ویو ایزد باد نیز به صورت ایزد جنگجویی تصویر شده است که با زوبین تیز و سلاح های زرین خود ارواح شرور را دنبال می کند تا از آفریده های خوب اهوره مزدا حمایت کند . وی در میان قلمروهای اهوره مزدا و انگره مینیو ، یعنی میان روشنایی و تاریکی فرمان می راند .
ما مقدس آتشی بودیم ، بر ما آب پاشیدند آبهای شومی و تاریکی و بیداد آتشی که آب می پاشند بر آن ، می کند فریاد من همان فریادم ، آن فریاد غم بنیاد هر چه بود و هر چه هست و هر چه خواهد بود من نخواهم برد ، این از یاد که آتشی بودیم بر ما آب پاشیدند
2 کاربر از شما به خاطر پست مفیدتان تشکر کرده اند :
تجسمی از فضا و باد است بادی که در ابر باران زا زندگی می آورد و در طوفان مرگ . از اسراآمیزترین خدایان هند و ایرانی است که در هند باستان او را برآمده از نفس غول جهانی میدانند که دنیا از بدن او ساخته شده و او را روح خدایان بشمار می آورند و در ایران او خدای دَم زندگی است و اورمزد و موجودات خوب برای او قربانی میکنند . او گردونه زرین دارد . خدایی تیزرو و صفت پیروز شونده دارد و همانطور که اورمزد در دنیای روشنی و خوبی حکمرانی میکند و اهریمن در دنیای تاریکی و بدی حکومت میکند وای در میان خلاء میان آن دو حاکمیت میکند. در وای مفهوم بی طرفی و دو پهلویی وجود دارد ؛ زیرا هم وای خوب وجود دارد هم وای بد که وای خوب جزء ایزدان است و وای بد در گروه اهریمن است پس می توان به او دو جنبه داد جنبه حیات بخش و جنبه ی مرگ آفرینی . صفت عمده ی او در متون پهلوی «دیرنده خدا» یا «دیرنگ خدا » یعنی کسی که فرمان روایی دراز مدت دارد .
ما مقدس آتشی بودیم ، بر ما آب پاشیدند آبهای شومی و تاریکی و بیداد آتشی که آب می پاشند بر آن ، می کند فریاد من همان فریادم ، آن فریاد غم بنیاد هر چه بود و هر چه هست و هر چه خواهد بود من نخواهم برد ، این از یاد که آتشی بودیم بر ما آب پاشیدند
arash shivatir ، کاربر روبرو از شما به خاطر پست مفیدتان تشکر کرده است :
vayu خدای باد است.وای چهرهای دوگانه دارد خوب وبد زیرا باد از هر دو جهان نیک وبد میگذرد. او نیکوکار است ودر عین حال میتواند با نیروی ویرانگر خود همه چیز و همه کس را نابود سازد. در اساطیر سایر تمدن ها با نامهای دیگر حضور دارد.
ویو / وای در نگر هندیان
خدای فضا و هوا است از اسرار آمیزترین خدایان هند و ایرانی است و گفته شده به دیو نفس جهانی بنام یورشه ساخته شده و دنیا از بدن او ساخته شد و در بعضی دیگر روایات دیو شبیه به ایندره است یا ارابه ران ایندره است که در چنین حالتی ارابه از طلاست و هزار اسب او را میکشد پس می توان گفت ویو نماد حالت دیگری از خدایان جنگجو است که تحت هیچ نظامی در نمی آید و هیچ چیز قدرت مقاومت با او را ندارد .
ما مقدس آتشی بودیم ، بر ما آب پاشیدند آبهای شومی و تاریکی و بیداد آتشی که آب می پاشند بر آن ، می کند فریاد من همان فریادم ، آن فریاد غم بنیاد هر چه بود و هر چه هست و هر چه خواهد بود من نخواهم برد ، این از یاد که آتشی بودیم بر ما آب پاشیدند
arash shivatir ، کاربر روبرو از شما به خاطر پست مفیدتان تشکر کرده است :
آتر یا آتش در آئین زرتشت ، فرزند اهورا مزدا سرور بزرگ است . مردم می بایست گوشت را به عنوان قربانی آتش تقدیم کنند و در همان حال دسته ای از گیاه مقدس برسم را در دست داشته باشند . هر خانه ای می بایست محلی برای قربانی کردن داشته باشد و نیایش گزاران در مقابل آن بتوانند بگویند :
ای آتش ، فرزند اهوره مزدا ، تو شایسته آن هستی که برایت قربانی و به درگاهت نیایش کنند ، باشد که قربانی و ستایش مردم را در خانه آن ها بپذیری
آتر با خدای میترا پیوندی تنگاتنگ دارد به عنوان مثال آن ها به اتفاق یکدیگر موفق می شوند فره را از گزند دیو اژی دهاک نجات دهند .آتر در حالی که سواده پشت گردونه میترا می تازد تصویر شده است . نقش آتر در مبارزه با اژی دهاک بر سر تصوف فره ، در زایادیشت یکی از معدود اسطوره های باقیمانده درباره آتر آمده است . "
"آتش یک نماد طبیعی ، اسطوره ای ، دینی و تاریخی است که در تمامی دوران ها و در میان همه اقوام وگروه های ایرانی و ملل دیگر می بینیم . این نماد یعنی آتش همیشه جاویدان امروز به عنوان یک میراث فرهنگی در دین زرتشتی باقی است و زرتشتیان آن را فروغ خداون می دانند و در آتشگاه این آتش همیشه جاودان را روشن نگه می داردند. نقش آتش در زندگی روزمره و در پیشرفت دانش و تگنولوژی بر کسی پوشیده نیست و این نماد هم چنان می تواند آموزش دهنده روشنایی ، پاکی ، بالندگی و زیبایی باشد .
