۲۶ ژوئیه سالگرد انقلاب کوبا است. در این روز در سال ۱۹۵۳ (۲۴ روز پیش از کودتای ۲۸ مرداد سال ۱۳۳۲) فیدل کاسترو حقوقدان جوان و پسر یک مهاجر اسپانیانی با ۲۰۰ همفکر خود- همه تحصیلکرده و روشنفکر- مسلحانه به پادگان «مون کادا Moncada» در شهر سانتیاگوی کوبا حمله برد تا نه تنها جهانیان را متوجه جنبش خود و هدفهای آن کند، بلکه نور امیدی در دل کوباییان بتاباند. این حمله به دلیل کثرت سربازان پادگان و تجهیزات برتر آنان، به همان گونه که کاسترو و پیش بینی کرده بود شکست خورد و ضمن آن زد و خورد پنجاه تن از انقلابیون کشته شدند و فیدل کاسترو زخمی و دستگیر شد، اما با این عمل جنبش وارد دوران تازه حیات خود شد که بالاخره شش سال بعد به پیروزی انجامید. روز ۲۶ ژوئیه از سال ۱۹۶۰ روز ملی کوبا است و هر سال به این مناسبت مراسم متعدد برگزار می شود. فیدل کاسترو در سال ۱۹۹۸ در مراسم این روز ضمن نطقی گفت: «انقلاب کردن» حق مردمی است که تحت ستم داخلی و سلطه خارجی قرار دارند و انقلاب کوبا با وجود گذشت دو نسل به راه خود ادامه می دهد و تا روزی که در این راه گام بردارد و مشعل فروزان خود را بر زمین نگذارد، زنده و پیروز خواهد ماند. ما در ادامه راهمان از شکست تجربه دیگران (تاریخ) پند می گیریم. سوسیالیسم که برابری واقعی انسانها را نوید می دهد و تأمین می کند پس از عبور از پستی و بلندیهای بسیار، سرانجام فراگیر و جهانی شد و ... زیرا پاسخگوی دشواریهای انسان امروز است.
«جورج برنارد شا» ۲۶ ژوئیه ۱۸۵۶ در دوبلین ایرلند به دنیا آمد، ۹۴ سال عمر کرد و بعد از شکسپیر بزرگترین درام نویس زبان انگلیسی بشمار می رود. «شا» در عین حال یک متفکر و خطیب بزرگ بود. وی افکار سوسیالیستی داشت و از رفاه و آموزش برابر، توزیع عادلانه ثروت، مالکیت عمومی زمین و ملی بودن صنایع بزرگ جانبداری می کرد. او که یک نباتخوار و ضد مصرف الکل و دخانیات بود با نظام انتخاباتی غرب شدیدا مخالفت می کرد و نوع رایج تبلیغات انتخاباتی را نوعی پیروزی پول و زد و بند و زرنگی می دانست و خواهان اصلاح این وضعیت بود و با این آرزو که در طول حیات وی مردم بتوانند «بهترین» های جوامع خود را به نمایندگی برگزینند از این دنیا رفت. این نویسنده بزرگ در تمامی عمر طولانی خود از حقوق برابر زنان و آزادی بیان و اندیشه حمایت کرد.
۲۷ ژوئیه ۱۹۸۰ (پنجم مرداد ۱۳۵۹) محمدرضا پهلوی، شاه برکنار شده، در قاهره - بیمارستان ارتش مصر، از بیماری سرطان در ۶۰ سالگی درگذشت و در مسجد الرفاعی همان شهر مدفون شد. وی ۲۶ اکتبر سال ۱۹۱۹ به دنیا آمده بود.
شاه از ۱۶ ژانویه سال ۱۹۷۹ (۲۶ دی ۱۳۵۷) که ایران را ترک کرده بود با در به دری بی سابقه ای رو به رو بود. کشورهای دیگر حتی دوستان سابقش از جمله شاه سابق اردن از پذیرفتن او اکراه داشتند. مکزیک و پاناما به اصرار دولت آمریکا او را موقتا پذیرفته بودند، تازه در آنجا در سایه ترس از ربوده شدن و یا استرداد به ایران جهت محاکمه به سر می برد. دولت آمریکا که او را برای انجام عمل جراحی به خاک خود پذیرفته بود با تظاهرات و تصرف سفارتخانه اش در تهران و واکنش های شدید دیگر رو به رو شد و پس از انجام عمل جراحی کشور دیگری را برای اقامت او یافت و به آنجا فرستاد.
