هليا

مدیر انجمن هنر های نمایشی و مترجم سایت

واي اين فیلم دختر آدم پسر حوا عشقه منه
یه روز خدا که خیلی دپسرده بودم با بابام رفتم سینما
پقدر سر حال اومدم
بازم تفاهم هستی حون
منم عاشق کل کلاشونم

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

demis roussos

مدیر بازنشسته

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

demis roussos

مدیر بازنشسته

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

demis roussos

مدیر بازنشسته

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

عليرضا جون

مدیر بخش کامپیوتر و تکنولوژی

سینمای ما- محسن امیریوسفی کارگردان فیلم سینمایی «آتشکار» در نامه‌ای از مسئولان دانشگاهی که مانع ورود خانم‌ها به نشست نقد و بررسی این فیلم شدند انتقاد کرد. در ابتدای این نامه آمده است: «خبر مبهوت‌کننده بود. برای نمایش و نقد و بررسی فیلم «آتشکار» باید از ورود خانم‌ها جلوگیری به عمل آید! پس از شنیدن این پیشنهاد بی‌شرمانه طبق روش همیشگی خودم لحظه‌ای فکر کردم با گفت‌وگو و تعامل می‌شود قضیه را حل و فصل کرد، ولی وقتی فهمیدم این سالن نمایش در یک دانشگاه معتبر قرار دارد و این پیشنهاد مدیریت فرهنگی این مجموعه است که از مدت‌ها پیش چند دانشجوی علاقه‌مند و صادق پیگیر نمایش و نقد و بررسی «آتشکار» در آنجا بودند، متوجه شدم قضیه فراتر از یک اعمال نظر شخصی و سلیقه‌ای است.»

در ادامه این نامه آمده است: «آقایان دانشگاه‌دار، «آتشکار» بعد از سه سال کلنجار و کشمکش فرسوده کننده سرانجام با نظر و همت معاونت سینمایی به اکران رسید، هرچند به ناچار در بدترین زمان و بدون تبلیغات قبلی اکران شد، ولی جای خوشوقتی است که طبق نظر مدیران قبلی ارشاد به بایگانی نرفت. وزارت ارشاد به این فیلم پروانه نمایش داد و محدودیت سنی زیر 16 سال را هم برای آن در نظر گرفت. «آتشکار» اکران شد و مردم در این فصل بد فروش سینما از این فیلم استقبال کردند و در کمال آرامش همه اقشار مردم و خانواده‌ها «آتشکار» را دیدند و خندیدند و هیچ اتفاقی هم نیفتاد!»

در بخش دیگر این نامه آمده است: «از همه خانم‌ها و آقایانی که در این فصل خرید عید و درگیری‌های دیگر از «آتشکار» حمایت کردند سپاسگزارم و به پشتوانه همین نگاه مثبت و با استناد به پروانه نمایش «آتشکار» به شما آقایان فرهنگی دانشگاه‌دار توصیه می‌کنم حداقل از همسران و خواهران خودتان خجالت بکشید و از این توصیه‌های عهد قجری دست بردارید.»

در ادامه آمده: «آقایان شاید تبلیغات «آتشکار» را جدی گرفته‌اید؟! شاید عبارت تبلیغی «آتشکار، یک راز مردانه» شما را مشوش کرده و تصور کرده‌اید با یک فیلم ناموسی روبرو هستید؟ لطفاً ساعتی از میز مدیریتتان فاصله بگیرید و به سالن‌های نمایش «آتشکار» بروید تا صدای خنده و شادی مردم اعم از زن یا مرد را بشنوید و اگر جرات کردید پس از آن از ورود خانم‌ها به سالن‌ها جلوگیری کنید!»