دین زرتشتی و همه آئین های ایرانی تا اواسط دوره اشکانی با آزادی و همزیستی ادامه حیات می داد و با ظهور آئین ترسائی تبلیغات آئینی آنان برای گسترش مسیحیت آغاز و سپس به مناقشات سیاسی تبدیل شد و ارمنستان که دارای زبان ایرانی و دین زرتشتی بود به قلمرو روم پیوست .برای دین های ایرانی دو راه متصور گردید ، یکی مقابله مذهبی و دیگری تمرکز .
بدین ترتیب با شکل گیری حکومت ساسانی تمرکز دین زرتشتی در امپراطوری ایران به عنوان ناسیونالیسم زرتشتی طراحی و پی ریزی شد و خود را در قالب نظام موبد شاهی تثبیت ساخت . نماد آتش و ساخت آتشکده های بزرگ نیز برای ارائه موجودیت تمرکز یافته دین زرتشتی نقش قوی و سازنده ای را در این تحول سیاسی و فرهنگی ایفا نمود.
در این شرایط نماد زرتشتی آتش برای ضرب سکه های ایرانی به کارگرفته شد و از دوره پادشاهی اردشیر بابکان سر سلسله حکومت ساسانی تا زمان آخرین پادشاه ساسانی یعنی یزدگرد شهریار نقش آتش بر سکه های ساسانی دیده می شود .
سکه هایی که امروز به عنوان یکی از غنی ترین نوع میراث فرهنگی ما ایرانیان در ایران و در دیگر کشورها نگه داری می شود و بیشترین سکه های دوران ساسانی در موزه آرمیتاژ و موزه ملی کشور سوریه موجوداست
ما مقدس آتشی بودیم ، بر ما آب پاشیدند آبهای شومی و تاریکی و بیداد آتشی که آب می پاشند بر آن ، می کند فریاد من همان فریادم ، آن فریاد غم بنیاد هر چه بود و هر چه هست و هر چه خواهد بود من نخواهم برد ، این از یاد که آتشی بودیم بر ما آب پاشیدند
2 کاربر از شما به خاطر پست مفیدتان تشکر کرده اند :
"آتش یک نماد کهن هند و ایرانی است که به عنوان یک ایزد در ایران و هند ستایش شده است . آتش در دوران کهن ایزد واسطه بین زمین و آسمان تلقی می گردید که فدیه و قربانی را از دود خود به خداوند آسمان میرسانید . در سرودهخای کهن یشت ها آتش به ص ورت آتره و در سرودهای ودا به صورت آگنی آمده و همواره عنصری مقدس و سزاوار ستایش برای نثار کردن فدیه و نذورات شناخته شده است . در ایران باستان آتشکده هی بزرگی وجودداشته که ساخت آن ها یه کیخیرو و دیگر پادشاهان پیش زرتشتی منصوب است . بر اساس شاهنامه پیدایش آتش در زمان هوشنگ پادشاه پیشدادی رخ داده و از این زمان ساختن آتشکده و نگه داری آتش آغاز شده است . به خوبی پیداست که نماد آتش یک عنصر دینی پیش زرتشتی است که بعدها در آئین زرتشتی تقدیس آن ادامه یافته است . در ایران باستان آتش به عنوان ور یا قاضی بازشناسی گناه و ناپاکی از راستی و پاکی شناخته می شد و در داستان سیاوش شاهزاده ایرانی آمده که او با سربلندی از آتش فروزان بزرگی عبور نمود ، آتش مقدس او را نسوزانید و بی گناهی وی در مقابل نامادریش به اثبات رسید. آتش در دین زرتشتی پرستش سو یا قبله قرار داده شده است . آتش فروغ اهورا مزدا و عنصری مقدس و پاک کننده ناپاکی و تاریکی است . در گات ها و سرودهای زرتشت درباره آتش چنین آمده است :
هنگامی که دروغ برای آزار من کمر می بندد ای مزدا اهورا ، چه کسی جز آتش تو و منش تو ، مرا پاسبانی می دهد.
