صندلی کارگردان (کوئینتین تارانتینو) صفحه 3

arathornson · 16th July 2009

درباره بتمن های نولان جدا صحبت میکنم(گذاشتمش برای کارگاه فیلم های بعدی)

ولی توی همین مرثیه......

در درجه اول فیلمهایی که وقتی بهت بگن موضوعشون چیه بگی درباره مثلا اعتیاده...درباره مهاجرته یعنی فیلم ساخته شده تا یه پیام خاصی رو بده میشه گفت این فیلمها تبلیغاتین

حالا این فیلم درباره 4 تا شخصیته که هرکدوم به شکلی درگیر معضل اعتیاد میشن و در نهایت به انحطاط میرسن
ولی خوب چیزی من منظورمه اینه که اولا سه تا از شخصیتها رو هوان و معلوم نیست اصلا از کجا اومدن و شناخته نمیشن......دوما فیلم ابعاد دیگه اش خوب پرداخت نشده ولی حالا این فیلم رو ما با یه کارگردانی خیلی خوب میبینیم که این کارگردانی جوری فیلم رو پیش میبره و مخاطب رو درگیر میکنه که حواس ما به رابطه علت و معلولی اصلی ماجرا نره

درباره نولان هم به طور خلاصه فرض غلط اینه که فانتزی حذف شده و داستان بر پایه رئالیسم بنا شده در حالی که پیشروی همین داستان بر رئالیسم منطبق نیست

majid_ag · 16th July 2009

اینهایی که شما میگی درست ولی اینها دلیل بد بودن نمیتونه باشه.

همین اتفاق در فیلم death proof هم میافته.
مثلا چهار دختری که در قسمت اول فیلم مردن آیا معلوم شد از کجا اومدن؟؟؟ من که متوجه نشدم. یا اولین قربانی بدلکار مایک (اگر اسمش درست یادم باشه!) هم همینطور.
در این فیلم هم این مطلب (عدم شناخت افراد) در هنر تارانتینو در ساخت صحنه های اکشن عجیب و غریب و خشونت وبیماری بدلکار پنهان میشه.
من خودم یکی از طرفداران تارانتینو و فیلمهاش هستم ولی مورد گفته شده در مورد آرونوفسکی و فیلمش به نظرم یه کمی با بدبینی نوشته شده.
در مورد نولان موافقم.
فیلمهای فانتزی برتون و شوماخر (اگر اشتباه نکنم.!) در دستان نولان زیادی به واقعیت نزدیک شدند. که البته از نظر خیلی ها (نه من) این خوبه!!

(من یه فیلم بین حرفه ای نیستم اگر اشتباه میکنم شما ببخشید و منو راهنمایی کنید.ممنون)

arathornson · 16th July 2009

در مورد بتمن که جدا صحبت میکنیم

حالا نکته ای که هست فیلم ضدمرگ تارانتینو به نوعی شاید ضعیفترین فیلمش باشه و فقط تکراری از روی خودشه

ولی منظورم از این بی هویت بودن رو شاید درست نگفتم...مثلا جان فورد(اگه اشتباه نکنم) درباره شخصیت پردازی میگه شما آدم اسلحه بدین دستش وارد صحنه اش بکنین..مهم بقیه کاره نه قبلش

منم منظورم بی هویت بودن شخصیتها توی مرثیه اس...اینکه انگیزه اینا معلوم نیست
یک موقع میبینی ما هیچ گذشته ای از افراد نمیبینیم ولی شخصیت رو به مرور زمان میشناسیم و با انگیزه هاش آشنا میشیم اون هستش که همه چی سرجاش قرار میگیره(مثل سه گانه رینگو سرجیو لئونه)

ولی در کل اصلا حرفم بار منفی نداشت
منظور کلیم این بود که تارانتینو دنیاشو اول میشناسه و انرژیشو تو کار میذاره برای به تصویر کشیدن این دنیا
نه اینکه تبحر کارگردانیش تو این باشه که چاله چوله های داستان رو بخواد مخفی کنه

ولی درکل خیلی خوبه که این تاپیکا داره کم کم رو غلتک میفته و مجید عزیز ازت خیلی خیلی تشکر میکنم و فکر میکنم یه فیلم بین حرفه ای هم هستی و اشتباه هم نمیگی

masamir54 · 16th February 2010

چرا از کارگردانهای مثل ایرج قادری شروع نکنیم ؟


صفحه اصلی \| تلویزیون اینترنتی \| فال حافظ شیرازی \| پنل ارسال SMS از اینترنت \| سنجش تمرکز شما \| شهر بازی \| تبليغات \| تماس با مدیران انجمن ها

جدیدترین موضوعات انجمنها دانلود تولبار جی تاک