اگر تاریخ سلطنت ۳۷ ساله پهلوی دوم را مرور کنیم آن را همراه با ضعف ها و اشتباههای متعدد می بینیم که بزرگترین آنها جلوگیری از تمرین و اجرای دمکراسی در ایران بود که از عوامل ثبات اوضاع یک کشور و پیشرفت همگانی اتباع آن شناخته شده است (در یک دمکراسی، به ندرت کودتا و انقلاب سراسری - مشابه انقلاب فرانسه و روسیه دیده شده است). شاه سابق، جز در دوره دو سال و پنج ماهه حکومت دکتر مصدق که در این دوره کاره ای نبود، عملا مانع از ظهور احزاب واقعی و آموزش و تمرین دمکراسی در ایران شده بود و روزنامه ها در دست و انحصار افرادی معین بودند و با این دو عمل از ظهور شخصیتهای سیاسی بزرگ جلوگیری کرد و سرانجام خود قربانی این اشتباهاتش شد.
از بررسی کارنامه پهلوی دوم چنین بر می آید که وی نه اجازه آزادی عمل کافی به مدیران تراز اول دولتی می داد و نه خودش وقت و امکان رسیدگی به همه کارها را داشت و در سیاست خارجی نیز تنها پیرو یک بلوک بود.
نگاهی کوتاه به رویدادهای دوران سلطنت محمدرضا شاه، وی را مردی دو دل، مردد، و تا حدی ترسو نشان می دهد و در ۲۵ سال آخر از سانسور و سرکوب روشنفکران حکایت دارد. به ساواک به قدری آزادی عمل داده شده بود که اعضای آن برپایه منافع شخصی خود حتی برای وزیران کابینه پرونده سازی می کردند و گزارش دروغ و بی اساس می دادند و افراد دلسوز را از خدمت به وطن باز می داشتند، دلزده و نا امید می کردند. این گزارش های عمدتا مغرضانه بود که پس از انقلاب سند محاکمات، اعدام ها - مجازاتها، اخراج ها و محرومیت ها قرار گرفت و هنوز پس از گذشت دهها سال از انقلاب به این گزارش ها استناد می شود و چون ماهیت محرمانه دارند، افراد نمی توانند به آنها دستیابی داشته باشند و از دادگاه رد آنها را بخواهند و اعاده حیثیت کنند و در نتیجه نمی توانند برای آینده خود برنامه ریزی کنند و موفقیت به دست آورند و هدر می روند. این پرونده سازی ها عمدتا به این دلیل بود که افراد ساواک از صلاحیت لازم و به ویژه ملاحظات اخلاقی برخورد نبودند و استخدام آنان ضابطه دقیق نداشت. بررسی وضعیت دوران سلطنت محمدرضا شاه و تحلیل تاریخی آن برای سیاسیون و دولتمردان بسیار پندآموز است.
محمدرضا در سال ۱۳۲۰ در شرایطی به سلطنت رسیده بود که متفقین ایران را اشغال نظامی و دولت انگلستان پدر او را تبعید و در اختیار گرفته بود و صحبت از تغییر نظام حکومتی بود. این ترس از قدرت بیگانه تا اواخر دهه ۱۹۴۰ شاه سابق را ترک نگفت. اصلاح شتابزده قانون اساسی در پی رویداد ۱۵ بهمن ۱۳۲۷ به تدریج پای او رابه استبداد کشانید. از رقابت دو ابر قدرت به سود وطن استفاده نکرد. از دو اشتباه پدرش که عدم تغییر الفبای کتابت و پایان دادن به نفوذ چندین خانواده مشخص و استفاده از مهره های معین بود عبرت نگرفت.
پس از بالا رفتن در آمد ایران از نفت از سال ۱۹۷۳ ، از این پول بهره برداری مفید نشد، به خواست بیگانه فروش ارز به بهای ارزان را آزاد گذارد و به دلیل داشتن دستیاران نامطمئن نتوانست استقلال عمل ایران را در داخل بلوک مربوط (غرب) حفظ کند و روی حرفهایش بایستد و یکی از دلایل آن، نبودن احزاب سیاسی آزاد و رسانه های مستقل بود که حقایق را بگویند و .... انعطاف شاه سابق در قبال مسئله بحرین و تغییر ۱۸۰ درجه ای ناگهانی او در قبال این مسئله ضعف وی را در برابر نفوذ دیگران در سیاست ریزی ایران نشان داد و ....
روز 27 ژوييه روبسپير در تريبون كنوانسيون به دسته اى خائن اشاره مى كند بى آن كه نامى از آنها ببرد.