در دین زرتشتی هفت نوع آتش مقدس در جهان مادی و مینویی آفریده شده است . اسپنیشته (آتش بهشت) ، خورنه (آتش فر و شکوه) ، وازیشته (روشنایی ظاهری) ، هوفرانیه (آتش زندگی) ، اوروازیشته (حرارت گیاهان) ، برزی سونگهه (گرمای آب و سنگ) ، و آتره (آذر یا آتش عادی) همه این آتش ها از اهورا مزدا سرچشمه گرفته است و خداوند شیدان شید یا نورالانواراست.
ما مقدس آتشی بودیم ، بر ما آب پاشیدند آبهای شومی و تاریکی و بیداد آتشی که آب می پاشند بر آن ، می کند فریاد من همان فریادم ، آن فریاد غم بنیاد هر چه بود و هر چه هست و هر چه خواهد بود من نخواهم برد ، این از یاد که آتشی بودیم بر ما آب پاشیدند
2 کاربر از شما به خاطر پست مفیدتان تشکر کرده اند :
درباره آتر فقط چند اسطوره ای به ما رسیده است.یکی از آنها ستیز میان آتروغول اژی دها بر سر فره ایزدی است.اژی سه پوزه بد آیین که تجسمی است از هوس ویرانگر برای به چنگ آوردن فره ایزدی .بتاخت تا آن را خاموش سازد.آتر نیز برای به دست آوردن آن شتافت آن فره دست نیافتنی را نجات دهد.اما اژی که همچنان به دنبال او می تاخت وناسزا می گفت فریاد برآورد که اگر آتر فره را به دست آورد بر او خواهد تاخت و هرگز به او اجازه نمی دهد که در زمین بدرخشد.
چون آتر دچار تردید شد اژی تاخت تا فره را به دست آورد.این بار نوبت آتر بود که زبان به تهدید بگشاید.((ای اژدهای سه پوزه باز گرد وگرنه بر پشتت زبانه می کشم ودر دهانت شعله افکنم که دیگر نتوانی در زمین اهوره گام برداری!))
خلاصه اژی هراسان خود را پس کشید وفره ایزدی همچنان دست نیافتنی ماند.(امان از این ایرانی ها )
مشکل بتوان معنای واقعی این اسطوره را درک کرد اما به خوبی از آن بر می آید که ایرانیان باستان زندگی را نبردی میان نیروهای خیر وشر می دیدند.به همین سبب آتر را با عنوان جنگجوی خوب دلیر می نامیدن
ما مقدس آتشی بودیم ، بر ما آب پاشیدند آبهای شومی و تاریکی و بیداد آتشی که آب می پاشند بر آن ، می کند فریاد من همان فریادم ، آن فریاد غم بنیاد هر چه بود و هر چه هست و هر چه خواهد بود من نخواهم برد ، این از یاد که آتشی بودیم بر ما آب پاشیدند
arash shivatir ، کاربر روبرو از شما به خاطر پست مفیدتان تشکر کرده است :
هومه (هوم) (سومه ودایی) ایزدی است که تندرستی و قوت می دهد و به محصولات و فرزندان برکت ارزانی می دارد. هوم نام گیاهی است که توانایی شفابخشی دارد، و باور بر این است که از جنس افدرا است. شیره ی این گیاه قدرت های ماورا طبیعی اعطا می کند و تاثیرمسمومیت زداینده دارد. گمان می رفت که این ایزد قدرت کافی برای غلبه بر هر دشمنی را اعطا می کند.در واقع هنگامی که کوی هوسروه (کی خسرو) پادشاه تورانی فرانرسین (افراسیاب) را شکست داد، از یاری مادی هوم برخورداربود.
