion · 23rd November 2011

‏یک بار، ‏یک مجله‌ی خبری هفتگی، عکس صفی از مردان ‏اونیفورم‌پوش، تفنگ بر دوش و کلاهخود آفتابگردان به سر را چاپ کرد. ‏آنها دارند به گروهی از جوانان نگاه می‌کنند که تی‌شرت و شلوار جین ‏پوشیده‌‏اند و جلوی چشم آنها، دست در دست یکدیگر در دایره‌ای ‏می‌رقصند.

‏این آشکارا لحظه‌ی پیش از شروع درگیری پلیس‌هایی است که از یک نیروگاه هسته‌ای، یک اردوگاه ‏آموزشی نظامی، ستاد یک حزب سیاسی یا پنجره‌های یک سفارتخانه محافظت می‌کنند. جوانان از این وقت مرده استفاده کرده‌اند تا دایره‌ای تشکیل بدهند، و دو گام در جا بردارند، یک گام به جلو، ‏نخست یک پا و بعد پای دیگر را بالاببرند - همه با آهنگی ساده و ‏محلی.

‏فکر می‌کنم که معنای کار آنها را درک می‌کنم. آنها احساس می‌کنند دایره‌ای که بر زمین توصیف می‌کنند، دایره‌ای جادویی است که آنها را در درون حلقه‌ای به هم می‌پیوندد. دل‌هایشان لبریز از احساس شدید معصومیت است: آنها مانند سربازها یا کوماندوهای فاشیست با آهنگ مارش با هم متحد نشده‌اند؛ چونان کودکان به وسیله‌ی رقص با هم متحد شده‌اند؛ و نمی‌توانند برای کوبیدن معصومیت خود توی صورت حریف منتظر بمانند.

عکاس هم آنها را همین‌گونه دیده بود، و با ایجاد تضادهای بارز، ‏بر دید خود تاکید کرده بود: در یک سو پلیس‌ها با وحدتی قلابی (زورکی، فرمایشی) در صف‌هایشان، در سوی دیگر، جوانان در وحدتی واقعی ‏(صمیمانه و حیاتی) در دایره‌شان؛ در یک سو پلیس دلتنگ از کمین گرفتن ‏خود، در سوی دیگر جوانان شاد از بازی‌شان.

میلان کوندرا

برگرفته از کتاب:

کتاب خنده و فراموشی؛ برگردان فروغ پوریاوری؛ چاپ پنجم؛ تهران: انتشارات روشنگران و مطالعات زنان 1385.

Septillion · 23rd November 2011

اگر در نوشتنِ داستان، سحر و جادویی وجود داشته باشد و متقاعد شده‌ام که وجود دارد، هیچ‌کس تاکنون موفق نشده آن را به صورت دستورالعمل مختصر، که به راحتی دست به دست شود، کاهش دهد و دربیاورد. فرمول یا طرز نوشتن‌اش ظاهراً فقط درون این نیاز مبرم یا درد اشتیاق یک نویسنده نهفته است که چیزی را که خود، مهم می‌پندارد به خواننده برساند. اگر نویسنده، این درد و انگیزه را داشته باشد، چه بسا که گاهی، و به هیچ وجه نه همیشه، بتواند راهِ نوشتن آن را پیدا کند.

جان اشتاین بکپ

برگرفته از كتاب:

اشتاين بك، جان؛ تورتيافلت؛ برگردان صفدر تقي‌زاده و محمدعلي صفريان؛ چاپ چهارم؛ تهران: انتشارات علمي و فرهنگي 1386.

Septillion · 23rd November 2011

اغلب کتابی قدیمی به خاطر یک کتاب مزخرف جدید بر طاقچه گذاشته می‌شود و خاک می‌خورد، ‏به خاطر یکی از آن کتاب‌هایی که در راه آرمان پول نوشته شده‌اند، باد نخوتی ابلهانه به غبغب انداخته‌اند، لاف گزاف دارند و ستایش بی‌پایان نزدیکان نویسنده را. در کاروبار علم، هرکس که مایل است خود را ممتاز و برجسته نشان دهد چیزی نو به بازار می‌آورد. این امر عمدتاً معنایی بیش از این ندارد که وی یک سری نظریه‌هایی را که تاکنون صحیح پنداشته می‌شدند مورد حمله قرار می‌دهد تا جایی برای عَلَم کردن موهومات خود باز کند. پاره‌ای اوقات، تقلای او برای مدتی کوتاه قرین با موفقیت است. ‏یعنی آن زمان که تغییری در آموزه‌ی پیشین حادث می‌شود. این بدعت‌گذاران هیچ چیزی را در این ‏جهان جدی نمی‌گیرند، مگر مقام بی‌ارزش خود را و این تنها چیزی است ‏که به عنوان هدف پیش‌روی قرار می‌دهند و نزدیک‌ترین راهی که برای تحقق آن به ذهن‌شان خطور می‌کند، مخالف‌خوانی است. تهی مغزیشان به ‏ایشان فرمان می‌دهد که راه انکار در پیش بگیرند و تکذیب حقایقی که مدتی مدید مقبول بوده‌اند پیشه کنند. برای مثال، ‏تکذیب نیروی حیاتی، ‏وجود سلسله اعصاب همکار، فرآیند زاد و ولد، تفاوت‌گذاری بیشا[1] بین عملکرد عقل و احساسات و یا تحویل این امور به اتم‌گرایی زمخت و چه و چه. بنابراین بارها اتفاق می‌افتد که علم، مسیری قهقرایی طی کند.

