بچه ها معلم جغرافیامون یه تحقیق گفته درباره ی آلودگی هوای تهران.
اگه سایتی میشناسید لینک بذارید.
اگه عکسی هم در این باره دارید اینجا بذارید.
باتشکر Winter Girl
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
من نیمه جانم
رهایم کنی مرده ام ... !!!
اینم رو بخون بد نیست.نمی دونم به دردت می خوره یا نه
شاید در نخستین تئوری های مطرح شده در ذهن ما این نكته تداعی شود كه شهرهای بزرگ جهان همگی با مشكل ترافیك مواجه هستند.این سخن درستی است اما واقعیت آن است كه شهرهای بزرگ جهان مشكلات عدیده تهران را ندارند و نیروی انتظامی تهران به عنوان اصلی ترین نهاد اجرا كننده طرح مذكور برای ساماندهی مشكلات ترافیكی پایتخت در این باره باید با كوهی از مشكلات مواجه شود كه منفعتی جز تحلیل رفتن انرژی این نیرو در برقراری نظم پایتخت ندارد.چه بر اساس آمارهای ارائه شده از سوی دست اندركاران امور شهری هم اكنون تنها ۷ درصد مساحت شهر تهران به خیابانها و معابر اختصاص دارد.درحالیكه باید این رقم به ۲۴ درصد، یعنی ۵/۲ تا ۳ برابر ظرفیت فعلی افزایش یابد.همچنین بنا بر اظهارات سردار رؤیانیان ۴۰ درصد خودروهای تهران تك سرنشین تردد می كنند و ارزیابی ها نشان می دهد ۲۵ تا ۳۰ درصد خودروهای ورودی به محدوده اضطرار آلودگی هوا غیرمجازند.از سوی دیگر عدم تناسب منطقی میان آمارهای ورودی و خروجی اتومبیل به پایتخت هر روز گلوگاههای تهران را تنگ تر و زندگی را مختل می كند.
●طرحی كوتاه مدت
در ماجرای اجرای طرح زوج و فرد تردد خودروها در تهران نظرات مختلف بسیاری از سوی نهادهای دست اندركار در رسانه ها مطرح شده است.به عنوان مثال مدیر عامل سازمان حمل و نقل و ترافیك شهرداری تهران معتقد است اجرای طرح زوج و فرد تردد خودروها برای كاهش آلودگی هوای تهران و نیز كاهش بار ترافیكی در دراز مدت پاسخگو نخواهد بود.«مهندس تشكری»، در این باره می گوید : اجرای طرح زوج و فرد تردد خودروها برای كوتاه مدت به عنوان راهكار مقطعی و در مواقع اضطرار مفید است، اما در دراز مدت حتماً آثار پنهان و آشكاری به دنبال خواهد داشت.مدیرعامل سازمان حمل و نقل و ترافیك شهرداری تهران جعل انواع آرم های مجوز تردد در محدوده طرح ترافیك را یكی از مشكلات اصلی اجرای این طرح می داند و می گوید: برخی افراد در این مدت آرم های تقلبی تردد در محدوده طرح ترافیك را تهیه كرده اند.
ضمن اینكه شهروندان به دلیل پذیرفتن یك مصلحت بزرگ تر، افزایش هزینه های متحمل شده از این طرح را تنها در كوتاه مدت می توانند تحمل كنند.
بسیاری از كارشناسان امور شهری هم نظر مدیر عامل سازمان حمل و نقل و ترافیك شهرداری تهران را دارند و معتقدند به جای اجرای طرح زوج و فرد باید به دنبال جایگزین دیگری چون گسترش ناوگان حمل و نقل عمومی همیشه در دسترس بود تا از این طریق شهروندان به جای استفاده از خودروهای شخصی تمایل به استفاده از وسایل نقلیه حمل و نقل عمومی پیدا كنند.این در حالیست كه نتایج یك نظرسنجی نشان می دهد: بیش از ۷۲ درصد شهروندان تهرانی با اجرای طرح تردد زوج و فرد خودروها موافقند بر اساس گزارش روابط عمومی مركز افكار سنجی دانشجویان ایران (ایسپا) در این نظر سنجی كه طی روزهای ۹ و ۱۰ بهمن ماه ۸۴ با حجم نمونه یكهزار و ۱۹ نفر از شهروندان تهرانی بالای ۱۸ سال انجام شده است، ۱۶ درصد نیز با اجرای طرح تردد زوج و فرد خودروها مخالفت كرده اند، ضمن این كه در مجموع
۹۱/۷ درصد شهروندان از اجرای این طرح مطلع بوده اند.بر اساس این نظرسنجی،نظرات پاسخگویان در خصوص اثرات مثبت و منفی طرح مذكور، تقریباً یكسان است، به گونه ای كه ۴۴/۶درصد تبعات مثبت و ۴۳/۶ درصد تبعات منفی این طرح را مورد تأكید قرار داده اند.
جالب این جاست كه نتایج این نظر سنجی نشان می دهد كمبود وسایل نقلیه، گران شدن كرایه ها و ایجاد مشكلات برای كسانی كه صرفاً از طریق مسافركشی امرار معاش می كنند، اثرات منفی ناشی از اجرای طرح تردد زوج و فرد خودروهاست و در مجموع نتایج این نظرسنجی نشان می دهد شهروندان تهرانی علیرغم برخی انتقادات از عملكرد نیروی انتظامی در زمینه اجرای طرح های ترافیكی رضایت داشته اند.
●ترافیك و باز هم ترافیك
این روزها سخن گفتن از ترافیك به دلیل نقش این معضل اجتماعی در زندگی ما از چنان پیچیدگی برخوردار شده كه حتی كارشناسان و برنامه ریزان شهری نیز در برطرف نمودن آن اظهار عجز می كنند.جدا از مختل كردن تحرك ناوگان شهری، آلودگی هوای تهران نخستین بازتاب ترافیك تهران به شمار می آید.این روزها همه ما تقریباً ساعتی از عمر گرانمایه خود را در سر چهارراهها و خیابان های شلوغ تهران و پشت ترافیك و چراغ قرمز سپری كرده ایم و به خوبی با پیامدهای ترافیك آشنا هستیم.درحالی كه سالانه ۵۰۰ هزار دستگاه خودرو به ناوگان حمل و نقل شهر تهران اضافه می شود و برآوردها گویای این است كه دوره آلودگی ها در آینده بیشتر و طولانی تر خواهد بودكه این خود نیازمند گسترش و تشدید محدودیت ها است.