ما مقدس آتشی بودیم ، بر ما آب پاشیدند آبهای شومی و تاریکی و بیداد آتشی که آب می پاشند بر آن ، می کند فریاد من همان فریادم ، آن فریاد غم بنیاد هر چه بود و هر چه هست و هر چه خواهد بود من نخواهم برد ، این از یاد که آتشی بودیم بر ما آب پاشیدند
2 کاربر از شما به خاطر پست مفیدتان تشکر کرده اند :
محل سکونت: ı̴̴̡ ̡̡͡|̲̲̲͡͡͡ ̲▫̲͡ ̲̲̲͡͡π̲̲͡͡ ̲̲͡▫̲̲͡͡ ̲|̡̡̡ ̡ ̴̡ı̴
نوشته ها: 1,361
تشکر از دیگران: 2,342
تشکر شده 2,011 بار در 1,041 پست
سیر تاریخی آیین زرتشت
به خشنودی اهورامزدا
پدران نامدار ما در مسیر زندگانی پر ماجرای چند هزار ساله خود فراز و نشیبهای بسیار دیده و رنجها و سختی های بیشمار کشیده اند ولی هیچگاه از سختی نهراسیده , دچار یاس و نا امیدی نشده و تاب ایستادگی را از دست نداده اند زیرا آنها به این امر آگاه بوده اند که که در پس هر نشیبی فرازی است و بدنبال سالها رنج و سختی روزهای شادی و خرمی است .
نخستین باری که دین زرتشت دچار مصیبت و بدبختی شده و روزگار سخت و فلاکت باری برای زرتشتیان پیش آمد هنگامی بود که اسکندر مقدونی ( بخوان گجسته) در حدود 330 پیش از میلاد مسیح بکشور عزیز ما تاخته و داریوش سوم پادشاه هخامنشی را شکست داده و خاک پاک ایران را بتصرف خود در آورد.
کاخ شاهنشاهی تخت جمشید که مقر پادشاهان هخامنشی و کعبه آمال ایرانیان میهن پرست بود ، بوسوسه یک زن هرجائی بدست گجستک افتاد طعمه اتش گردید و با سوخته شدن ان یکی از بزرگترین کتابخانه های دنیای قدیم نیز سوخته و از بین رفت . این کتابخانه که در کنار کاخ سلطنتی بناشده و بنام دژنپشت معروف بود ، یکی از بزرگترین کتابخانه های دنیای انروز بود و در این کتابخانه صدها پوشینه کتاب علمی و ادبی و مذهبی و تاریخی وجود داشت و بویژه بیست و یک نسک اوستا ، کتاب مذهبی زرتشتیان ، که بنا به نوشته پلینی تاریخ نویس رومی در دوهزار هزار شعر سروده و بقول مسعودی ( مروج الذهب ) بر روی دوازده هزار پوست دباغی شده گاو با آب زرنگارش کرده بودند ، نگه داری میشد که همه آنها در آن آتش سوزی بزرگ سوخته و با خاک یکسان شد.( کتابخانه بزرگ دیگری هم بنام گنج شیزگان در آتشکده آذرگشسب واقع در شهر شیز در آتورپادگان وجود داشت که ان نیز مورد دستبرد و غارت یونانیان واقع شده و کتابهای گرانبها و پر ارزش آن از بین رفت)
در طول مدت هشتاد سالی که کشور عزیزما ایران را در زیر سلطه یونانیان و سلوکیدها بود قوانین و رسوم مذهبی زرتشتی در طاق نسیان گزاشته شده و مردم از ترس فرمانروایان جبار بیگانه از اظهار عقیده مذهبی و پیروی علنی و آشکار از آئین زرتشت خودداری مینمود.این وضع تا دوره پادشاهی اشکانیان ادامه داشت.
اشکانیان اگر چه از نژاد ایرانی ( پارتها) و دارای مذهب زرتشتی بودند ولی از انجایی که مردمی ایلیاتی و چادر نشین بودند به نخجیر و شکار و جنگ و نبر بیشتر اهمیت میدادند و بقیود و رسوم آئین زرتشتی کمتر پایبند بودند.باوجود این در دوره فرمانروایی اشکانیان بتدریج وضع در هم ریخته مملکت سرو صورتی گرفت و نفسهایی که از ترس بیگانگاندر سینه ها تنگی میکرد بخارج راه پیدا کرد و موبدان و پیشوایانی که خانه نشین شده بودند دوباره بمیدان وارد شده و مردم را به آئین زرتشتی دعوت نمودند.
نخستین کسی که بقول نویسنده نسک دینکرد ، نسکهای پراکنده زرتشتی را گرد اوری و تدوین نمود ولخش یا بلاش پادشاه اشکانی بود .چون بروایتی چهار نفر و بروایت دیگر پنج تن از پادشاهان اشکانی به بلاش نامی بوده اند ما بدرستی نمیدانیم که مقصود نویسنده دینکرد کدام یک از پادشاهان است.
دارمستتر ، مستشرق و اوستا شناس نامی فرانسوی حدس میزند که بلاش اول که در تاریخ به زهد و تقوی نامدار است باید نخستین گرد اورنده اوستا باشد در صورتی که عده ای دیگر از اوستا دانان بلاش سوم را که در سالهای 148تا 191 میلادی در ایران سلطنت کرد همان کسی است که نویسنده دینکرد از او یاد کرده است.