اعضاى كنوانسيون كه به خوبى در دوره ترور با اخلاق روبسپير آشنايى داشتند بر جان خود بيمناك مى شوند.در يك اقدام شجاعت آميز يك نماينده به نام كامبون اتهام نامه اى را عليه روبسپير مطرح مى كند. روبسپير بلافاصله دستگير شده و توسط دوستان سابقش به گارد ملى تحويل داده مى شود تا به عمارت شهردارى برده شود.
تعدادى از طرفداران او دست به شورش زده و در مجلس كنوانسيون درگيرى رخ مى دهد.
روبسپير رهبر مونتانيارها به ضرب گلوله تپانچه از ناحيه فك مجروح مى شود. در روز 28 ژوييه ، ماكزيميلين روبسپير رهبر بلامنازع انقلاب فرانسه در دوره ترور در وضعيت رقت بارى بالاى سكوى گيوتين مى رود و سرش توسط گيوتين قطع مى شود.
سن ژوست ، كوتن ، برادر روبسپير و حدود 20 نفر از طرفدارانش نيز در همان روز سرشان زير گيوتين مى رود.
به اين ترتيب ، در روز 27 ژوييه سال 1794 ميلادى ماكزيميلين دو روبسپير بانى دوره ترور انقلاب فرانسه كه در جريان آن هزاران نفر از انقلابيان و افراد بيگناه در زير تيغه گيوتين جان باختند ، از قدرت مطلقه اش ساقط شده و روز بعد سرش در زير گيوتين قطع مى شود.
با مرگ روبسپير دوره ترور انقلاب فرانسه خاتمه مى پذيرد و هزاران نفر كه در صورت تداوم اين دوره جان خود را زير تيغه گيوتين از دست مى دادند ، جان سالم به در مى برند.
امروز سالگرد درگذشت « یوهان سباستیان باخ J.S.Bach » موسیقیدان بلند آوازه آلمانی است که ۲۸ ژوئیه ۱۷۵۰ درگذشت . وی بسال ۱۶۸۵ به دنیا آمده بود و ۶۵ سال عمر کرد . پدر یوهان نیز موسیقیدان بود. باخ آهنگهای جاویدان متعدد ساخته و به یادگار گذارده است . او مانند پدرش در نواختن ترومپت مهارت ویژه داشت.
۲۸ ژوئیه ۱۹۱۴ امپراتوری اتریش به صربستان اعلان جنگ داد و به این ترتیب جنگ جهانی اول آغاز شد زیرا که روسیه به کمک کشور همنژاد خود صربستان شتافت و آلمان نیز برای دفاع از همنژادان اتریشی خود در برابر روسیه وارد جنگ شد و ....
جرقه جنگ جهانی اول در ۲۸ ژوئن ۱۹۱۴ که گاوریلو پرینسیپ وطندوست صرب در شهر سرایوو ولیعهد اتریش، گراندوک فرانتس فردیناند و زنش را ترور کرده بود زده شده بود و در این فاصله، ارسال اولتیماتوم های اتریش به صربستان ادامه داشت. اروپا از سالها قبل از این با تشکیل اتحادیه های نظامی دوگانه برای جنگ آماده می شد که مورخان این دوره را «دوران صلح مسلح» نوشته اند. رقابت قدرت های اروپایی بر سر استعمار سایر کشورها باعث دشمنی آنها شده بود زیرا که آلمان دیرتر از دیگران پا به میدان استعمار گذارده بود و سهم خواهی می کرد.
در این روز در سال ۱۸۷۱، کنگره آمریکا پیمان، «فورت ستاویکس Fort Stawix» را که در سال ۱۷۶۸ میان بومیان (سرخپوستان) آمریکا و دولت انگلستان امضا شده بود و دولت انگلستان بومیان را یک ملت مستقل خوانده و حاکمیت و ***** و قوانین آنها را به رسمیت شناخته بود یکجانبه لغو کرد و اعلام داشت که در ایالات متحده، فقط یک ملت می تواند وجود داشته باشد. با وجود این، در این قانون اشاره یی به تابعیت سرخپوستان نشده بود. دهها سال بعد قانون دیگری آنها را از اتباع آمریکا تلقی کرد. با وجود این قانون، سرخپوستان که عمدتاً در اراضی محصور (رزرویشن) زندگی می کنند در مسائل داخلی عملا تابع قوانین آباء اجدادی خودشان هستند.