امروزه «مدیریت شهری» در كشور ما هیچ مفهوم ویژه ای را كه بر اساس آن جایگاه و نظام خاص اداره شهر در ذهن تداعی شود، به دنبال ندارد.نیازهای وسیع شهروندان در همه زمینه ها از سویی و سیاستهای متعدد و فراوان مدیران و برنامه ریزان برای پاسخگویی به این نیازها از سوی دیگر، همگی تنها فضایی را فراهم آورده است كه به دلیل عدم هماهنگی دستگاهها و سیكل معیوب اداره شهر، اثرگذاری سیاستها، جای خود را به تحلیل نیروی انسانی و منابع مالی موجود داده و هر دستگاه دیگری را مسؤول ضعفها و نقایص می داند.شاید از این رو باشد كه ما اكنون با ترافیك حجیم،هوای آلوده، مسكن گران و شهری روبروییم كه هر روز شلوغتر می شود.
وقتی ۲۵ نهاد می خواهند با كمترین هماهنگی «تهران» ما را مدیریت كنند.نتیجه ای بهتر از این عاید تهران و تهرانی هایی كه این روزها از ترافیك و آلودگی هوا سرسام گرفته اند نمی شود.براساس نتایج یك تحقیق، راهكار خلاصی از ترافیك شهری و آلودگی مراكز شهری، تغییر الگوهای مصرف، انتظارات و شیوه زندگی تمامی شهروندان است.«محسن سلیمی» كارشناس امور شهری در پژوهش خود آورده كه اساساً یكی از راههای خروج از چنین چالش هایی، تغییر الگوهای مصرف، انتظارت و شیوه زندگی است كه در اصل همه ما باید تغییر یابیم و در حمل و نقل شهری نیز معادله میان سفر با خودرو و وسایل سازگار با محیط زیست باید دگرگون شود.
مراكز شهری دارای ظرفیت ها و تنوعی هستند كه ایجاد آنها در سكونت گاههای پراكنده میسر نبوده و با مصرف بی رویه انرژی و انتشار گازهای سمی ناشی از آن، شهرها به انحطاط كشیده می شوند.
همچنین عبور و مرور خودرو در شهرها درصد بالایی از این آلودگی را به بار آورده است كه ترافیك شهری در شهرهای جهان سوم به جای آن كه به آنها خدمت كند، آنها را به سوی نابودی می برد.گرچه برخورداری از حداقل شبكه معابر امری ضروری است ولی اعتقاد بر این است كه توسعه شبكه معابر سواره در شهرها، مسكنی موقت در بهبود وضع بوده و نهایتاً باعث ایجاد ترافیك و آلودگی بیشتر در شهرها می شود.از این رو فضای شهری از محتوای اجتماعی و انسانی خود خارج فقط تحرك و جابجایی شهروندان در دستور كار مسؤولان قرار گرفته است.
●اتوبوس ها هم آلوده اند
نكته مهمی كه در این اوضاع و احوال نا بسامان وجود دارد آلوده بودن وسایط نقلیه ای است كه قرار است ناجی جان مردم باشند.در این باره معاون محیط زیست انسانی سازمان حفاظت محیط می گوید : «۳ هزار دستگاه اتوبوس دیزلی در تهران وجود دارد كه از اصلی ترین منابع آلودگی تهران به شمار می روند.» او ادامه می دهد : «خودروهای شخصی ۴۹/۹ درصد، كمپرسی ها ،۲۹ تاكسی ها ،۲۰ موتوسیكلت ها ۱۰ و اتوبوس ها ۳ درصد در آلودگی هوای تهران نقش دارند كه سهم سه درصدی اتوبوس ها علت آلودگی ۹۷ درصد در تهران است چرا كه نبود سیستم حمل و نقل عمومی موجب می شود تا شهروندان به استفاده از خودروهای شخصی روی بیاورند.»
از نظر او سیاست هایی كه تاكنون برای كاهش آلودگی تهران به اجرا درآمده همگی محكوم به شكست بوده اند.به همین دلیل هم هست كه او با تأكید بر این كه مردم نمی توانند پای پیاده در شهر تردد كنندمی گوید : ما به عنوان خادمان ملت نتوانسته ایم خدمات عمومی شهری را در اختیار شهروندان قرار دهیم حال چرا مردم را محكوم می كنیم.
معاون سازمان حفاظت محیط زیست با اشاره به این كه شهرداری تهران مدعی است برای حل مشكل حمل و نقل عمومی ۱/۵ میلیارد دلار باید از طریق صندوق ذخیره ارزی تخصیص یابد می گوید: دولت باید برای حل این مشكل فكر اساسی كند تا كی می خواهیم مردم را با زوج و فرد و تك سرنشین عذاب دهیم، ما خودمان درست كار نمی كنیم بعد مردم را محكوم می كنیم.
وی با اشاره به این كه تردد مینی بوس های گازوئیلی از اول فروردین سال ۸۶ در سایر شهرهای آلوده كشور ممنوع است، می گوید : كسی حق ندارد ۳ هزار اتوبوس گازوئیلی بخرد و وارد ناوگان كند.مگر بیكاریم كه قانون وضع كنیم و آن را اجرا نكنیم.
میرنیا در صحبت هایش تأكید می كند : «به عنوان مسؤول محیط زیست اجازه تردد این اتوبوس ها را از ابتدای سال آینده نمی دهم.» سال ۸۵ آغاز شده است آیا او به وعده اش عمل می كند ؟
اینو هم ببین!ولی رفرنسای ته کتاب استانم خوبه ها اگه حوصله ی رونویسی داری!
آلودگی هوا یكی از نشانه های رشد شهرنشینی، افزایش جمعیت، استفاده بیش از حد از منابع سوخت های فسیلی، به كار نگرفتن فناوری های سازگار با محیط زیست و از همه مهمتر مدیریت نادرست زیست محیطی است
آلودگی هوا یكی از نشانه های رشد شهرنشینی، افزایش جمعیت، استفاده بیش از حد از منابع سوخت های فسیلی، به كار نگرفتن فناوری های سازگار با محیط زیست و از همه مهمتر مدیریت نادرست زیست محیطی است. این آلودگی در كشورهای در حال توسعه و یا كمتر توسعه یافته و بویژه در ابرشهرها نمود بیشتری داشته و كشور ما ایران و شهرهای بزرگ آن نیز از این جهت دچار مشكلات بسیاری است.