پس از برچیده شدن خاندان پادشاهی اشکانی در سال 226 میلادی اردشیر بابکان سر سلسله دودمان ساسانی زمام امور را بدست گرفت . این پادشاه که جدش ساسان نگهبانی آتشکده معروف آناهیتا را در پارس بعهده داشت و بقول خود هم پادشاهی و هم موبدی بود ، با کمک هیربد هیربدان دانشمند دربار خود تنسر (1)، به جمع آوری نسکهای پراکنده زرتشتی و برگزاری رسوم آئینی بگونه ای جدی تلاش نمود.
اردشیر معتقد بود که سیاست و مذهب لازمه یکدیگرند و وجود یکی بدون دیگری دوام نمیآورد .فردوسی بزرگ در شاهنامه از زبان وی میسراید :
نه بی پادشاهی بود دین بجای......... نه ی دین بود تخت پادشاهی بپای
نه از پادشه بی نیاز است دین.......... نه بی دین بود پادشاه را آفرین
چنان پاسبان یکدیگرند........... توگویی که در زیر یک چادرند
نه آن زین نه این زان بود بی نیاز........ دو انباز دید یشمان نیک ساز
این پادشاه از وقتی که پای خود را بر اریکه سلطنت ایران گزاشت عقیده درونی خود را بمورد عمل نهاد و در راه پیشرفت مذهب زرتشت گامهای بلند برداشت تا بدین وسیله بتواند فرمانروایی را در دودمان خود پایدار سازد.
پادشاهانی که پس از اردشیر به سلطنت رسیدند اقدامات او را دنبال نمودند و لی کار اساسی در این خصوص بوسیله شاهپور دوم ( شاهپور ذوالاکتاف) بدست آدرباد مهراسپندان انجام گرفت. بقول وست اوستادان شهیر انگلیسی و نویسنده کتاب Pahlavi Literature ) ادبیات پهلوی) ؛ آدرباد مهراسپندان در سال 290میلادی در گیلان متولد و در سالهای 320 تا 371 م. موبدان موبد و وزرگ فرمادار ( درچم نخست وزیر در دودمان ساسانیان ) شاهپور دوم بود.
وی به کمک هئینی و از دستوران و موبدان فاضل و دانشمند بفرمان شاهنشاه شاهپور دوم نسکهای موجود اوستا را مطالعه و نسکها و جزوه های مختلف را از هم جدا و در پوشینه های جداگانه تنظیم و تدوین نمود و بعلاوه چون زبان اوستا که نسکهای ( کتاب) مذهبی و نماز روزانه زرتشتیان بدان نگاشته شده مدتها بود متروک مانده و بجای آن خط و زبان پهلوی در دوره ساسانی معمول شده بود ، آدرباد بسیاری از آنها را بزبان پهلوی(زبان نوشتن نسک اندرزنامه) و بپازند( پارسی سره و زبان نسکهایی که برای نماز نوشته میشدند) ترجمه نمود و نسک خرده اوستا را تقریبا به همان شکلی که امروز بین زرتشتیان متداول است تدوین نموده و قطعاتی که خود به بپازند نوشته بود به آن افزود.نسکهای پتت ( در چم توبه گناهان) ، ستایش یکتا خداوند ، آفرین گاهنبار ، ستایش امشاسپندان و... از او بیادگار مانده است.
وی پس از آنکه تدوین و مرتب نمودن اوستا ، شاهنشاه شاهپور دوم گفت :
ازین پس گمراهی در دین نشاید و کسی بیدینی مجاز نیست.
اگرچه در زمان یزدگرد سوم نسکهای زرتشتی کمی دچار انحطاط شدند ولی با تلاش و کوشش بزرگمردانی چون آدرباد این کتاب هنوز راهنمای هزاران بهدین است.
خرد چشم جان است چون بنگری ......... تو بی چشم شادان جهان نسپری
کسیرا کوتاه باشد خرد.......... کز دین نیاکان خود بگزرد
( فردوسی بزرگ)
*** ***
1- تنسرهیربد هیربدان دربار اردشیر ، بقول مسعودی از بنای ملوک الطوایف بود و پدرش در فارس شهریاری داشت و لی تنسر از آن چشم پوشید و تقوی پیشه ساخت و در خدمت ارشیر بابکان کمکهای شایانی نمود نامه ای که تنسر از طرف اردشیر بابکان به جسنفشاه ( گشنسب شاه ) پادشاه طبرستان و فرشوادگر نوشته و اورا به اطاعت از اردشیر دعوت نموده تا به امروز موجود است .
