|
براي يافتن موجودات فضايي، به دنبال نور شهرهاي آنها بگرديد
جستجو براي حيات فرازميني در كيهان انواع مختلفي دارد؛ از جستجوي سيگنالهاي راديويي كه توسط پروژه ستي انجام ميشود گرفته تا ماهنوردها و كاوشگرهايي كه به اقصي نقاط كيهان فرستاده ميشوند. اما به گفته گروهي از محققان دانشگاههاي هاروارد و پرينستون، اگر تمدنهاي هوشمندي كه ما به دنبال آنها ميگرديم واقعا وجود داشته باشند، شايد بتوانيم اين كار را به معناي واقعي كلمه با نگاه كردن به آنها انجام دهيم. تمدنهاي بيگانهاي كه در نور ستارگان خود تكامل يافتهاند، احتمالا به صورت مصنوعي نيز شهرهايشان را روشن ميكنند و ما بايد بتوانيم آنها را با جستجوي روشنايي در سمت تاريك سيارات فراخورشيدي پيدا كنيم.
به گزارش پاپساينس، آبراهام لوئب از دانشگاه هاروارد و ادوين ترنر از دانشگاه پرينستون در تازهترين مقاله خود خاطرنشان كردهاند كه اگر تمدنهاي بيگانه وجود داشته باشند كاملا محتمل است كه فضاي اطراف سياره خود را به طور مصنوعي روشن كرده باشند؛ همانند كاري كه ما انجام دادهايم. و اگر آنها اين كار را انجام داده باشند، حتي در فواصل نجومي نيز اين نور از روشنايي طبيعي قابل تميز دادن است.
سيارهاي كه به دور ستاره خود ميچرخد، همزمان با گردش در مدار بيضوي خود نور طبيعي ستاره مادرش را به صورت قابل پيشبيني منعكس ميكند. اما اندازهگيريهاي مربوط به نور مصنوعي نسبتا ثابت هستند. بنابراين سيارهاي كه هيچ نور مصنوعي در آن وجود ندارد، بايد در مقايسه با شهري كه به خوبي چراغاني شده، تغييرات نوري متفاوت و قابل اندازهگيري را منعكس نمايد.
لوئب و ترنر تصديق ميكنند كه اين يك روش ناقص براي شكار تمدنهاي بيگانه دوردست است، چرا كه اين روش كمابيش نياز دارد كه درخشندگي سمت روشن و سمت چراغاني شده سياره تا حدي با هم قابل مقايسه باشد. چنين حالتي بر روي زمين وجود ندارد، و احتمالا در سيارات بيگانگان فضايي نيز همين طور است. اما اين تكنيك تازه در ابتداي راه است و ميتوان استراتژيهاي جستجوهاي آينده بيگانگان فضايي را بر پايه آن بنيان نهاد.
علاوه بر اين، براي اجسام نزديكتر به منظومه شمسي ميتوان به اندازهگيريهاي نوري تكيه كرد. بهترين تلسكوپهاي نوري ما ميتوانند در سياره يا سياركي كه تا فاصله 50 واحد نجومي از زمين قرار دارد، شهري به اندازه توكيو را شناسايي كنند. اين به آن معناست كه ما بدون استفاده از تكنيكها و فوتوفنهاي رياضي، واقعا ميتوانيم شهري به اندازه توكيو را در فاصلهاي به دوري كمربند كوييپر مشاهده كنيم.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
هر وقت " دلــت "تکان خورد ، اول خوب بخند !
" خـدا ست" ، دارد با تـو شوخی می کند ...
می گوید این " دل" هنوز همهمینــ جاستــ و هنوز هم کوچکــ استـــ .
هنوز هم به اینجـا و آن جـا وابسته استـــ...
بخند ، بخند وبفهم!
بفهم که این " دل " را باید راه ببری همین طور که " خـدا " آفریده است او را ،
با تمام تعلقاتش؛ با تمام بستگی هایش !!
|