امروزه آلودگی هوای تهران به عنوان یكی از مهمترین معضلات زیست محیطی كشور تلقی می شود. عواملی چون رشد روزافزون جمعیت در این كلانشهر، تردد بیش از۲/۵ میلیون خودرو و به همین اندازه موتوسیكلت، الگوی نامناسب حمل و نقل و وجود تعداد زیادی از صنایع موجب افزایش آلودگی تهران شده است.
مصرف روزانه ۱۱/۵ میلیون لیتر بنزین علت اصلی ۸۹ درصد آلودگی هوای تهران و تولید ۴۱ میلیون تن گازهای گلخانه ای است. آمارهاحاكی از این است كه روزانه ۱۶ تن ذرات لاستیك و ۷ تن آزبست لنت ترمز در هوای تهران پخش می شود.
از سوی دیگر فضای كالبدی شهر تهران به ۶۴۰ كیلومتر مربع می رسد و به علت موانع طبیعی در شرق، به طرف غرب گسترش یافته است.
بررسی ها نشان می دهد شهر تهران به علت محصور بودن از سه جهت به كوهستان ها و وجود وارونگی (گاهی در حدود ۲۱۱ روز و گاهی ۲۷۱ روز در سال) و كمبود وزش باد قوی، این شهر را مستعد آلودگی هوا ساخته است.
● میزان آلودگی ورودی به تهران
سالانه حدود ۱/۶۴۵/۰۰۰ تن انواع آلاینده ها تنها از منابع متحرك به هوای تهران وارد می شود كه از این رقم حدود ۱/۳۵۴/۰۰۰ تن آلاینده منواكسیدكربن، حدود ۱۹/۰۰۰ تن آلاینده ذرات معلق، بیش از ۱۰۹/۰۰۰ تن اكسیدهای ازت و ۱۵۶/۰۰۰ تن هیدروكربن است.
● گزارش بانك جهانی از خسارت آلودگی هوا درتهران
آخرین برآوردها نشان می دهد خسارت سالیانه آلودگی هوا در ایران ۱/۸۱۰ میلیون دلار (معادل ۱۴/۴۲۰ میلیارد ریال) معادل ۱/۶ درصد تولید ناخالص داخلی است. براساس این گزارش، آلودگی هوای شهرهای ایران بویژه تهران كه دارای تعداد زیادی وسیله نقلیه با عمر بیش از ۲۰ سال است، از خودروهایی كه دود بسیار غلیظ و سیاه دارند تولید می شود. براساس گزارش سال ۲۰۰۵ بانك جهانی، برآورد خسارت سالیانه آلودگی هوا در ایران نشان می دهد خسارت مرگ و میر ناشی از آلودگی هوای شهری، سالانه ۶۴۰ میلیون دلار (معادل ۵/۱۰۰ میلیارد ریال) یعنی ۰/۵۷ درصد از تولید ناخالص داخلی است. همچنین نشانه های بیماری ناشی از آلودگی هوای شهری ۵۲ میلیون دلار ( معادل ۴/۱۰۰ میلیارد ریال ) و ۰/۴۶ درصد از تولید ناخالص داخلی در سال است. برپایه این گزارش، بیماری های ناشی از آلودگی هوای شهری نیز سالانه ۲۶۰ میلیون دلار (معادل ۲/۱۰۰ میلیارد ریال) و ۰/۲۳ درصد از تولید ناخالص ملی به اقتصادایران خسارت وارد می كند.
● خسارت آلودگی هوا در تهران در آینده
براساس جدیدترین گزارش بانك جهانی خسارت سالانه آلودگی هوا در ایران تا ۱۰ سال آینده با دو برابر شدن به حدود ۱۶ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۶ می رسد. براساس این گزارش خسارت سالانه آلودگی هوا در ایران در سال ۲۰۰۱ ، ۷/۱ میلیارد دلار، در سال ۲۰۰۴ ، ۷/۸ میلیارد دلار، در سال ۲۰۰۹ ، ۱۰/۳ میلیارد دلار، در سال ۲۰۱۴ ، ۱۴ میلیارد دلار، در سال ۲۰۱۹ ، ۱۹/۲ میلیارد دلار پیش بینی شده است.
پژوهشنامه توسعه پایدار و محیط زیست
جغرافیای منطقه تهران
شهر تهران از نظر موقعیت جغرافیایی در ۵۱ درجه و ۰۸ دقیقه , تا ۵۱ درجه و ۳۷ دقیقه طول شرقی و ۳۵ درجه و ۳۴ دقیقه تا ۳۵ درجه و ۵۰ دقیقه عرض شمالی قرار گرفتهاست و ارتفاع آن از ۱۷۰۰ متر در شمال به ۱۲۰۰ متر در مرکز و بالاخره ۱۱۰۰ متر در جنوب میرسد. تهران در پهنهای بین دو وادی کوه و کویر و در دامنههای جنوبی البرز گسترده شدهاست. از سمت جنوب به کوههای ری و بیبیشهربانو و دشتهای هموار شهریار و ورامین و از شمال به واسطه کوهستان محصور گردیدهاست و کلاً میتوان این شهر را به سه منطقه طبیعی تفکیک نمود:
-کوهستانهای شمالی تهران که بلندترین قله این کوهستان توچال با ۳۹۳۳ متر بر تمام فضای شهر مشرف است.
-دومین منطقه، دامنههای البرز است که به تپه ماهورها و درههای اوین، درکه، نیاوران، حصارک و سوهانک منتهی میشود و همواره خیل عظیم دوستداران طبیعت را بسوی خود فرامیخواند.
-منطقه سوم دشتی است. که قسمت اعظم شهر تهران بر آن گسترده شدهاست و دارای شیب ملایمی با جهت شمالی- جنوبی است.
از نظر آب و هوایی، تهران غیر از نواحی کوهستانی شمال که اندکی مرطوب و معتدل است کلاً گرم و خشک میباشد و حداکثر دمای ثبت شده آن ۷/۳۸ و حداقل آن ۴/۷- و متوسط سالانه حدود ۱۸ درجه سانتیگراد ثبت شدهاست (۱۳۷۶). فصل سرما در تهران معمولاً از آذرماه شروع میشود و بیشترین دمای سال را در اواسط تابستان (مرداد ماه) شامل میباشد. کوههای اطراف تهران مانع بسیار مؤثری در نفوذ توده هواهای مختلف هستند بدین لحاظ هوای تهران آرامش و سکون بیشتری از مناطق مجاور خود دارد به عبارت دیگر واقع شدن کوهستان از سمت شمال و دشتهای حاشیه کویر از سمت جنوب و جنوب شرقی سبب ایجاد یک جریان خفیف و آهسته هوا از دشت به کوه در طی روز و از کوه به دشت در طول شب میگردد.