محل سکونت: ı̴̴̡ ̡̡͡|̲̲̲͡͡͡ ̲▫̲͡ ̲̲̲͡͡π̲̲͡͡ ̲̲͡▫̲̲͡͡ ̲|̡̡̡ ̡ ̴̡ı̴
نوشته ها: 1,361
تشکر از دیگران: 2,342
تشکر شده 2,011 بار در 1,041 پست
نگاهی نو به فرزانگان زرتشتی
به خشنودی اهورامزدا
نگاهی نو به فرزانگان زرتشتی
شمسالعلما دستور دکتر مانکجی نوشیروان جیدهالا
ایدریاد یابد انوشه روان شمس العلما (عالی ترین درجه علمی کشور هندوستان)دستور دکتر مانکجی نوشیروانجی دهالا،دستوران دستور پارسیان هند و پیشوای فرزانه ی زرتشتیان جهان،فخر آزادگان و سرمشق خداجویان و دین باوران راستین.آن بزرگ مُرشدی که وجود بی مانندش به راستی جام جهان نمای جم می بود.چه سرچشمه ای بود جوشان از راستی و معدنی بود غنی از دانش توحیدی.پاکمردی که در سراسر عمر پُربرکتش با اندیشه،گفتار و کردار نیک زیست.آن آموزگار بزرگی که در راه شناساندن حقیقت آموزه های اشوزرتشت هر سختی،ناهمواری و ناملایمتی را به جان خویش خرید و چه بسیار که در این راه مورد طعن و لعن گروهی از همکیشان متعصب و جاهل خود قرار گرفت.اما چون البرز کوه، استوار و پابرجای تا آنجا که توان داشت در راه سربلندی دین و ترویج دینداری کوشید. عمری با سادگی زیست و در طی طریق طریقت گدازنده اشو زرتشت،عاشقانه سوخت. به راستی که دستور دهالا تجسم زندۀ یک اَشون و بحَق سوشیانت زمان بود...
دستور مانکجی دهالا در بیست و هفتم سپتامبر 1875م در شهر«سورت» هندوستان چشم به جهان گشود.دوران ابتدایی تحصیل خویش را در مدرسه سر جمشید جی جی جی باهای در بمبئی گزراند.سپس در مدرسه ملافیروز در محضر درس شادروان استاد «خورشید جی رستم جی کاما»،استاد نامی و پیشگام آموزش های نوین زبانهای ایران باستان به تحصیل پرداخت.دستور مانکجی دهالا پس از سپری کردن تحصیلات مقدماتی زبان های اوستا و پهلوی در نزد خورشید جی کاما،راهی آمریکا شد تا در دانشگاه های آکسفورد نیویورک و سپس کلمبیا تحت آموزش پروفسور«ویلیام جکسن» استاد نامی زبانهای اوستائی و سانسکریت به تحصیل ادامه دهد.
دستور مانکجی دهالا تحصیلات خویش را با کارنامه ای ممتاز و اخذ مدرک دکترا در رشته زبان و ادبیات اوستایی به پایان رساند.او برخلاف بسیاری کرسی استادی و زندگی در آمریکا را رها کرد و به هند مراجعت نمود با این اُمید که آموخته ها و دانش خویش را در طبق اخلاص به همکیشانش عرضه کند... دستور دکتر مانکجی دهالا از طرف زرتشتیان ایالت سند و بلوچستان[پاکستان امروزی] ابتدا به مقام دستوری و سپس به عنوان دستور بزرگ(دستوران دستور) برگزیده شد.
دستور دکتر مانکجی دهالا نویسنده ای بود پُرکار که تالیفاتش بسیار و مطالب نوشته هایش پیوسته مورد نظر اندیشمندان زرتشتی و دانشمندان دیگر کشور های جهان قرار گرفته و می گیرد،بطوری که کتابهای ایشان بارها در هند و آمریکا تجدید چاپ گردیده است.به جرأت می توان گفت دستور دکتر دهالا تنها فرد زرتشتی در سراسر جهان است که آثار وی با گذشت سالیان دراز هنوز هم در ردیف گرانسنگ ترین منابع تدریس آکادمیک دین،جهان بینی و فلسفه ی زرتشتی است.از جمله مشهورترین آثار دستور دکتر دهالا می توان به:
_خداشناسی زرتشتی[Zoroastrian Theology]
_ جهانی هر روز رساتر(جهان کاوی ما)[our perfecting world]
_تمدن زرتشتی[Zoroastrian civilization]
_تاریخ زرتشتی گری[history of Zoroastrianism]
و چندین کتاب بسيار ارزشمند دیگر و البته صدها مقاله اشاره داشت.هر کدام از این آثار گنجینه ای ارزشمند و منحصر به فرد هستند که محتوای آنها معرف ژرفای اندیشه خالق این آثار می باشد.
