جنجالي كه اليور استون با ساخت فيلم W به راه انداخت

Dead_Girl · 19th November 2008

رئيس‌جمهوري كه فيلم شد

اليور استون به ساخت فيلم درباره رئيس‌جمهورها علاقه‌مند است. حتما يادتان هست كه او مي‌خواست همين چند وقت پيش فيلمي درباره محمود احمدي‌نژاد رئيس‌جمهور ايران بسازد، اما پروژه ناكام ماند و دست آخر نفهميديم كه كدام يك از طرفين، يعني طرفين ايراني يا خود اليور استون از خير ساخت اين فيلم گذشتند، اما چند ماه بعد خبر رسيد كه استون پروژه ديگري را شروع كرده و آن ساخت فيلمي درباره جورج دابليو بوش رئيس‌جمهور آمريكاست كه تا چند هفته ديگر جاي خود را به باراك اوباما خواهد داد.

فيلم «W» از زمان نمايش فيلم «109»PT درباره «جان اف‌كندي» در سال 1963 تاكنون، اولين پروژه عظيم سينمايي در هاليوود است كه زندگي يك رئيس‌جمهور را به تصوير مي‌كشد، آخرين رئيس‌جمهور كه موضوع يك پروژه هاليوودي قرار گرفت، «بيل كلينتون» بود كه گوشه‌اي از زندگي او در فيلم «رنگ‌هاي اصلي» به نمايش درآمد.

Dead_Girl · 19th November 2008

مخالفت استوديوها با ساخت فيلم

اوايل سال ميلادي جاري، زماني كه اليور استون پيشنهاد ساخت و توزيع فيلمي درباره جورج دبليو بوش را به استوديوهاي‌ هاليوودي داد، همه استوديوهاي بزرگ هاليوود پس از آن كه فيلمنامه را خواندند از پذيرفتن آن سرباز زدند كه «استون» نيز ادعا كرده اين فيلم از آنجايي كه يك فيلم داغ سياسي است، همه آنها را ترسانده است.

اين استوديوها نگران بودند كه در فضايي كه فيلم‌هاي سياسي و جنگي در گيشه با استقبال روبه‌رو نشده‌اند، اين فيلم سياسي 30 ميليون دلاري نيز نه‌تنها براي آنها سودآور نباشد بلكه سرمايه آنان را به آنها بازنگرداند، سرانجام يك استوديوي خارجي قسمتي از هزينه‌هاي اين فيلم را متقبل شد.

فيلم جنجاليW از همان ابتدا يعني درست زماني كه كار فيلمبرداري فيلم در لوييزيانا آغاز شد، موضوع بحث بود. چراكه استون كاري مي‌‌كرد كه پيش از او هيچ كارگرداني جرات دست زدن به آن را نداشت؛ ساختن فيلمي درباره قدرتمندترين و تاثيرگذارترين خانواده آمريكا و بالاتر از آن، درباره رئيس‌جمهوري كه هنوز بر مسند تكيه زده است.

رئيس جمهورهايي كه فيلم شدند

ساخت فيلمW براي استون كار سختي نبود. او سال 1995 فيلم ديگري ساخته بود در مورد ريچارد نيكسون، رئيس‌جمهور جمهوريخواه آمريكا كه به دليل «رسوايي واترگيت» مجبور به استعفا شد. فيلم جي.اف.ك در مورد جان اف. كندي، در سال 1991 نيز ساخته همين كارگردان بود، اما استون اين ‌بار هدف ديگري را با ساخت اين فيلم دنبال ‌كرده است. اين فيلم به گفته خود او «سريع‌ترين پروژه» دوران كاري‌اش بوده است كه درست به موقع، 3 هفته پيش از برگزاري انتخابات رياست جمهوري، روي پرده سينما آمده است. استون با اين فيلم دست به بازبيني گذشته مي‌زند و گوشه‌هايي از 8 سال دوران رياست جمهوري بوش را براي بيننده به تصوير مي‌كشد و همزمان براي چند لحظه‌ هم كه شده بيننده را وادار به تامل مي‌كند، تاملي براي آينده ايالات متحده آمريكا.