میزان بارندگی در سطح شهر تهران عمدتاً کم بوده و به مقدار ۸/۲۴۵ میلیمتر در طی سال اندازه گیری و تعداد روزهای یخبندان آن نیز ۳۶ روز در سال ثبت شدهاست (۱۳۷۶).
شهر تهران به وسیله دو رودخانه اصلی کرج و جاجرود و به همراه تعدادی رودخانههای فصلی دیگر مشروب میگردد، در واقع حد طبیعی فضای جغرافیایی تهران به واسطه این دو رودخانه مشخص میگردد.
رودخانه کرج پرآبترین رود دامنههای جنوبی البرز است که از بارانهای فصل سرد و ذوب برفهای مناطق کوهستانی تأمین میشود و در ۴۰ کیلومتری غرب تهران از کانون آبگیر خرسنگ کوه سرچشمه میگیرد و رودخانه جاجرود از کوههای کلون بسته که جزء بلندیهای خرسنگ کوهاست سرچشمه گرفته و این دو رود مجموعاً قسمت عمده آب مصرفی شهر تهران را تأمین مینمایند. شهر تهران از نظر زمین لرزه جزء مناطق پرزیان (۸ تا ۱۰ درجه مرکالی) بشمار میآید.
تهران همچنین دارای شمار زیادی قنات، آبراه، بوستان،عمارت، موزه، سینما، دانشگاه و فرهنگسرا است. تهران به رغم داشتن منابع آبی فراوان به دلیل رشد جمعیت و کمی بارندگی در برخی دورهها با مشکل کمبود آب روبرو بودهاست
آلودگی هوا و طرح زوج و فرد
ارائه یارانه (سوبسید) سوخت و تعرفه بالای گمرکی بر خودروهای وارداتی به ایران و در نتیجه افت کیفیت تولیدات خودرو از یک سو و محصور بودن در بین کوهها از ۳ طرف از سوی دیگر موجب شده که تهران به شدت دچار مشکل آلودگی هوا باشد. آلودگی هوا به تنهایی در شهر تهران روزانه حدود ۳۰ نفر را مستقیماً به کام مرگ میفرستد[1]. این موضوع به دفعات باعث شده تا مسئولان مجبور به تعطیلی مدارس یا تعطیل رسمی شهر شوند[2]. آلودگی هوا در تهران موجب کاهش میانگین ضریب هوشی کودکان، افزایش درصد سقط جنین، کاهش طول عمر، خستگی زودرس و عوارض دیگر میگردد.حدود دویست سال قبل ، زمانی که تصمیم اولیه شاه اسماعیل برای پایتخت شدن تهران را آغا محمد خان قاجار به مرحله اجرا درآورد، این منطقه قصبه سرسبز و خوش آب و هوایی بود که به خاطر چنارهای بسیار بلند و همیشه پربرگ و توتستانهایش از شهرت و آوازه زیادی برخوردار بود، اما تهران امروز چندان شباهتی به آن قصبه خوش آب و رنگ ندارد.
بنابر نظر برخی از کارشناسان محیط زیست ، نخستین زنگ خطر جدی درباره آلودگی هوای تهران در سال ۱۳۷۴ به صدا درآمد ، در آن هنگام نزدیک به یکصد نفر از کارشناسان و مدرسان حوزههای مرتبط محیط زیست، جغرافیا و شهرسازی در پی نشستی در سالن اجتماعات پارک شهر، متنی موسوم به بیانیه «هوای تهران ۷۴» منتشر کردند که در آن برای نخستین بار از آلودگی هوای پاییتخت به عنوان یک «بحران ملی» که راه مقابله با آن «عزم ملی» است، نام برده شد.
این بیانیه عمدتا بر آثار بهداشتی و بیماریزای آلودگی هوا تاکید داشت و نویسندگان آن کوشیدند بر این نکته پا فشاری کنند که یکی از علل اپیدمی بیماریهایی همچون افسردگی، اضطراب و انواع ناراحتیهای تنفسی در تهران، آلودگی هوا است و این پدیده را میبایست از جمله عوامل قابل توجه مرگ و میر در تهران به شمار آورد.
البته، این بیانیه آنقدر بازتاب نیافت که بتوان تصور کرد که همه فعالیتهای بعدی مقابله با آلودگی هوا در تهران را مورد تاثیر خود قرار میدهد، البته سه سال بعد از صدور بیانیه «هوای تهران ۷۴» توسط جایکا (کنسرسیومی از مشاوران بینالمللی که با محوریت کارشناسان ژاپنی طرح جامع برای کاهش آلودگی هوای تهران را تدوین کردند) ، مرگ بین ۷ تا ۹ هزار نفردر تهران - یعنی تقریبا هر ساعت یک نفر- بر اثر آلودگی هوا اعلام شد.
بنابر گزارش سازمانهای مسئول ، در بیش از دویست روز از ایام سال غلظت ذرات معلق آنچنان بالا است که گستره دید کامل را به کمتر از پانصد متر کاهش میدهد. به همین دلیل ساکنان محدوده دو سوم جنوبی شهر اغلب تصویر محو و کدری از توچال را میبینند. از یک سوم بالای شهر هم دو سوم جنوبی آن به زحمت دیده میشود، اغلب هم این بخش از شهر در هالهای از «دود مه» خاکستری غرق است و میزان آلودگی در مواقعی از سال به حدی میرسد که سازمانهای مسوول در کشور آن را در مرحله خطرناک و بحرانی اعلام کرده و خواستار ماندن کودکان ، سالخوردگان و بیماران قلبی و تنفسی در داخل منزل میشوند.
در شرایطی که آلودگی هوا در تهران در وضعیت ناسالم و یا هشدارآمیز قرار میگیرد میزان آلایندهها بویژه گاز منو اکسید کربن و ذرات معلق موجود در هوا، افزایش مییابد و «مه دود» غلیظی آسمان شهر را میپوشاند.