در بخش پایانی این متن آمده است: «آقایان «آتشکار» یک فیلم انسانی اجتماعی در مورد موضوع مهمی است که مرد و زن جامعه امروز ما باید آن را بشناسند و این کار را هم خواهند کرد، چه شما بخواهید و چه نخواهید. در پایان از دانشجویانی که صادقانه تلاش کردند این جلسه نقد و بررسی برگزار شود تشکر می‌کنم و از شرکت در این نمایش مردانه عذرخواهی می‌کنم. از خداوند می‌خواهم به شما آقایان دانشگاه‌دار قدرت درک محیط اطرافتان و تحمل جنس مخالف را عطا کند و به «آتشکار» هم فرصتی بیشتر برای دیده شدن از سوی خانم‌ها و آقایان تماشاگرعطا کند. آمین.»

فیلم سینمایی «آتشکار»‌ به موضوع جلوگیری از بچه‌دار شدن از سوی مردان می‌پردازد و حمید فرخ‌نژاد نقش اصلی آن را ایفا کرده است. این فیلم از بهمن‌ماه در گروه سینمایی عصرجدید روی پرده رفته است.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

عليرضا جون

مدیر بخش کامپیوتر و تکنولوژی

سینمای ما- شهلا لاهيجي در روزنامه شرق يادداشتي در تمجيد از فيلم آتشكار منتشر كرد. لاهيجي نوشت : داستان فيلم آتشكار به زن و شوهري بازمي‌‌گردد كه سعي مي‌كنند بر سر چگونگي نحوه جلوگيري از بارداري باهم كنار بيايند و زن تلاش مي‌كند تا همسر خود را براي انجام عمل وازكتومي قانع كند.اين روزها خبر مي‌آيد كه توصيه شده است اين فيلم را زنان نبينند و جالب اين است كه اين توصيه‌ها از منابع دانشگاهي مي‌آيد، اما اين فيلم كاملا فيلم زنانه‌اي است، فيلمي كه به زناني مي‌پردازد كه به هر دليل امكان جلوگيري از بارداري را ندارند و يا به اين دليل كه وازكتومي مرد قابل بازگشت است، مي‌خواهند همسرشان اين عمل را انجام دهد.حالا حرف من اين است كه در ايران در نقاطي كه اصلا انتظارش نمي‌رود مردم در اين باره آگاهي كامل را دارند و خيلي روشن‌بينانه‌تر از دانشگاهياني كه ورود زنان را به سالن‌هاي اكران اين فيلم ممنوع كرده‌اند، فكر مي‌كنند.
داستاني كه مي‌خواهم براي اثبات حرفم تعريف كنم، يك تجربه شخصي است، تجربه سفر من به همراهي نماينده يونيسف و نماينده وزارت بهداشت به شهر ياسوج، شهري كه از مناطق محروم كشور ماست و بافتي سنتي دارد، سفري كه 10 سال پيش اتفاق افتاد و در روزي كه ما براي بررسي اين موضوع قرار داده بوديم، تنها در يك روز 50 مرد به صورت داوطلبانه براي وازكتومي آمدند، بدون اينكه به آنها هديه‌اي داده شود يا مورد تشويق قرار بگيرند، درحالي كه در همان زمان كشور هند براي تشويق مردان به اين عمل به آنها يك دستگاه راديو و چندين كيلو برنج مي‌داد.
وقتي در ايران در يك منطقه دورافتاده سطح آگاهي و همكاري مردم چنين بالا و پيشرفته است، آقايان براي خودشان كه يك مساله خانوادگي را چنين تحليل كرده‌اند بايد فكري بكنند و خودشان را به مردم برسانند نه براي زنان تعيين تكليف كنند كه فيلم را ببينند يا نه!!بعد از اينكه زنان از ديدن مسابقات كشتي آقايان محروم شدند، بعد از نرفتن زنان در برخي رشته‌ها به مسابقات بين‌المللي، اكنون چشممان به اين روشن شده است كه در يك دانشگاه طرح بدهند يك فيلم را زنان نبينند و بگويند به اين دليل اين طرح داده شده است كه در اين فيلم به زنان توهين شده است؟ بگذاريد خود زن‌ها بگويند در چنين فيلمي به آنها توهين شده است يا نه، اصلا چرا بايد ديدن كشتي آقايان و اين فيلم توهين به زن‌ها باشد يا به هر دليلي زن‌ها از ديدن آن محروم شوند.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Emotional Winter

كاربر سایت

عجب.مثل این که ازیاد جمعیت واسه بعضیا نفع داره.
ممنون علیرضا.چه مردم با فرهنگی داره یاسوج!
این مسولان دانشگاهی در مورد کلاس های تنظیمی که مختلط برگزار میشه نظرشون چیه؟!

