و تو رفتی و من هنوز(شعرهایی برای عزیز پرواز کرده) صفحه 2

mitra-m · 28th July 2009

امشب به سوگ آرزوهایم نشسته ام و در غم نبودنت اشک فراق می ریزم ...
امشب شمع حسرت آرزوهای برباد رفته ام ذره ذره آب می شود ....
امشب برای مرگ آرزوهایم لباس سیاه می پوشم ...
کاش امشب کسی برای عرض تسلیت به خانه دلم می آمد......
کاش امشب تو بودی و دلداری ام میدادی و دفتر کال آرزوهایم را ورق میزدی...
اما... اما افسوس که تو نیستی و زندگی بی تو قشنگ نیست

saharnaz · 4th August 2009

از وقتی رفتی دلم توغصه ها اسیره
شاید روزی هزار بار ارزوداره بمیره

نیستس ببینی چی شد اون عشق پاك و نازت
شدم مثل یه گل كه خشكیده توی باغچه

چشمام طاقت نداره همش داره می باره
بغضم امون نمی ده دستام داره می لرزه

شدم مثل پرنده اسیر این قفسم
نمی زارن كه بیام به دنبالت برگردم

نمی دونم چه كنم تو این دنیای بی رحم

از دوریت عزیزم گرفتار عذابم

saharnaz · 4th August 2009

وقتی رفتی هرچی ستاره تو آسمون بودن رفتن

وقتی رفتی هرچی گل تو گلدون بود خشکیدن

وقتی رفتی درختی ها هم شکوفه ندادن

وقتی رفتی پرستوها هم تو آسمون خونه ام پر نزدن

وقتی رفتی حتی از آسمون نیومد یه قطر بارون

وقتی رفتی من هم شدم مثل اون شبای بی ستاره

مثل گلهای خشک تو باغچه

مثل برگای زرد درختا

مثل پرستو های آواره

شدم مثل اون ابری که هیچ گاه نبارید

وقتی رفتی من هم غروب کردم

آری من تا ابد غروب دلگیرم بی تو ...

saharnaz · 4th August 2009

وقتی رفتی غمی سیاه آسمان قلبم را فرا گرفت
وقتی رفتی دوچشمم باریدن گرفت
ای همدم تنهایی خلوت دل
وقتی رفتی روزم شبی تار شد
وقتی رفتی دیوارهای خانه هم رنگی دگر شد
رنگی زشت سیاه و کدر شد
ای همدل وهمدم
با که بنشینم بگویم اینهمه غم
مادر ای ماه نور
از چه رو رفتی قلبم آزردی
رفتنت را چطور باور کنم من
تورفته ای من مانده ام
این زنده بودنم را

چطور باور کنم من...

saharnaz · 4th August 2009

mahdiss · 4th August 2009

وقتی تو نیستی ؛ رنگ دریا را دوست ندارم، شب به پایان می رسد ، شب را نیزدوست ندارم؛‌ از لا به لای مریم های خفته با فانوسی کم سو راهی به سویت می جویم وتو نیستی، نیستی تا ببینی که چقدر امشب آسمان زیباتر است اما این آسمان را نیز دوستندارم.
سالهاست که از قاصدک خوش خبرم بی خبرم . شاید این بار او مرا دوست نداشت ،شاید این بار ، باری فزون تر در پیش داشت و ای کاش در لحظه ی سنگین وداع چشمهایش رابه زمین می دوخت تا نمی توانستم از نگاهش تندیسی سازم از جنس پروانه های دشتخاطره.
عقربه های زمان به کندی می گذرند ، ‌شاید می خواهند فرصتم را دوچندانکنند،اما حتی یاسمن ها نیز این را می دانند که کاری از دست من ساخته نیست وتنها درکنج خلوت این اتاق ، من و ماندم و تجسم یک رؤیا ،‌ من ماندم و اشک های التماس ، منماندم و دست هایی به سوی آسمان بی کران هستی . صدایش می کنم و صدایی نمی شنوم ،کلامش را می خوانم و خوانده نمی شوم،‌ به خاک می افتم و اعتنایی نمی بینم ، اما اینبار قسمت می دهم به پاکی و قداست فرشتگانت، ‌اگر گاهی آنی نبودم که می خواستیدریایی از ندامت و حسرتم را بپذیر.
لحظات درگذرند و از آنها چیزی نمی ماند جز لحظه های خاموش بیداری. باز همبهاری دیگر در راه است ، می گویند بهار فصل زیبایی هاست اما تو خودت خوب می دانی کهبهار من هیچ گاه بازنخواهد گشت.
بغضی عجیب در گلویم بهانه تو را می گیرد، هر دم با قطرهای گرم مرا می سوزاند، شکایت ها در نهان دارد و می داند که اگر لب گشاید از من چیزی باقی نخواهد ماند تابه نجوای شبانه اش تسلی بخشم، آرامش کنم و قاب عکس خالی کنار پنجره را برایش باتصوری خیالی مزین کنم.
گاهی وقت ها قلب زمانه از سنگ می شود و اینگونه سرنوشت، ردّپایی عمیق برپیشانی آنهایی که ماندند و سعادت نداشتند نقش می زند.
کاش می شد من به جای تو می رفتم!