به همین دلیل موقتاً در تهران، طرح محدودیت تردد خودروها در محدوده اداری - تجاری شهر به اجرا در آمده، به موجب این طرح ورود خودروهای شخصی به این محدوده در ساعات اداری به خودروهای دارای پلاک فرد در روزها فرد و خودروهای دارای پلاک زوج در روزهای زوج محدوده شده. جهت مشاهده میزان آلودگی هوای مناطق محتلف تهران میتوانید به سایت زیر رجوع کنید:
وضعیت آلودگی هوای تهران [فقط كسانی ميتوانند لينكها را مشاهده كنند كه عضو سايت باشند. ]
در مورد آلودگی هوا، پیمان کیوتو و کنفرانس اقلیمی کشورهای جهان در مونترال
مصاحبه با دکتر کاظم موسوی زاده
سایت ایران سبز: آقای موسوی زاده بنا بر تجربه رژیم جمهوری اسلامی از موضوع محیط زیست سوء استفاده های سیاسی بسیاری می کند. گویا آلودگی هوا در شهر تهران در روز دانشجو 16 آذر 84 باعث شده است که دولت پاسدار احمدی نژاد مهد کودکها، دبیرستانها و مراکز تحصیلی و سپس ادارات را نیز تعطیل کند. نظرتان دراین باره چیست؟
واقعیت اینستکه رژیم جمهوری اسلامی از هر امکانی برای افزایش سرکوب داخلی و حفظ و بقای نظامش سوء استفاده حداکثر می نماید. میدانید که شرایط و وضعیت داخلی و بین المللی رژیم جمهوری اسلامی در شرایط کنونی، چه به لحاظ تشدید اختلافات درون رژیم و چه بلحاظ ایزولاسیون شدید جهانی ناشی از لجاجت آخوندها بر ادامه پروژه های اتمی و دخالتهای رژیم در امور و انتخابات عراق و هم چنین بخاطر تهدیدات تروریستی احمدی نژاد مبنی بر محو کشور اسرائیل از روی کره زمین، که خطر ارجاع پرونده رژیم را به شورای امنیت ملل متحد بسیار افزایش داده است، کاملا حساس و شکننده می باشد. طبیعتا در شرایط سستی که رژیم قرار دارد، هدف دولت پاسدار احمدی نژاد از تعطیلی کودکستانها، مدارس تحصیلی و غیره در روز دانشجو 16 آذر امسال با توجیه اضطراری بودن آلودگی هوا در تهران، برای همگان واضح و مشخص است، که صرفا برای جلوگیری از افزایش و گسترش اعتراضات دانشجویان آزاده و قهرمان در سطح شهرهای کشور اعلام گردید.
رژیم و سازمان محیط زیست آخوندی بخوبی می داند، که زنگ خطر آلودگی هوا در تهران، نه در 16 آذر 84 بلکه سالهاست بصدا درآمده است. روزنامه همشهری 8 اردیبهشت 80، به نقل از رئیس سازمان هواشناسی جمهوری اسلامی نوشته و هشدار داده بود، که بر اساس انباشت و غلظت آلاینده های هوا و گازهای گلخانه ای در اتمسفر هوای تهران، متوسط دمای آب و هوا و زمین در شهر تهران 5/1 درجه سانتیگراد در دو دهه اخیر افزایش پیدا کرده و فصول تابستان کوتاه تر و گرمتر شده است. بنابراین اقدام به تعطیلی نشانگر اینستکه، تمامی سیاستها و جارو جنجالهای تاکنونی برگذاری کنفرانسهای داخلی و بین المللی کنترل و کاهش آلودگی هوای تهران توسط دولتهای مختلف در رژیم و سازمان محیط زیست، درعمل کاملا با شکست روبرو بوده است.
بله، رژیم دیکتاتور مذهبی حاکم در 16 آذر 84 آشکارا نشان داد که حتی از مساله فجایع آلودگی محیط زیست و هوا تحت حاکمیت خود در میهن ما نیز برای سرکوب جنبش اعتراضی دانشجویان و تشدید نقض حقوق بشر مردم در ایران صرفنظر نمی کندد. مشکل مزمن آلودگی هوا در شهرهای ایران و بخصوص تهران، که قلب حکومت است، موضوعی کاملا سیاسی است و بنابراین بایستی دانشجویان مبارز، معلمان، فرهنگیان، گروههای زیستمحیطی غیر وابسته دولتی، اپوزیسیون و نیروهای مخالف رژیم سعی کنند، از اعتراضات آشکارعمومی علیه تخریب محیط زیست ایران توسط رژیم آخوندی برای گسترش جنبش آزادیخواهی مردم ایران بیشترین و بالاترین استفاده را نمایند. در حاکمیت جمهوری اسلامی نه تنها تهران، بلکه دیگر شهرهای بزرگ و پرجمعیت ایران نیز مثل اصفهان، کرج، اراک، شیراز، قزوین، رشت، آبادان، مشهد، اهواز و تبریز هم با بحران روزافزون آلودگی هوا و پیامد و آثار سوء آن مواجه هستند، منتهی اخبار و گزارشات آنان همانند تهران در مطبوعات و رسانه ها ی دولتی منعکس نشده و شدیدا سانسور می شود.
سایت ایران سبز: آقای موسوی قبل از اینکه به جزئیات آلودگی هوای تهران بپردازیم، اعلام تعطیلی به بهانه آلودگی هوا توسط رژیم همزمان با تشکیل کنفرانس بزرگ اقلیمی کشورهای جهان در مونترآل کانادا بود. آیا این موضوع تعطیلی با نشست پیمان کیوتو ارتباطاتی دارد؟
تصمیم به تعطیلی، یک آبروریزی آشکار و بزرگی برای رژیم در سطح بین المللی بود. جمهوری اسلامی همیشه سعی کرده است با سوء استفاده از اوضاع آلودگی هوا درتهران میلیارده دلار از منابع بانک جهانی و صندوقهای مالی برنامه های زیستمحیطی سازمان ملل بسود جیب رهبران، مقامات و مقاصد سیاسی نظام پاسدار-آخوندی بهره برداری کند. این درحالیست که شورای نگهبان لایحه الحاق دولت جمهوری اسلامی به پروتکل کیوتو سازمان ملل متحد که برای کنترل میزان انتشار گازهای گلخانه ای و جلوگیری از تغییر آب و هوا وافزایش گرمای زمین است، و نیز پیوستن این رژیم به کنوانسیون جهانی جلوگیری و کاهش آلاینده های آلی و هیدروکربونهای پایدار هوا را مغایر با اصول 139 و بند سیزدهم اصل سوم قانون اساسی ولایت فقیهی، نامشروع شناخته شده است. شورای نگهبان در استدلات عوامفریبانه مخالفت خود با پروتکل کیوتو گفته است که دولت جمهوری اسلامی در کلیه فعالیتهای اقتصادی مطابق اصل پنجاهم قانون اساسی موظف به حفاظت محیط زیست و مبارزه با هر نوع فعالیت مخرب محیط زیست و آلوده شدن آن است، مع الوصف از این جهت که پذیرش پروتکل موجب محدودیت استفاده از سوخت های موجود کشور است. و استفاده از سوخت جایگزین نیز بالفعل مسلم نیست، بنابراین ملحق شدن به این پروتکل موجب اخلال در فعالیتهای کشور در جهت استقلال اقتصادی صنعتی و خودکفایی است. مطمئننا می دانید که مجلس پاسدار-آخوندی هم چنین با تصویب الحاق رسمی جمهوری اسلامی به پیمان جهانی منع گسترش سلاحهای اتمی و کشتارجمعی در ایران نیز بشدت مخالفت می ورزد.
