وجود ارتباط دقیق میان مردم میکرونزی و پولینزی هنوز به درستی، روشن نیست. زبان آن‌ها از ریشة مشترک زبان‌های مالایا و پولینزی است. میکرونزی اختلافات فرهنگی بسیاری را عرضه می‌دارد، که حاکی از نفوذ احتمالی ملانزی، فیلیپین و اندونزی است و اصل نیایی پولینزی در میکرونزی رشد کرد. اما گروهی بر این باورند که این امر، بیشتر در ملانزی صورت گرفته است. مسیر مهاجرت آغازین نامشخص و نامعلوم است.
تاریخ اسکان آغازین عبارت است از:
۱٫ حرکت مردم آئوسترونزی زبان موجود در منطقة جنوب چین در میکرونزی غربی ۳۵۰۰-۲۵۰۰ پیش از میلاد.
۲٫ سفر با قایق از غرب به میکرونزی مرکزی و شرقی حدود ۲۰۰۰ پیش از میلاد.
۳٫ ایجاد کوچ‌نشین‌های پیشا ـ پولینزیایی در تونگا ۱۲۰۰ پیش از میلاد در ساموآ، قبل از ۸۰۰ پیش از میلاد.
۴٫ گسترش فرهنگ پولینزی در غرب، سپس، انجام سفرهای بسیاری به مرکز پولینزی در مارکوئساس، ۱۵۰ پیش از میلاد.
۵٫ گسترش فرهنگ پولینزیایی در شرق، به عنوان مثال در هاوایی ۱۰۰ میلادی، جزایر شرقی، ۴۵۰ میلادی، زلاندنو ۸۰۰ میلادی.
فردیناند ماژلان در ۱۵۲۱ میلادی گوآم را که در میکرونزی غربی بود، کشف کرد. اسپانیا نخستین قدرت مستعمراتی در میکرونزی به شمار می‌رفت و این امر به توسط آلمان، ژاپن، آمریکا و انگلستان در جزایر (ژیلبرت) دنبال شد.
نفوذ عمدة اروپا در پولینزی، در قرن ۱۸ آغاز شد. در قرن نوزدهم، فعالیت‌هایی همچون صید نهنگ، بازرگانی و تبلیغات مذهبی در منطقه گسترش یافت. فرانسه و انگلیس بزرگ‌ترین کوچ‌نشین را در آن‌جا ایجاد کردند.