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

demis roussos

مدیر بازنشسته

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

عليرضا جون

مدیر بخش کامپیوتر و تکنولوژی

هرچند كه خانم بازيگر اين بار با چهره‌اي بدون گريم بود و سعي هم كرده بود تا شناخته نشود اما تعدادي از افراد حاضر در آنجا كه ظاهرا پاي ثابت سريال‌هاي تلويزيوني‌اند، او را شناختند و براي لحظاتي پرونده و دعواي خودشان فراموش‌شان شد و او را به يكديگر نشان داده و با هم پچ‌پچ كردند.
تهران امروز: خانم «ي» بازيگر جوان سريال‌هاي تلويزيوني به دادسراي الهيه رفت و از شوهرش شكايت كرد.

مراجعه‌كنندگان و كارمندان دادسرايي كه اين بازيگر زن را در آنجا ديدند و شناختند، ابتدا فكر مي‌كردند قرار است يك صحنه فيلمبرداري را در آنجا ببينند و براي دقايقي از روزمرگي زندگي‌شان بيرون آمده و يا مشكلات خود را فراموش كنند اما وقتي دقايقي گذشت و خبري از دوربين فيلمبرداري و بقيه عوامل ساخت فيلم نشد، شست‌شان خبردار شد كه اين بار خبري از ساخت فيلم و بازيگري نيست و اين خانم هم مثل آنها براي حل مسئله‌اي از زندگي واقعي‌اش پا به آنجا گذاشته است.

هرچند كه خانم بازيگر اين بار با چهره‌اي بدون گريم بود و سعي هم كرده بود تا شناخته نشود اما تعدادي از افراد حاضر در آنجا كه ظاهرا پاي ثابت سريال‌هاي تلويزيوني‌اند، او را شناختند و براي لحظاتي پرونده و دعواي خودشان فراموش‌شان شد و او را به يكديگر نشان داده و با هم پچ‌پچ كردند.

خانم «ي» از شوهرش شاكي بود كه با او بدرفتاري مي‌كند، حساسيت‌هاي الكي دارد و شيشه‌هاي خانه‌شان و ماشين او را شكسته است. او به بازپرس گفت كه چندي قبل درخواست طلاقش را به دادگاه خانواده داده اما تا به حال شوهرش به بهانه‌هاي مختلف در وقت‌هاي تعيين شده در دادگاه خانواده حاضر نشده است اما بالاخره شوهر اين خانم اين بار در دادسراي الهيه حاضر شد و از خودش دفاع كرد.

مرد جوان گفت كه همسرش، يعني همين خانم بازيگر را دوست دارد و براي همين هم صد سال سياه به دادگاه خانواده نمي‌رود تا طلاقش دهد! پرونده خانم بازيگر و شوهرش همچنان در دست بررسي است.

گفتني است چند ماه قبل هم دعواهاي خانم بازيگر ديگري كه در اين دو سال اخير و به يكباره در مجموعه‌هاي تلويزيوني گل كرده و عكس‌هايش روي جلد مجلات آمده بود با شوهرش به سايت‌ها و روزنامه‌ها كشيده شد با اين تفاوت كه آن دفعه ظاهرا خانم بازيگر «س» از خجالت اتومبيل مدل بالاي شوهرش درآمده بود كه البته گفته مي‌شود سلسله ماجراها به جدايي نكشيده و خوشبختانه ختم به خير شده است.