سایت ایران سبز: آقای موسوی دلایل کارشکنی رژیم در برابر کنوانسیونهای زیستمحیطی بین المللی چیست؟
ببینید نظام مذهبی بنیادگرای حاکم در وهله اول بدلایل ماهیت ضد مدرنیسم، و بلحاظ طینت ضد بشری ملی و ضد ایرانیش طبیعتا در مقابل تمامی پیشرفتهای بشریت در جهان امروز که موضوعات مقررات و علوم زیستمحیطی روز در جامعه بین الملل را نیز در بر می گیرد، شدیدا جبهه گیری کرده و کارشکنی می کند. و اما بلحاظ سیاسی، رژیم جمهوری اسلامی خوب می داند که منابع انرژی فسیلی عظیم ایران در بازارهای اقتصاد سرمایه داری و کشورهای صنعتی در جهان بسیار مورد نیاز بوده و اساسا غیرقابل صرفنظر است. مکانیسم سیاست اقتصادی و امنیتی نظام آخوندها بر پایه هرچه استخراج و فروش بی رویه منابع نفت، گاز و ذغال سنگ ایران طراحی شده و به پیش می رود. یک چنین سیاست غارتگرانه اقتصاد نفتی جمهوری اسلامی، اولا عامل بسیار موثری تاکنون برای تغییرات سوء اقتصادی، اجتماعی، محیط زیستی، اقلیمی و فجایع و خسارات ناشی از آن ها در کشور ایران بوده و ثانیا منبع مالی تامین مداوم پیشبرد سیاستهای توسعه قوای سرکوبگر نظامی، فعالیتهای دستیابی رژیم به بمب اتمی و هم چنین صدرو تروریسم به منطقه و بخصوص عراق و در کنارش سرکوب اپوزیسیون و نیروهای مخالف برای تثبیت و پایداری نظام در ایران می باشد. و درست بهمین دلایل نیز هم است، که شورای نگهبان آخوندی بهانه می آورد، پذیرش پروتکل موجب محدودیت استفاده از سوخت های موجود کشور است و استفاده از سوخت جایگزین نیز بالفعل مسلم نیست. خب اگر جمهوری اسلامی بخواهد پروتکلهای زیستمحیطی فوق را رسما پذیرفته و رعایتشان نماید، بنابراین باید سیاستهایش را در وهله اول جهت کسب فن آوری های نوین سوخت جایگزین و تمیزتر مثل استفاده از انرژیهای نیروی خورشیدی، آب، باد و سوخت هیدروژن در ایران متمرکز کند. و هم چنین باید رژیم با سرمایه گذاریهای کلان ملی سعی کند، مشکلات و معضلات لاینحل نوسازی ساختارهای کهنه اقتصادی و صنعتی، کنترل ازدیاد جمعیت و گسترش شهرها، مهندسی شهرسازی و ترافیک و جلوگیری از تخریب و مسکونی سازی مناطق جنگلی و ساحلی شمال و غیره در ایران را سروسامان داده و حل نماید. یقینا با عملی کردن پروژه های فوق، امکانات و پتانسیل ذخیره سوخت انرژی کلان کنونی و بلحاظ جلوگیری از تولید گازهای گلخانه ای در کشور موجود است. و دیگر جایی برای حرفهای کاذب مبنی بر لزوم راه اندازی و نصب نیروگاههای انرژی هسته ای و اورانیوم در ایران باقی نمی گذارد. بخصوص که انتشار آلودگیهای انرژی اتمی در محیط زیست، عوارض و خطرات کنونی افزایش آلاینده های هوا در شهرهای ایران و وضعیت پی در پی وارونگی هوا در تهران را بسیار همه جانبه و کشنده تر خواهد نمود.
سایت اینترنتی شهرسازی و معماری در تاریخ 5 آبان 84 گزارش داده بود، که در سالهای اخیر میزان مرگ و میر ناشی از آلودگی هوا فقط در شهر تهران، 4 تا 5 هزار نفر بوده و نرخ بروز بیماریی هایی مثل سرطان خون و غیره در کودکان در این شهر 8 برابر بیشتر شده است. در تاریخ 30 آذر 84 حمید سهراب پور عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی بهشتی در مصاحبه ای با ایلنا خبر داد که، در شرایط کنونی 10 تا 15 درصد جمعیت کشور، یعنی دستکم 7 میلیون ایرانی، دچار آلرژیهای گوناگون ناشی از آلودگی اکسید گوگرد در هوا هستند و مشکلات بیماریهای قلبی عروقی تنگی نفس و ریوی مردم نیز بطور مستقیم با آلودگی هوا به علت وجود منو اکسید کرین ارتباط دارد. البته دامنه آثار آلودگی هوا گسترده تر از عوارض اجتماعی و بهداشتی است. سایت میراث خبر 14 اردیبهشت 84، نوشته بود که میزان آلودگی ناشی از وسایل نقلیه خودروها بیشترین آسیب را در سالیان گذشته روی بدنه آثار تاریخی فرهنگی معماری و بناهای شهر اصفهان گذاشته است. بر طبق محاسبات کارشناسان محیط زیست رژیم و بانک جهانی، سالانه حداقل 7 میلیارد دلار خسارات آلودگی هوا در شهرهای ایران و تهران است.
