|
شهرستان ملایر
شهرستان ملایر یکی از شهرستانهای استان همدان ایران است. مرکز این شهرستان، شهر ملایر است. شهرستان ملایر از مناطق وسیع و پر جمعیت استان همدان است و به دلیل داشتن زمینهای کشاورزی گسترده، جمعیت روستایی زیادی دارد. شهرستان ملایر از شمال به شهرستانهای همدان و تویسرکان، از غرب به شهرستان نهاوند در استان همدان محدود است. همچنین این شهرستان از جنوب به شهرستان بروجرد در استان لرستان و از شرق به شهرستان سربند در استان مرکزی محدود می شود.
شهرستان ملایر با قدمت ۲۰۰ ساله در مجاورت استان لرستان و شهرستانهای لرنشین استان میباشد و از ۲۹۷۰۶۲ نفر جمعیت ۷۵ درصد فارس، ۱۵ درصد لک و لر و ۱ درصد ساکنان آن را آذریزبانان تشکیل میدهند.
زبان اکثریت مردم این شهرستان لهجه ملایری است که گونه محلی از زبان فارسی میباشد. در کنار این لهجه محلی که به گویش همدانی و اراکی نزدیکی و همانندی بسیار دارد؛ کردی، لری، ترکی و لکی نیز در روستاهایی که در اطراف شهر قرار دارند تکلم میشود.
از روستاهای شهرستان ملایر میتوان از این روستاها نام برد: آبدر - دهنو آورزمان - بِلَرتو(بِلَرتی) - پیروز (پری زنگنه)- پریدر -گوشه کمازان- مانیزان(مانی زُن)- توسک سفلی-رحمان آباد - حسین آباد ناظم(حسین آوادِ ناظم) - حسین آباد شاملو(حسین آوادِ شاملو) - علی آباد دمق(علی آوادِ دَمَق) - ازندریان(اَزَندَریُن) - نامیله - میآباد(مِیوا) - گوجک - قوزان(قوزُن) - تجر - شریف ابادی - کِسب - نَنَّج -میرزابره-دشت اباد- کردخورد - دایلر - گلابدره - جوزان(جِوزُن) - بابارییس (باوارِیس) - ده شاکر - اَرگِس سفلی (ارگس دامُن) - ارگس بالا (ارگس علیا) - کوسج خلیل - هزار جریب (هزار جیریب) - سلطانیه - شوشاب(شوشِو) - پیرمشان(پیرمِشُن) - حاجی آباد - زیرابیه - کهکدان(کِی کَدُن) - کرتیل آباد - داویجان(دِوُن) - گوراب(جوراب: گورِو) - ضرب علی(قلعه نقد علی) - پیرسواران(پیر سارُن) - نمازگاه - نازول - میشن (میشین) - کرکان(کَرکُن) - شیرین آباد - مهرآباد - پیهان (پیون) - پری(پیروز)زادگاه کریم خان زند- بیغش - زنگنه - ورچق(وَرچَه) - اُردکلو-حاجی خدر- بیدکُرپه (بیدکُرپَه) - پیرشاهوردی(پیلَه شَوَردی) - قلعه رفیع (قِلارفیع) - قلعه خلیفه(قِلا خلیفه) -ازناو(اِزنِو) - مَرویل - گنبد - الفاوُت(اَلفِوت) - زمان آباد - قالیباف - علمدار - دهلَق - چَرّا - بورکی - دهنو - مبارک آباد(مارکاواد) - چزّان(چزّون) - دارچَم - قپان بری (قَپُن بَری) - ازناوله (اِزنِولَه) - آورزمان (اِورزمُن) - سلطان آباد (سلطان آواد) - حرم آباد (حَرَم آواد) - انوج- مَنگاوی - گَماسا - ونّایی (ونّو) - توجغاز (توجیغاز)- ایرانه (زادگاه بابا طاهر عریان .سراب-کمری - نازول - نمازگاه -امیرالامرا(امیرامیرا)- یونس - میانزولان(میزلون)- نهندر یاقلعه طاق- کثاوند - کمازان - دره گرگ - گُلدَرّه - طائمه و قلعه مهدی. خان (قلا میخون در لهجهٔ محلی)-اردک لو(اردیلو)- . قلعه باباخان - قلعه میر آخور(چشمه ساران)
پارک سیفیه، مقبره سیف الدوله، دریاچه کوثر، تپه نوشی جان، دژ گوراب، قلعه انوج، تپه باستانی پاتپه، موزه لطفلیان، بازار ملایر، پارک کوثر، حمام تاریخی روستای کهکدان، باغهای گردوی سامن و روستای زنگنه.مرداب سنگ ده- چم بیغش، نیکو، چشمه مین جایی، کوه چهل گزی(کوه جواد) و چشمه قلقلی.تپه باستانی نوشی جان، کارگاههای مبل روستای دهنو آورزمان ، روستای آبدر( باقدمت تاریخی با قلعه ای دفایی باچهار برج که به علت بی توجهی اداره میراث فرهنگی ملایر اکثر آن تخریب شده است لذا علاوه بر اینها دارای ساختمانهای قدیمی مربوط به حدود پانصد سال قبل و همچنین سه رشته قنات قدیمی از جمله قنات فخرآباد کاه ریز بالا و قنات اصلی که با طی پنج کیلومتر مسیر روستا را از لحاظ کشاورزی وغیره مشروب می کند با حدود یکهزار سال قدمت تاریخی فراموش شده است ) دده حسین(واقع در روستای سیاه کمر)
قالی، کشمش(مانیزان)، شیره انگور(مانیزان)، باسلق(مانیزان)، سجوق، سبزه(جوزان)، مویز، عسل و کلوچه(کلوا),خیارشور(سامن) سوغات شهرستان ملایر هستند. شیره انگور این شهرستان به دلیل داشتن تاکستانهای انگور فراوان، از شهرت برخوردار است
|