دکتر علی اکبر جعفری که سالیان دراز افتخار شاگردی مُرشد بزرگ را داشته است در توصیف وی می نویسد:«ایشان کسی بودند که مرا بصورتی ژرف با زبان اوستایی و ادبیات پهلوی آشنا ساختند و مرا در نیل به شناخت گوهره راستین پیام زرتشت و دین بهی رهنمود کردند،آن پاکمردی که من همواره پیکره زرتشت را در چهره آرام و درخشنده اش می دیدم و هنگامی که سخن می گفت دُر می سفت،می اِنگاشتم که خود زرتشت با من هم سخن است،آنچه من از پیام اشو زرتشت دریافتم همان بود که آن پاکمرد راستین به من آموخت،بیشتر گفته های من سخنان اوست که در جامه ی نوین پیش آورده می شود.او مرا به دنیای مینوی زرتشت رهنمون کرد و بسیاری از گره های معنویت را برایم گشود...»
زنده یاد دستور رستم شهزادی،که محضر درس و سخنرانی های آن پیر طریقت را درک کرده بوده و از مترجمین آثار وی در ایران می باشد،پیرامون ایشان می نویسد:«دستور دکتر دهالا را باید یکی از بی باکترین اصلاح طلبان و رفورمیست های آیین زرتشتی و در واقع از احیاء کنندگان زرتشتیگری اصیل به شمار آورد که بواقع در این راه از طعن و لعن بسیاری از همکیشان متعصب و جاهل خود هیچگاه نترسید و در راه نشان دادن حقایق دین و آموزشهای واقعی اشو زرتشت به جهانیان تا آنجا که توان داشت کوشید.»
شادروان دستور فیروز آذرگشسب درباره ایشان می نویسد:«دستور دکتر مانکجی دهالا،پژوهشگری بود که هم در زبان و ادبیات باستانی و هم در گوهره باور های دینی و گاتها شناسی به درجه کمال رسیده بود.کلامی داشت اندیشه بر انگیز و بیدار گر...»
دستور دکتر مانکجی دهالا در فرازهایی از بیانات گوهربار خویش می فرماید:
*بدانید و آگاه باشید که انسان اندیشه را می آفریند و اندیشه انسان را.این اندیشه است که از ما انسان می سازد و حتی وجود ما را از انسان هم بالاتر می برد و باز همین اندیشه است که ما را به ورطه سقوط کشانیده و از جانوران زیانمند هم زیانمدتر می گرداند.یاران به گاتها بنگرید لطافت و روح پیام دلنشین اشوزرتشت در آن موج می زند و انسان متعالی می سازد و بنگرید به جهان طوفان زده امروز، که چگونه افکار مادیگرای راست و چپ،بشر را مسخ خود کرده اند و چه شتابان از روشنایی و معنویت خداوند دور می گردند...
*یک روحانی زرتشتی در اندیشه،گفتار و کردار به تقوی حقیقی دست می یابد.او کسی است که مأموریتش برای پیشرفت و ترقی جهان وابسته به فعالیت او در جامعه است. هدف او دفاع از خواست ها و مصائب و آلام افرادی در جامعه بشریت است که نصیب کمتری یافته اند.او باید بداند که پرستش خداوند و ستایش حق برای خشنودی و رضایت او نیست،که پروردگار نه احتیاج به نیاز و نماز آفریدگان دارد و نه معرفی و شناسایی خویش.مقصود و هدف دین پرورش انسان است،انسان عامل و فعال و مفید،انسان با فضیلت و سراسر معرفت،انسان مهربان و دلسوز و خردمند و آگاه این چیزی است که یک روحانی زرتشتی برای رسیدن به آن می بایست با تمام وجود کوشش کند...
*یاران آگاه باشید که این دین[=زرتشتی]تنها بوسیله حقایق ابدی خود زنده خواهد ماند نه به سبب عبادت های خشک و کورکورانه من و شما،این دین با اعتقاد به یگانه هستی بخش دانا،ایمان و پایداری در مثلث پندار نیک،گفتار نیک و کردار نیک،قانون تسلیم نشدنی اشا [=راستی و درستی]،پاداش و کیفر درونی(مینوی)،اشتیاق برای ترقی جهان به سوی تکامل،چیرگی ابدی نیکی بر بدی به کوشش انسان در سایه تجلی معنویت نور خداوندی پایدار خواهد ماند،اینها هستند پابرجا ترین و بزرگترین واقعیتهای زندگی که همیشه وجود خواهند داشت،و اینها هستند عناصر جاودانگی دین زرتشتی...