‏بر این دسته نویسندگان باید آن مترجمانی را علاوه ‏کرد که در کنار ترجمه، دست به اصلاح و دخل و تصرف در نوشته‌های نویسنده ‏می‌زنند، کاری که همواره در نظر من جسارت به نویسنده ‏است. به این قبیل افراد ‏می‌گویم: آن ترجمه‌های ارزنده ‏را خودتان کتاب کنید و کتاب‌های دیگران را ‏به حال خود رها کنید.

-----------------------------------------------

1. بانو Marie Francois Xavier Bichat (1802- 1771)، فیزیولوژیست، پاتولوژیست و کالبدشناس مشهور فرانسوی. م.

آرتور شوپنهاور

برگرفته از كتاب:

جهان و تأملات فيلسوف؛ برگردان رضا ولي ياري؛ چاپ نخست؛ تهران: نشر مركز 1386.

Septillion · 23rd November 2011

سخنی از این جستار: «شما در زندگی به آرزوهایی که دارید نمی‌رسید بلکه به آرزوهایی می‌رسید که لیاقت‌شان را دارید.»

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

‏تا به حال برایتان پیش آمده است که نیمه‌های شب از خواب بیدار شوید و به خاطر اینکه به رؤیاهایتان نرسیده‌اید، افسرده و ناامید شوید؟ آیا مدام اشتباهات گذشته را به خودتان یادآوری می‌کنید؟ آیا همیشه نگران هستید که نکند تصمیم نادرستی در مورد زندگی‌تان بگیرید؟ می‌توانید ساعت‌ها وقت‌تان را صرف نوشتن آرزوها و خواسته‌هایتان کنید. می‌توانید درباره‌ی رؤیاهایتان با دیگران صحبت کنید. اما تا زمانی که مکالمه‌ی درونی‌تان را با خودتان تغییر ندهید، تصویر روشنی از آینده ترسیم نکنید و مسائلی را که باعث شده‌اند در زندگی درجا بزنید فراموش نکنید هیچ تغییری در اوضاع و شرایط شما پیش نخواهد آمد.

‏«مسائلی که باعث شدند درجا بزنید» یعنی چه؟ یعنی همیشه به اشتباهات گذشته‌تان فکر کنید، از دست کسی که در گذشته به شما بدی کرده است هنوز عصبانی باشید، از ایجاد رابطه‌ی جدید به خاطر آسیبی که در رابطه‌ی قبلی به شما رسید بترسید، در مورد سلامتی‌تان در سن 50 ‏سالگی نگران باشید، در حالی که 35 ‏سال‌تان است.... این فهرست را می‌شود باز هم ادامه داد. این مسائل، عنصرهای نامشخص، ناملموس و اغلب منفی هستند که با حرف‌ها، افکار یا بعضی محرک‌های خارجی، آنها را وارد ذهن‌مان می‌کنیم. وقتی نتوانیم افکارمان را درست و به طور مؤثر متمرکز کنیم افکارمان پراکنده و پریشان و مشغول مسائلی می‌شوند که ما را به سمت منفی‌بافی، روابط نادرست و ترس از خطر کردن هدایت می‌کنند. این مسائل بدون توجه به اینکه شما کی هستید، درآمدتان چقدر است و چه موقعیتی در اجتماع دارید، وارد زندگی‌تان می‌شوند و اجازه نمی‌دهند که پیشرفت کنید. باید هر چه زودتر این مسائل را از ذهن و زندگی‌تان بیرون بریزید.

چطور باید این مسائل را از ذهن‌تان بیرون بریزید؟ ابتدا باید به خودتان قول بدهید، در مورد آرزوهایتان تعهد داشته باشید و باور کنید که لیاقت رسیدن به آرزوهایتان را دارید. این جمله‌ی قصار قدیمی را به یاد داشته باشید که: شما در زندگی به آرزوهایی که دارید نمی‌رسید بلکه به آرزوهایی می‌رسید که لیاقت‌شان را دارید. پس باور کنید که لایق رسیدن به آرزوهایتان هستید تا آرزوهایتان به حقیقت تبدیل شوند. بنابراین دور ریختن مسائل منفی را باید با یک تصمیم شروع کنید؛ تصمیم به اینکه می‌خواهید چه کسی باشید، سپس برنامه‌ریزی کنید تا همانی بشوید که می‌خواهید باشید! هر تصمیمی که گرفته باشید باید برای به انجام رساندن تصمیم‌تان تعهد داشته باشید!

دارِن ال جانسون

برگرفته از کتاب:

راه‌های نو از استادان بزرگ برای زندگی بهتر(جلد 3)؛ برگردان صادق خسرونژاد؛ چاپ نخست؛ تهران: نشر راشین 1387.
‏

Septillion · 23rd November 2011

موضوع غم‌انگیز اینه که وقتی تو تصور می‌کنی تحت شرایطی دوستت دارن، ارزشی هم که برای خودت قایل می‌شی به اون بستگی داره. و اون وقته که تمام مدت مشغول مهم جلوه ‏دادن خودت یا ‏عدم اطمینان به خودت هستی. تو باور می‌کنی که مجبوری خوب عمل کنی و همیشه موفق باشی و دیگران رو تحت تاثیر قرار بدی تا عشق یا توجه دیگران رو به دست بیاری و برای تداوم اون عشق و توجه، مجبوری بارها و بارها اون کارو تکرار کنی... .

کن بلانچارد

برگرفته از كتاب:

عذرخواهي يك دقيقه‌اي؛ برگردان عطيه رفيعي؛ چاپ دوم؛ تهران: انتشارات ليوسا 1384.


صفحه اصلی \| تلویزیون اینترنتی \| فال حافظ شیرازی \| پنل ارسال SMS از اینترنت \| سنجش تمرکز شما \| شهر بازی \| تبليغات \| تماس با مدیران انجمن ها

جدیدترین موضوعات انجمنها دانلود تولبار جی تاک