saharnaz · 10th August 2009

زیر این هق هق بارون، یه نفر دلش شکسته
یه نفر شبیه بارون، سرد و بیقرار و خسته
یه نفر که چشم خیسش پره از جاده و عابر
یه نفر مثل پرنده که دلش تو آسمونه
اما پرهاشو شکستن، رو زمین باید بمونه
رو زمین باید بمونه ، بمونه تا بینهایت
تا یه روزی اون مسافر بیاد و تموم شه غربت
آره اون مسافری که از میون پیچ و خم ها
میاد و می شکنه یک شب قفل نفرینی غم را
من همون اسیر غربت، من همون پرنده بودم
تو همون مسافری که شعر چشماشو سرودم
قطب من، مسافر من! بسه قصه صبوری تو بیا تا این پرنده نمیره از غم دوری

saharnaz · 10th August 2009

هیچ گاه باور نکن که نبودنت را باور کنم
هیچ گاه باور نکن که به نبودنت عادت کنم
شاید به اجبار زمانه نبودنت را تحمل کنم اما اینکه نباشی را نه
تو انچنان در جانم و روحم رخنه کردی که با من یکی شدی
پس نمی توانی با من نباشی

mahdiss · 10th August 2009

روزی به سراغ من آمد و چند شاخه گل سرخ به من داد... آنقدر خوشحال بود که خودش را در آغوشم انداخت و گفت: بگو دوستت دارم؟ او را محکم در آغوش گرفتم ولی نگفتم دوستت دارم... روزی دیگر به سراغم آمد و شاخه گلی به من داد و گفت: فقط امروز بگو دوستت دارم؟ دستهایش را در دست گرفتم ولی نگفتم دوستت دارم... چند روزی گذشت و او در بستر بیماری افتاد. با چند شاخه گل زرد به سراغش رفتم و گفت: فقط امروز بگو دوستت دارم؟ بوسه ای بر لبانش زدم ولی نگفتم دوستت دارم... چند روزی گذشت و به سراغش رفتم... دیدم پارچه ی سفیدی روی صورتش کشیدند... پارچه را کنار زدم و تازه فهمیدم چقدر دوستش دارم... فریاد زدم: دوستت دارم... چون اگر وجودت نبود زندگی هم نبود...!!

خدایاااااااااااااا

FaTiii · 21st August 2009

بعد رفتنت عزیزم نای موندنم نمونده
دلم من جوونی کرده اگه باز حرفی پرونده

بعد رفتنت عزیزم . نای زنده بودنم نیست
تو سرم فکر تو اما تو دلم جای تو خالی

بعد رفتنم عزیزم اشکام یادگار می مونه
اگه باز تنهام بزاری میمونم بی اشیونه

بعد رفتنم عزیزم می فهمی که دل نبستی
میفهمی یه بیوفائی رفتی و عهدو شکستی

میرم اماخیلی سخته برو اما خیلی تنهام
هنوزم عطرت پیچیده توی روزهام توی شبهام

می دونی دردم زیاده تو نپاش نمک به زخمهام
باز بیا حرف مو بشنو نه نگو دروغ حرفهام

بعد رفتنم عزیزم اشکام یادگار می مونه
اگه باز تنهام بزاری میمونم بی اشیونه

بعد رفتنم عزیزم می فهمی که دل نبستی
میفهمی یه بیوفائی رفتی و عهدو شکستی


صفحه اصلی \| تلویزیون اینترنتی \| فال حافظ شیرازی \| پنل ارسال SMS از اینترنت \| سنجش تمرکز شما \| شهر بازی \| تبليغات \| تماس با مدیران انجمن ها

جدیدترین موضوعات انجمنها دانلود تولبار جی تاک