*ما همه چیز را درباره زندگانی محمد (ص) می دانیم و چیزهایی هم درباره زندگی گائوتاما بودا و عیسی مسیح می دانیم ولی راستش را بخواهید هیچ آگاهی از زندگی اشو زرتشت نداریم! ولی هیچ جای افسوس خوردن نیست.ما را کاری با نشست و برخاست،رفت و آمد،پیاده روی و سواره آیی،خواب و خوراک،پوشاک و خانه او نیست زیرا روش زندگی کردن روزانه هر کس و هر زمان از هم جداست و بسته به خود او و زمانش است.ما پیامش را می خواهیم که شاهکارش است و جاودانی است و دارای حقیقتهایی است که زمان و مکان نمی شناسد خوشبختانه آن پیام را از آغاز تا پایان در دست داریم،ما را پیام او بس است...
*آزادی و آزادگی،شعور و عقل بزرگترین و شریفترین نعمتهایی است که به بشر شخصیت انسانی داده و او را از حیوان متمایز می سازد این حقیقت درخشان در گاتها منعکس گردیده و اشو زرتشت آن را با کلامی رسا برای ما بیان داشته،ای مردم با گوشهای باز و از روی خرد و معرفت و با چشمهای روشن بین به این حقیقت بزرگ توجه کنید تا به چگونگی پرستش واقعی خداوند جان و خرد پی ببرید و به بارگاه فروغ و بهشت آرامش دست یابید.ای مردم از خواب غفلت بیدار شوید و نسیم دلپذیر انسانیت را احساس کنید و آهنگ دلنواز آزادگی را بشنوید تا به صفات کمالیه دست یافته خدایی شوید.تو ای انسان،آزاد آفریده شده ای تا در گزینش راه خویش نیز آزاد باشی.به اسلحه دانش و راستی و اندیشه نیک خود را بیارای تا درست و راست را برگزینی.نازندگی و نیستی در حماقت و نادانی است که به پیروزی زشتی و توسعه قدرت دروغ منش ستمگر انجامد.حیات و زندگانی واقعی در آزادی و آزادگی است که بر دانش و معرفت بنا شده.انسان آزاده و دانا زنده است و انسان نمایی که گرفتار تحمیق،تحمیل و اسیر زنجیر های جهل و فریب و زشتی و دروغ است از حیات واقعی محروم است،پس گوهر زشتی و دروغ،نازندگی به بار می آورد؛و گوهر پاکی،راستی و حیات.
خشنودی مزدا نیز در آن است که تو ای انسان به راستی و اشا بپیوندی و آزاد و آزاده در راه پاک و انسانی گام برداری.دیوسیرتان که حریت مردم را قربانی هوسهای زشت و پست خود می سازند دیوانند که بصورت انسانها بر مردمان حکومت می کنند.به قدرت منش نیک سلطه این اهریمنان را در هم شکن و دست آنها را از جامعه کوتاه کن و دروغ را به دستهای راستی سپار تا مردم بتوانند شکوفا شوند و حیات انسانی یافته،جهانی نو بسازند.آنها که با تعالیم دروغ جهان را تباه می کنند این سخنان به گوششان ناگوار است... برادران و خواهران،آنچه شما را گفتم چکیده پیامی بود که از هات 30 و 31 گاتها دریاف می شود،پیامی که برای آزادی و رستگاری بشر است و برای دانایی چنین ارج و قدری قائل است...
مرشد بزرگ،پیر طریقت،آن پاکمرد آزاده شمس العلما دستور دکتر مانکجی نوشیروانجی دهالا در 25 می 1956 میلادی در شهر کراچی پاکستان چشم از جهان فرو بست و به مینو جهان شتافت.از پیشگاه یکتا آفریدگار بی همتا برای روح بزرگ و پُرفتوح وی « وَهیشتم اَهوم اَشه اُنام رَاُچنگهم ویسپوخواتِرم» [بهشت روشن و سراسر شادی،جایگاه پرهیزکاران] آرزومندم.ایدون باد.
برداشت: فصلی از کتاب چاپ نشده ای از نگارنده تحت عنوان «نگاهی نو به فرزانگان زرتشتی»
روش خرید: برای خرید پس از کلیک روی
دکمه زیر و تکمیل فرم سفارش، ابتدا محصول مورد نظر را درب منزل یا
محل کار تحویل بگیرید، سپس وجه کالا و هزینه ارسال را به مامور پست
بپردازید. جهت مشاهده فرم خرید، روی دکمه زیر کلیک کنید.
دانلود تولبار جی تاک
.gif){kind=icon}
سیر تاریخی آیین زرتشت
