Eris

عضو پيشكسوت

وقت طرب خوش یافتم آن دلبر طناز را
ساقی بیار آن جام می مطرب بزن آن ساز را
امشب که بزم عارفان از شمع رویت روشنست
آهسته تا نبود خبر رندان شاهدباز را
دوش ای پسر می خورده‌ای چشمت گواهی می‌دهد
باری حریفی جو که او مستور دارد راز را
روی خوش و آواز خوش دارند هر یک لذتی
بنگر که لذت چون بود محبوب خوش آواز را
چشمان ترک و ابروان جان را به ناوک می‌زنند
یا رب که دادست این کمان آن ترک تیرانداز را
شور غم عشقش چنین حیفست پنهان داشتن
در گوش نی رمزی بگو تا برکشد آواز را
شیراز پرغوغا شدست از فتنه چشم خوشت
ترسم که آشوب خوشت برهم زند شیراز را
من مرغکی پربسته‌ام زان در قفس بنشسته‌ام
گر زان که بشکستی قفس بنمودمی پرواز را
سعدی تو مرغ زیرکی خوبت به دام آورده‌ام
مشکل به دست آرد کسی مانند تو شهباز را

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

GoOg Bye For Ever

;)

Eris

عضو پيشكسوت

رها نمی کند ايام در کنار منش
که داد خود بستانم به بوسه از دهنش
همان کمند بگيرم که صيد خاطرخلق
بدان همی کند و در کشم به خويشتنش
و ليک دست نيارم زدن به آن سر زلف
که مبلغی دل خلقست زير هر شکنش
غلام قامت آن لعبتم که بر قد او
بر يده اند لطافت چو جامه بر بدنش
يکی از حکم نظر پای در گلستان نه
که پايمال کنی ارغوان و ياسمنش
خوشا تفرج نوروز خاصه در شيراز
که بر کند دل مرد مسافر از وطنش
عزيز مصر چمن شد جمال يوسف گل
صبا به شهر درآورد بوی پيراهنش

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

GoOg Bye For Ever

;)

Afsaneh

عضو پيشكسوت

shaer morede Alaghe man fereidoon moshiri Ast .sherhaie morde AlagheAmn ham koche saie naghme Ashki DAR GOZARGAH TARIKH

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها شد
طلب عشق زهر بی سروپایی نکنیم

Afsaneh

عضو پيشكسوت

سایه ها
در سکوت دلنشین نیمه شب
می گذشتیم از میان کوچه ها
راز گویان هر دو غمگین هر دو شاد هر دو بودیم از همه عالم جدا
تکیه بر بازوی من می داد گرم
شعله ور از سوز خواهش ها تنش
لرزشی بر جان من می ریخت نرم
ناز آن بازو به بازو رفتنش
در نگاهش با همه پرهیز و شرم
برق می زد آرزویی دلنشین
در دل من با همه افسردگی
موج میزد اشتیاقی آتشین
زیر نور ماه دور از چشم غیر
چشم ها بر یکدگر می دوختیم
هر نفس صد راز می گفتیم و باز
در تب نا گفته ها می سوختیم
نسترن ها از سر دیوار ها
سر کشیدند از صدای پای ما
ماه می پائیدمان از روی بام
عشق می جوشید در رگهای ما
سایه هامان مهربان تر بی دریغ
یکدگر را تنگ در بر داشتند
تا میان کوچه ای با صد ملال
دست از آغوش هم برداشتند
باز هنگام جدایی در رسید
سینه ها لرزان شد و دل ها شکست
خنده ها در لرزش لب ها گریخت
اشک ها بر روی رویا ها نشست
چشم جان من به ناکامی گریست
برق اشکی در نگاه او دوید
نسترن ها سر به زیر انداختند
ماه را ابزی به کام خود کشید
تشنه تنها خسته جان آشفته حال
در دل شب می سپردم راه خویش
تا بگریم در غمش دیوانه وار
خلوتی می خواستم دلخواه خویش

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها شد
طلب عشق زهر بی سروپایی نکنیم

Afsaneh

عضو پيشكسوت

نغمه ها
دل از سنگ باید مه از درد عشق
ننالد خدایا دلم سنگ نیست
مرا عشق او چنگ اندوه ساخت
که جز غم در این چنگ آهنگ نیست
به لب جز سرود امیدم نبود
مرا بانگ این چنگ خاموش کرد
چنان دل به آهنگ او خو گرفت
که آهنگ خود را فراموش کرد
نمی دانم این چنگی سرنوشت
چه می خواهد از جان فرسوده ام
کجا می کشانندم این نغمه ها
که یک دم نخواهند آسوده ام
دل از این جهان بر گرفتم دریغ
هنوزم به جان آتش عشق اوست
در این واپسین لحظه زندگی
هنوزم در این سینه یک آرزوست
دلم کرده امشب هوای شراب
شرابی که از جان برآرد خروش
شرابی که بینم در آن رقص مرگ
شرابی که هرگز نیایم به هوش
مگر وارهم از غم عشق او
مگر نشنوم بانگ ای چنگ را
همه زندگی نغمه ماتم است
نمی خواهم این نا خوش آهنگ را

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها شد
طلب عشق زهر بی سروپایی نکنیم

Kambiz fallah

کاربر سایت

بسیار عــــــــــــــــــــــــ ــــــــــالی بود