سایت ایران سبز: آقای موسوی گفتید که هدف از معاهده و تشکیل اجلاس پیمان کیوتو در کانادا جلوگیری از تغییرات سیستم آب و هوای زمین است. می خواستیم که درباره علل افزایش و تاثیرات گرمای زمین بر اثر گازهای گلخانه ای توضیحاتی بدهید.
پیمان کیوتو در زمینه تلاشهای جهانی برای مقابله با تغییرات آب و هوا است. بنابر تحقیقات علمی در دو دهه اخیر، طی یک قرن گذشته، دمای کره زمین بطور غیرعادی و قابل محسوس تقریبا 6/0 درجه نسبت به قرن گذشته گرمتر شده است. کارشناسان هواشناسی ملل متحد در اجلاس اخیر مونترال هشدار دادند که پیش بینی می شود که در صد سال آینده گرمای عمومی دمای اتمسفر و زمین به میزان متوسط بین 2/1 تا 6 درجه سانتیگراد نسبت به سده دوهزار افزوده خواهد شد. برخی از پژوهشگران پیشتر پدیده گرمایش زمین را ناشی از فعالیتهای کوههای آتشفشانی و خورشیدی می دانستند ولیکن امروزه اثبات شده است که مشکل افزایش آلودگی ناشی از سوزاندن بی رویه سوختهای فسیلی نفت و ذغال سنگ در فعالیتهای اقتصادی صنعتی و انسانی در جوامع، عامل اصلی و مهم ایجاد گازهایی بخصوص دی اکسید کربن، بخار آب و متان شده است، که ترکیب و غلظت طبیعی گازهای اتمسفر را تغییر داده است. می دانید 9/99 درصد هوا را نیتروژن، بخار آب، اکسیژن و میزان ناچیزی دیگر گازها تشکیل داده است. پخش گازهای ناشی از سوخت نفتی در این ترکیب منجر می شود که لایه ای اطراف زمین را احاطه کند و با حبس گرما در جو بالای کره زمین یک موقعیت و شرایط شبیه گلخانه ای را بوجود آورد. دانشمندان بدین باورند که مقدار تراکم لایه گازهای گلخانه ای (منو و دی اکسید کربن، دی اکسید سولفور، دی اکسید نیتروژن، سرب و ازون) در جو به اندازه ای بالا رفته است، که بر اثر نفوذ بخشی از نور خورشید از این لایه به زمین، انرژی و گرمای کمتری از زمین به فضا بازپس می یابد، زیرا عرض کردم، گازها یی که در جو متراکم شده وجود دارند، مقداری از انرژی را جذب می کنند و در جو زمین نگه می دارند. این پدیده عملا بتدریج باعث فزونی دمای جو و کره زمین شده است. البته تاثیرات و عوارض افزایش دمای زمین بسیار فاجعه آور است. برهم خوردن تعادلهای زیستمحیطی، اخلال در روند بارش باران، ازدیاد سیل و طوفانها وگردابهای استوایی، بیابانی شدن مزارع حاصلخیز کشاورزی، ذوب شدن کوههای یخی و یخچالها در مناطق قطب شمال، افزایش سطح آب دریاها و اقیانوسها، گسترش بیماریهای زیستمحیطی، عفونی و واگیر دار، و هم چنین مرگ و میر وسیع جانوران، گیاهان و حیات وحش و دیگر معضلات و مصائب زیستمحیطی که طبیعتا اصلی ترین و مهمترین قربانیان آن نیز در وهله اول فقیرترین مردم کشورهای جهان و نهایتا تمامی بشریت و نسلهای آینده در کره زمین می باشند. ما در اواخر روزهای ژانویه سال 2004 متاسفانه شاهد خسارات عظیم وارده سونامی به مردم ، مناطق مسکونی و منابع طبیعی و اقتصادی کشورهای حاشیه نشین در اقیانوس هند بودیم. همچنین دانشمندان مهمترین دلایل و عوامل بروز طوفانهای سال 2005 در آمریکا را ناشی از میزان مصرف انرژی و دگرگونیهای سریع جوی کره زمین در دهه های گذشته می دانند.
سایت ایران سبز: آقای موسوی موضوع پیمان کیوتو از سال 1997 تاکنون با مشکلات جدی از سوی برخی کشورهای جهان روبه رو است. دلایل مخالفت این کشورها برای اجرای پیمان کیوتو چیست؟
میدانید که اقتصاد سرمایه داری کشورهای صنعتی در جهان به سوخت انرژی نفت وابسته است، که مقصر اصلی سیستم گرم شدن دمای اتمسفر و زمین هستند. البته بر اساس پیش بینی های محاسباتی کارشناسان ملل متحد و پژوهشگران، از سال 2015 میزان انتشار گازهای گلخانه ای به اتمسفر زمین توسط کشورهای در حال توسعه و غیرپیشرفته نیز، به سطح کشورهای غربی و صنعتی خواهد رسید. همانطور که گفتید موضوع طرح پیمان کیوتو توسط سازمان ملل به سال 1997 بر می گردد که خوشبختانه در ماه دسامبر 2005 پیمان کیوتو با مشارکت بیش از یکصد و هشتاد کشور جهان که از این تعداد بر اساس خبرهای ضد و نقیض بین 128 تا 141 کشور امضا کننده این معاهده هستند، پیمان کیوتو رسما جنبه اجرایی یافت. جهت اطلاع عرض می کنم که در سال 1997 کشورهای جهان در مورد پروتکل کیوتو توافقهایی انجام داده بودند، اول اینکه اجرای این معاهده بستگی به تصویب قانونی پیمان توسط ممالکی است که حداقل 55 درصد گازهای گلخانه ای جو کره زمین را تولید و متصاعد می کنند. دوم اینکه حضور 55 کشور برای اجرای این پیمان لازم و ضروری اعلام گشته بود. بر اساس مقررات معاهده، می بایستی ممالک صنعتی تا سال 2012 میزان سطح گاز گلخانه ای خود را 2/5 درصد زیرمیزان سال 1990 کاهش دهند. آمریکا بزرگترین مصرف کننده سوخت فسیلی و تولید کننده میزان 36 درصد گازهای گلخانه ای جهان است، متاسفانه در سال 2001 از پیمان کیوتو خارج شد. حدود یکسال پیش روسیه، که تولید کننده 17 درصد از گازهای گلخانه ای جهان است، با تصویب پارلمانی وارد پیمان کیوتو شد. کشورهای اروپایی که مجموعا 23 درصد گاز گلخانه ای را تولید می کنند، قصد کرده بودند که تا سال 2012 حدودا 8 درصد گازهای گلخانه ای خود را نسبت به سال 1990 کاهش دهند، که بنابر اظهارات کارشناسان، اروپاییان تا سال 2012 تنها قادر خواهند بود، نیم درصد از تعهدات فوق را عملی کنند. در هرصورت هم اکنون کشور چین 12 درصد و جمهوری اسلامی در ایران 3/1 درصد مجموع گازهای گلخانه ای جهان را تولید می کنند. در هر صورت تاکنون جمهوری اسلامی، آمریکا، چین، هندوستان، عربستان، برزیل، مکزیک، استرالیا به پیمان کیوتو ملحق نشده اند و با اجرای آن مخالفت می ورزند.