۲۸ ژوئیه سال ۱۷۲۹ نخستین قیام بردگان سیاه پوست در ایالات متحده آمریکا آغاز شد. قیام کنندگان که ۴۴ نفر بودند در سر راه خود از کارولینای جنوبی به فلوریدای اسپانیا هر سفید پوستی را که دیدند کشتند، اما پیش از رسیدن به مرز فلوریدا و به دست آوردن آزادی خود، به محاصره نیروهای نظامی انگلستان درآمدند که اسیر و کشته شدند. اما سایر سیاهپوستان به قیامهای خود تا به دست آوردن آزادی و حقوق مدنی ادامه دادند. سیاهپوستان از قرن هفدهم از آفریقا ربوده و یا خریده شده و به قاره امریکا جهت کارکردن رایگان برای اربابان برده و فروخته شده بودند، زیرا که بومیان آمریکا (سرخپوستان) حاضر نبودند برای سفید پوستان اروپایی مهاجر کارکنند.
۲۸ ژوئیه ۱۹۷۱ ـ خودکشی زنی که با دوربین تاریخنگاری می کرد
دیان آربس Diane Arbus از معروفترین هنرمندان عکس قرن ۲۰ آمریکا ۲۸ ژوئیه ۱۹۷۱ در ۴۸ سالگی خودکشی کرد. هنر او در گرفتن عکس مستند بود . او می گفت که می خواهد با دوربین « تاریخ اجتماعی » را بنویسد و چنین کتابی، یکپارچه حقیقت است ، زیرا که دوربین آئینه است و دروغ نمی گوید و با قلم فرق بسیار دارد.
« دیان » برای یافتن سوژه های خود به بیمارستانها ، به محله های فقیر نشین شهر ، به میان خانه بدوشها ، گدایان ، سالخوردگان تنها ، علیل ها و ... می رفت و در حالت خاصی از آنان عکس می گرفت . دولتمردان و سیاستمداران از کار افتاده را هم در روزهای ناتوانی مستثنی نمی کرد. عکسهای زن و شوهرها را در روز عروسی در کنار عکسهای پنجاه ــ شصت سال بعد آنان قرار می داد و مونتاژ می کرد. مجموعه عکس او اینک مورد استفاده رسانه هاست.
وی در عین حال استاد تدریس فن عکاسی در دانشگاه بود و این نکته ازوست که یک عکس خوب بدون زیرنویس باید داستان را بیان دارد.
۲۹ ژوئیه سال ۱۸۰۵ ـ زادروز «توکویل» و نگاهی به افکار او
۲۹ ژوئیه زادروز الکسیس توکویل Alexis de Tocqueville اندیشمند لیبرال، تاریخدان و نویسنده فرانسوی است که در سال ۱۸۰۵ به دنیا آمد. توکویل عمیقاً هوادار آزادی فرد بود و از احتمال این که «اکثریت» به استبداد و ستمگری و زورگویی بپردازد نگران بود. او که زمانی وزیر امور خارجه فرانسه بود تألیفات متعدد از جمله «دمکراسی آمریکا» و « نظام سابق و انقلاب»دارد. توکویل ۵۴ سال عمر کرد.
بیشتر تالیفات و رساله های توکویل درباره دمکراسی است. یکی از فرضیه های او در این زمینه در این معادله که خودش آن را نوشته خلاصه شده است: برابری در حقوق + نبودن تبعیض در جامعه + آزادی = دمکراسی
توکویل از هواداران تشکیل انجمن های داوطلبانه در هر زمینه و حرفه بود و می گفت: مردمی که در یک موضوع و امر منافع و خواست مشترک دارند می توانند به صورت یک بدنه و به مثابه یک خانواده به حل مشکل کمک کنند و دولت ناچار می شود در این زمینه یاری دهد( و به قول سعدی چه عضوی به درد آورد روزگار دگر عضوها را نماند قرار) و «جامعه مدنی» وقتی تحقق می یابد که انجمن ها به احقاق حقوق افراد کمک داوطلبانه کنند. به نظر توکویل، بهترین رئیس دولت آن است که در دوران حکومتش آحاد مردم آرامش خیال داشته، ترس نداشته و ارعاب و تعرض در میان نباشد و تنها در چنین محیطی است که پیشرفت حاصل و حلاوت زندگی که هدف بشر است تامین می شود.
توکویل در زمینه نوشتن و نویسندگی و حتی سخنرانی بر رعایت ساده نوشتن و ساده گفتن بود. وی در این زمینه گفته است: مردم دروغ را آسانتر می پذیرند تا یک حقیقت پیچیده را.
روش خرید: برای خرید پس از کلیک روی
دکمه زیر و تکمیل فرم سفارش، ابتدا محصول مورد نظر را درب منزل یا
محل کار تحویل بگیرید، سپس وجه کالا و هزینه ارسال را به مامور پست
بپردازید. جهت مشاهده فرم خرید، روی دکمه زیر کلیک کنید.
دانلود تولبار جی تاک