اما آقاي «الف» ديگر بازيگر مرد مجموعه‌هاي تلويزيوني هم به همراه همسرش به همين دادسرا آمده و پرونده‌اي را به جريان انداخت اما خدا را شكر اين بار شكايت، مربوط به مشكلات و دعواهاي زن و شوهري نبود بلكه اين آقا و خانم از دست پيرمرد و پيرزن همسايه‌شان در يك مجتمع مسكوني شاكي بودند. آقاي بازيگر مي‌گفت كه اين پيرمرد و پيرزن حسابي آنها را اذيت كرده و به ستوه آورده‌اند. سر و صداي زيادي راه مي‌اندازند و مبلمان خانه‌شان را با سر و صداي زياد جابه‌جا مي‌كنند تا لج آنها را دربياورند.

آقا و خانم اظهار داشتند كه به اين پيرمرد و پيرزن همسايه با زبان خوش تذكر داده‌اند اما آنها به دل گرفته و رفتارشان را بدتر هم كرده‌اند! تا جايي كه پيرمرد يكبار به خانم آقاي بازيگر فحاشي هم كرده است. معلوم نيست اين پيرمرد و پيرزن واقعا اينقدر عصبي و تندخو هستند و يا اينكه آنها هم از طرفداران سريال‌هاي درام خانوادگي‌اند و منتها از بازي آقاي «الف» در مسافري از هند خوش‌شان نيامده و دنبال تلافي‌اند!

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Rain Bow

كاربر سایت

ثريا قاسمي متولد 1319 و از بازيگران به نام سينماي ايران است. با بازي در فيلم «آرامش در حضور ديگران» ساخته ناصر تقوايي به سينما راه يافت. او كه تا قبل از آغاز دهه 80، در نقش مادران دلسوز و فداكار ظاهر مي‌شد با برنده شدن جايزه سيمرغ بلورين بهترين بازيگر نقش اول زن در نوزدهمين جشنواره فيلم فجر وارد ژانر كمدي نيز شد. قاسمي دختر مرحومه نادره (حميده خيرآبادي) درباره بدترين حادثه زندگي‌اش مي‌گويد: «بالا رفتن از پله‌هاي بيمارستان برايم سخت بود، خدا خدا مي‌كردم به آخرين پله نرسم.از نگاه‌هاي پر معناي پرستاران خوشم نمي‌آمد... مي‌دانستم خبري شده است.

دستم را به ديوار گرفتم، نمي‌خواستم خودم را شكست خورده نشان دهم، مدام به خودم نهيب مي‌زدم كه اشتباه مي‌كنم و اتفاقي نيفتاده است.... يادم نمي‌آيد چطوري، به خودم كه آمدم طبقه سوم بيمارستان بودم. ظرف سوپي كه دستم بود را روي پيشخوان پرستاري گذاشتم، احساس مي‌كردم اگر سوپ دستپختم، سوپي كه هميشه دوست داشت را برايش بپزم و بخورد حتما حالش بهتر مي‌شود اما افسوس وقتي در اتاق را باز كردم، عده‌اي داخل اتاق بودند كه با ورود من صداي گريه‌شان بلند شد. كسي مي‌گفت بيچاره شديم ثريا... صداها را مبهم كه مي‌شنيدم، اصلا چهره و نام آدم هايي را كه داخل اتاق بودند يادم نيست، مادرم آرام روي تخت خوابيده بود، آرام آرام.

دستش را گرفتم و صدايش كردم، چشم‌هايش را بسته بود. از آنهايي كه توي اتاق گريه مي‌كردند خواستم ساكت باشند. فكر مي‌كردم ‌مادر خوابيده است يعني دوست داشتم مادر خوابيده باشد.... او واقعا هم خوابيده بود اما براي هميشه...»

قاسمي با بيان اين كه ديگر نيمه شب و روز آخر فروردين را دوست ندارم مي‌گويد:«اين روزها حتي حوصله حرف زدن هم ندارم. همه حس عشقم را تقديم چند مشت خاك كردم. مادرم خسته بود، نياز به استراحت داشت اما غم رفتنش بدجوري روي سينه‌ام سنگيني مي‌كند. خسته كه مي‌شوم به او پناه مي‌برم. اين روزها بي‌پناه هم
شده‌ام.»

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

[فقط كسانی ميتوانند لينكها را مشاهده كنند كه عضو سايت باشند. ]