در تاریخ 6/11/2004 روزنامه شرق نوشته بود که بر اساس تحقیقات دفتر تغییرات اقلیم سازمان محیط زیست، کل انتشار گازهای گلخانه ای در ایران در سال 79 بیش از 405 هزار گیگا گرم بوده و روزانه بیش از 5/1 میلیون تن آلاینده های هوا در تهران تولید می شود. بنا بر آخرین آمار موجود در خبرگزاری ایسنا، سالانه 400 میلیون تن گاز دی اکسید کرین در ایران تولید می شود. این گاز از اصلی ترین گاز های گلخانه ای محسوب می شود.از این مقدار سهم بخش انرژی 77، جنگل 8، کشاورزی 7، صنعت 6 و زباله 2 درصد می باشد. برپایه این گزارش سهم ایران در مورد میزان انتشار دی اکسید کربن به اندازه کشورهای کانادا و فرانسه بوده و همچنین بیشتر از کشور استرالیا می باشد. البته می دانید که جمهوری اسلامی یکی از بزرگترین صادرکنندگان منابع سوخت فسیلی در سطح کشورهای منطقه و جهان نیز هست، با این وجود شورای نگهبان آخوندی، بدلایلی که قبلا عرض کردم، موافقت نامه الزام آور کیوتو با سازمان ملل را امضا نمی کند.
آقای موسوی هدف از اجلاس دو هفته ای 28 نوامبر تا 9 دسامبر 2005 درمونترال چه بود و چه تصمیماتی از سوی نمایندگان کشورها اتخاذ گردید؟
این اولین نشست، پس از به اجرا درآمدن معاهده کیوتو در فوریه 2005 در شهر مونترآل بود. در این اجلاس حدود 9000 تن از وزرا و مقامات عالیرتبه دولتها، دانشمندان و نمایندگان اقتصادی و صنایع کشورهای جهان شرکت داشتند. هدف اصلی این اجلاس بحث و بررسی در مورد اقدامات تاکنونی و نحوه راهکارهای اجرایی معاهده کیوتو در برنامه های سیاسی و اقتصادی کشورها تا مهلت پایانی این پیمان در سال 2012 و به بعد بود. البته با توجه به عاجل بودن مساله محدود کردن تولید گازهای گلخانه ای در جهان، ولیکن امضا کنندگان پیمان کیوتو در این نشست نتوانستند، با مهمترین تولید کنندگان گازهای گلخانه ای، کشورهای آمریکا، هندوستان، برزیل و چین جهت انجام اقدامات لازم کوتاه مدت به اتفاق نظر برسند. بلکه فقط توافق شد که در ماه مه 2006 مذاکرات با آمریکا و کشورهای فوق در مورد تعیین اهداف مشخص و تعهدات درازمدت برای کاهش گازهای گلخانه ای ادامه پیدا کرده و اقدامات و تصمیمات اتخاذ شده بموجب پیمان کیوتو در چارچوب یک کنوانسیون جدید سازمان ملل متحد پس از سال 2012 به اجرا درآید. واقعیت اینستکه متاسفانه اجلاس آتیه کیوتو نیز باز بدون نتیجه موثر خاتمه خواهد یافت. بنابراین بخصوص گروهها و احزاب سبز در کشورها باید سعی کنند، اعتراضات عمومی را به بی توجهی دولتها نسبت به رشد و توسعه ناپایدار و تبعات آن مساله گرم شدن جو در کشورهای مربوطه سازماندهی کرده و آن را به یک نهضت زیستمحیطی عمومی جهت جلوگیری از گرم شدن کره زمین تبدیل کنند. سازمان ملل متحد هم می بایستی منطبق با شرایط ویژه و حساس کنونی، ابزار سیاسی و قواعد و فنآوریهای زیستمحیطی مشخص و لازم الاجرایی را در جهت جاری ساختن اهداف و تعهدات پیمان کیوتو در امور و برنامه ریزیهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی در کشورهای جهان طرح ریزی و عملی نماید. سازمان ملل متحد علاوه بر مقاومتهای کشورهایی مثل آمریکا و چین در مقابل اجرای پیمان کیوتو با رژیمهای شناخته شده ناقض حقوق بشر و دیکتاتوری در دنیا مثل جمهوری اسلامی در ایران نیز روبروست که برای بقای خود به فروش بی رویه نفت و گاز و غیره مبادرت می ورزد و کشورهای صنعتی و اروپایی نیز این نفت مفت و بادآورده را خریداری می کنند. جمهوری اسلامی هرگز روی سرمایه گذاری های کلان و استفاده از فن آوریهای انرژیهای تجدیدپذیر برای کاهش انتشار گاز های گلخانه ای در ایران توجه نخواهد کرد. در حال حاضر نیز توجه جامعه جهانی بیش از آنکه بر روی کشورهایی نظیر ایران باشد، عملا روی تولید کنندگان بیشتر گازهای گلخانه ای معطوف است اما همانطور که پیشتر گفتم، در آینده نه چندان دور، مجموع تولید گازهای گلخانه ای توسط کشورهایی مثل ایران به اندازه چین و آمریکا خواهد شد.
منبع : [فقط كسانی ميتوانند لينكها را مشاهده كنند كه عضو سايت باشند. ]
روش خرید: برای خرید پس از کلیک روی
دکمه زیر و تکمیل فرم سفارش، ابتدا محصول مورد نظر را درب منزل یا
محل کار تحویل بگیرید، سپس وجه کالا و هزینه ارسال را به مامور پست
بپردازید. جهت مشاهده فرم خرید، روی دکمه زیر کلیک کنید.
دانلود تولبار جی تاک