استون توضيح مي‌دهد: «مردم مي‌گويند كه من با فيلم «نيكسون» با تيشه به جنگ او رفته‌ام، در حالي كه نه فيلم «نيكسون» و نه فيلم «W»، هيچ كدام تيشه به ريشه كسي نمي‌زنند. فيلم «نيكسون» من يك فيلم تاريك بود ولي «W» در مقايسه با اين فيلم به مراتب از لحن آرام‌تري برخوردار است. من در فيلم «W» تنها به اين مي‌پردازم كه چگونه شخصي تا قبل 40 سالگي فردي لاابالي و مفت‌خور است ولي از 40 سالگي به بعد به يكي از قدرتمندترين شخصيت‌هاي سياسي جهان تبديل مي‌شود كه البته از نظر من اين كه او (بوش) توانسته اينگونه مسير زندگي خود را تغيير دهد، كار قابل ستايشي است.»!

Dead_Girl · 19th November 2008

عقده‌هاي رواني بوش

فيلم «W» يك بيوگرافي درباره جورج بوش است و آن طور كه به نظر مي‌رسيد و به گفته «استون»، فيلمي «ضد‌‌بوش» نيست و فقط مي‌خواهد زندگي او را به تصوير بكشد. اوليور استون اعلام كرد كه فيلم جديدش گردآوري لحظات مهمي است كه موجب شدند او 2 بار رئيس‌جمهور شود.

او مي‌گويد: من مي‌خواهم پرتره‌اي درست و وفادار به اين شخص بسازم. اين كه چگونه او توانست از يك فرد الكلي به رياست جمهوري اولين قدرت جهاني دست پيدا كند. يكي از نكاتي كه استون به آن توجه خواهد كرد، زندگي شخصي بوش و به ويژه روابطي است كه او با پدرش داشت.

دوران جواني و تغيير دين به مسيحيت، مسائل ديگري است كه استون در زندگي بوش به آنها مي‌پردازد تا به گفته خودش تصويري «عادلانه و واقعي» از او ترسيم كند. آنچه كه بيش از همه براي استون در اين فيلم مهم است، رسيدن به مساله اعتقاد بوش است به اين كه: «خدا خواسته كه او رئيس‌جمهور شود» و در واقع «خدا او را به سوي جنگ عراق هدايت كرده است.»!

استون با نشان دادن صحنه‌هايي از دوران جواني زندگي بوش، بر انگيزه‌هاي رواني شخصيت او تاكيد كرده و نشان مي‌دهد چگونه و تا چه حد، ضعف‌ها، شكست‌ها و ناكامي‌هاي فردي بوش در تصميم‌گيري‌هاي سياسي آينده‌اش موثر بوده است.

تحليل روان‌شناسانه استون از بوش و توجه به عقده‌هاي رواني او بيش از همه در ترسيم رابطه بين پدر و پسر (بوش بزرگ و بوش كوچك) خود را نشان داده است.

بوش پسر از اين‌كه در روزگار جواني نتوانسته مايه افتخار پدر باشد و توقع‌هاي او را برآورده كند، در رنج و عذاب است. از زبان پدر، بارها در فيلم مي‌شنويم كه به او مي‌گويد تو مرا مايوس مي‌كني. زماني كه او را پشت سلول‌هاي زندان مي‌بينيم كه به جرم دعوا و كتك‌كاري بازداشت شده يا زماني كه به خاطر اعتيادش به الكل نمي‌تواند سنگيني كار روي چاه نفت پدر را تحمل كند.

او حتي در اوج موفقيت و در جايگاه رياست جمهوري نيز از كابوس سرزنش‌هاي پدر خواب و قرار ندارد و نمي‌تواند خود را از زير سايه سنگين او رها كند. در خواب پدرش را مي‌بيند كه به او مي‌گويد تو آبروي خانواده بوش را بردي، لعنت بر اين آبروريزي.

به علاوه استون بر اين موضوع تاكيد دارد كه بخشي از عملكرد سياسي و نظامي بوش در واقع انتقام‌جويي فردي است. او هنوز خاطره ترور نافرجام پدرش به دست عوامل صدام حسين را فراموش نكرده و نيز نمي‌تواند قبول كند كه پدر در انتخابات رياست جمهوري به كلينتون ببازد يا جنگ عراق و پروژه سرنگوني صدام را نيمه‌كاره تمام كند. او وظيفه خود مي‌داند كه راه ناتمام پدرش را ادامه دهد. در جواب كالين پاول كه از او مي‌پرسد صدام با ديكتاتورهاي ديگر چه فرقي دارد، مي‌گويد او مي‌خواسته پدرش را ترور كند.

