|
بهاءالدین خرمشاهی، قرآنپژوه و حافظشناسِ معاصر ( ـ1324)
دوازده فروردین 1324 در قزوین به دنیا آمد. پدر و اجداد او اهل خرمشاه یزد بودند. سالها نزد پدر که به علوم دینی و زبان عربی مسلط بود درس معقول و منقول خواند. در سال 1342 دیپلم طبیعی گرفت و برای ادامهی تحصیل به تهران آمد. ابتدا وارد دانشکدهی پزشکی شد، اما خیلی زود انصراف داد و در امتحان ورودی رشتهی ادبیات فارسی شرکت کرد. در سال 1347 لیسانس ادبیات فارسی گرفت در حالی که محضر استادانی چون سیدجعفر شهیدی، آیتالله شعرانی، ناتل خانلری و ذبیحالله صفا را درک کرده بود. مدتی را در لغتنامهی دهخدا کار کرد. در سال 1352 از مقطع فوق لیسانس کتابداری فارغالتحصیل شد و یک سال بعد به عضویت هیئت علمی مرکز خدمات کتابداری درآمد. ده سال بعد، از کتابداری درآمد و به انجمن فلسفه رفت. در تأسیس دایرةالمعارف تشیع حضور داشت و یکی از دو ویراستار ارشد این مجموعه است. این دایرةالمعارف احتمالاً اولین دایرةالمعارفی است که در ایران حرف «ی» در آن دیده میشود، زیرا از 14 جلدِ آن تاکنون 10 جلد منتشر شده است. عضو مؤسس و مدیرمسئول نشر فرزان روز است. در سال 1369 به عضویت فرهنگستان زبان و ادب فارسی درآمد. او بیش از 50 کتاب تألیف یا ترجمه و هزار مقاله در مطبوعات منتشر کرده است. از این تعداد 320 مقاله، نقد علمی بوده که از این نظر پیشکسوت نقدنویسی در ایران است. اما عمدهی شهرت خرمشاهی پژوهشهای قرآنی، ترجمهی قرآن و نیز کتابهایی است که در مورد حافظ نوشته است. 15 جایزهی علمی گرفته که چهار مورد آن مربوط به کتابهایی است که برگزیدهی کتاب سال شدهاند. ترجمهای دقیق و فنی از قرآن کریم، ترجمهی «دینپژوهیِ» میرچا الیاده، ترجمهی «عرفان و فلسفه»ی استیس، تألیف «چارده روایت» دربارهی شعر و شخصیت حافظ، تألیف «جهانِ غیب و غیبِ جهان»، تألیف «تفسیر و تفاسیر جدید»، ترجمهی «خدا در فلسفه» و چند ده کتاب دیگر از جمله آثار خرمشاهی است. او در سال ؟138 به عنوان یکی از چهرههای ماندگار ایران معرفی شد.
|
دانلود تولبار جی تاک
