FWD: Front-wheel drive - گرداننده چرخ جلو (مشهور به دیفرانسیل جلو)
وقتی که نیروی گشتاور موتور برای به حرکت در آوردن چرخ های متصل به محور جلوی اتومبیل مورد استفاده قرار گیرد، ماشین را FWD می نامند. ماشین های FWD در شرایط لیز و لغزنده ایستایی و ثبات بیشتری دارند، زیرا مجموعه موتور و ابزارهای انتقال نیرو (که سنگین ترین بخش ماشین هستند) در بالای چرخ های جلو قرار گرفته اند و با وزن شان آنها را به سمت زمین فشار می دهند. این ماشین ها همچنین در برابر سر خوردن های ناگهانی با شتاب کمتر و به صورت تدریجی عکس العمل نشان می دهند، که مورد علاقه بسیاری از رانندگان است. زیرا حرکات ماشین را قابل پیش بینی ساخته و به راننده فرصت اصلاح مسیر و حرکت ماشین را می دهد.
RWD: Rear-wheel drive - گرداننده چرخ عقب (مشهور به دیفرانسیل عقب)
این ماشین قدرت گشتاور موتور را به محور چرخ های عقب منتقل می کند. که این کار اغلب توسط شفت حرکتی که ستون فقرات ماشین را تشکیل می دهد، انجام می شود. رانندگان نمایشی معمولا ماشین های RWD را ترجیح می دهند، زیرا این پیکر بندی خاص انتقال قدرت، وظایف هدایت ماشین و افزایش شتاب را بین محورهای جلو و عقب ماشین تقسیم می کند و قابلیت های جالبی را در اختیار راننده می گذارد. در دستان یک راننده حرفه ای، ماشین RWD می تواند خیلی سریعتر شتاب بگیرد و قابلیت توقف بسیار بهتری داشته باشد. به همین دلیل افرادی که به دنبال انجام حرکات نمایشی با اتومبیل هستند، اغلب از ماشین های RWD استفاده می کنند.
توضیحات بیشتر: اغلب ماشین هایی که این روزها تولید می شوند FF یا موتور جلو، دیفرانسیل جلو (front engine, front-wheel drive) هستند. البته بسیاری از ماشین های کوپه اسپورت، سدان و اتومبیل های بزرگتر دارای پیکربندی FR یا موتور جلو، دیفرانسیل عقب (front engine, rear-wheel drive) هستند. بسیاری از ماشین های ورزشی چالاک و سریع هم از تنظیمات MR یا موتور وسط، دیفرانسیل عقب (mid-engine, rear-wheel drive) بهره می برند. اما پورشه 911 سری still champions دارای طراحی RR یا موتور عقب، دیفرانسیل عقب (rear engine, rear-wheel drive) و R4 یا موتور عقب، قدرت چهار چرخ (rear engine, four-wheel drive) بهرمند است. هنوز هم هیچ ماشینی به تولید انبوه نرسیده است که از پیکربندی عجیب و غریب RF یا موتور عقب، دیفرانسیل جلو (rear engine, front-wheel drive) استفاده کند.