خانواده بوش اعتراض مي‌كنند

اين فيلم اعتراض خانواده بوش را برانگيخته است. طوري كه برادر جورج بوش گفته كه استون در اين فيلم ياوه‌گويي كرده است.

«جب بوش»، برادر كوچك‌تر «جورج دبليو بوش» كه پيش از اين فرماندار فلوريدا بوده، در انتقاد از فيلم گفته است: «W» يك فيلم مزخرف است، چرا كارگردان اين فيلم در تحقيقات خود براي ساخت اين فيلم حتي زحمت صحبت و مصاحبه با برادرم و ديگر اعضاي خانواده را نداده است. استون در به تصوير كشيدن رابطه پدر و برادرم نيز بسيار گزافه‌گويي كرده، او برادرم را به گونه‌اي به تصوير كشيده است كه گويي او در رفتارهايش انسان روان پريشي بوده است.

Dead_Girl · 19th November 2008

بچه محل‌ها

جورج بوش و اليور استون به تازگي سرراه هم قرار نگرفته‌اند. بلكه آشنايي آنها به سال‌هاي دور برمي‌گردد، زماني كه بوش هنوز رئيس‌جمهور نبود و اليور استون هم كارگردان.

آنها به فاصله 3 ماه از همديگر متولد شده‌اند و از خانواده‌هايي داراي اعتبار اجتماعي هستند. هر دو قسمتي از بچگي‌شان را در محله‌هاي ثروتمند گذرانده‌اند. هر دو در سال 1964 به دانشگاه ييل وارد شدند، اما از آن پس راهشان انشعاب يافت. بوش ديپلمش را تمام كرد و به مدت 5 سال در خدمت نيروي هوايي تگزاس و آلاباما بود و از رفتن به ويتنام سر باز زد. استون دوبار ازYale اخراج شد و سپس به عنوان داوطلب عازم ويتنام شد، جايي كه هنگام انجام وظيفه در نبردهايي سخت 2 بار در عمليات مجروح شد. تجربيات دوران جنگ او براي نشان لياقت را برايش به ارمغان آورد و او را به سمت ساختن فيلم‌هاي ويتنامي و ضدجنگ سوق داد. فيلم‌هاي پلاتون و متولد چهارم جولايي كه هر دو برنده اسكار بودند و همچنين فيلم بهشت و زمين.

استون مي‌گويد «بوش يكي از آن نوع پسران «ييل» است كه كاملا با من فرق دارد. من عطش دنيا را داشتم، مي‌خواستم به ويتنام بروم، مي‌خواستم دنيا را ببينم. اين مرد به راه ديگري رفت. او در درون كشور و در رفاه ماند. در خانه ماندن او بسيار كوته فكرانه بود و خدمت او در نيروي هوايي برايش همانند زندگي در خانه بود.»

آنها هرگز در ييل با هم ملاقات نكردند و تا سال 1999 هنگامي كه فرماندار تگزاس در حال آماده شدن براي رئيس جمهوري بود، همديگر را ملاقات نكردند. بوش در بورلي هيلز در حال سخنراني بود كه استون كمي با تاخير به آنجا رسيد. «ساعت هشت و نيم صبح بود. جمهوريخواهان هميشه اين نوع صبحانه‌ها را در برنامه دارند. تازه رسيده بودم آن هم با لباسي سرتاپا مشكي. يه جورايي به ديلان توماس شبيه بودم. وارد اتاق شدم و صداي بوش را شنيدم كه داشت درباره «عشق بادوام» صحبت مي‌كرد. بعد من را سورپرايز كرد و گفت كه ما با هم در ييل بوده‌ايم در حالي كه من هرگز اين را نمي‌دانستم. بعد حرف‌هايي در مورد دوستانش در ويتنام گفت. آن روز او قدرت داشت، كاريزما داشت. طوري بود كه به شمايل يك رئيس‌جمهور درآمده بود.»

منبع:نسل 3


صفحه اصلی \| تلویزیون اینترنتی \| فال حافظ شیرازی \| پنل ارسال SMS از اینترنت \| سنجش تمرکز شما \| شهر بازی \| تبليغات \| تماس با مدیران انجمن ها

جدیدترین موضوعات انجمنها دانلود تولبار جی تاک