يك كارشناس علوم تربيتي: دستور دادن در مدارس، تشويق و تنبيهها را به نتيجهاي نميرساند
خبرگزاري دانشجويان ايران - اصفهان
سرويس: شهرستانها
اينكه چرا در بسياري از مواقع، تنبيه و تشويق به نتيجه نميرسد و اهداف مورد نظر مربي تحقق نمييابد از جمله چالشهاي كارشناسان تعليم و تربيت است، البته علوم تربيتي راهكارهايي در اين زمينه دارد اما باز هم عرصه عمل با زمينههاي تئوري و نظريهپردازي متفاوت است.
به گزارش خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) در اصفهان، چندي پيش وزير سابق آموزش و پرورش از ضرورت تفاوت ميان كتابهاي درسي دختران و پسران در نظام آموزشي كشور سخن گفت كه با واكنش هاي گوناگوني مواجه شد.
حال برخي از كارشناسان حوزه تعليم و تربيت معتقدند اين ضرورت در مواقعي وجود دارد اما اولويت امروز ما، تشخيص و تاكيد بر تفاوت در الگوهاي رفتاري پسران و دختران است.
در همين رابطه، يزداني، مدير يكي از مدارس راهنمايي اصفهان گفت: حرف اول ما در تعامل با دانش آموز بايد مهرباني باشد و دانش آموز وقتي فضاي مدرسه را محبت آميز يافت، آن را دوست دارد، به معلم عشق مي ورزد و از كتاب، كلاس، درس، تكليف و مطالعه مشتاقانه استقبال ميكند.
يزداني در گفتوگو با ايسنا، اظهار كرد: اكنون بچهها از مدرسه و درس فراري هستند، لحظه شماري ميكنند كي زنگ آخر فرا ميرسد تا از مدرسه بروند اما زماني كه زنگ به صدا در ميآيد انگار احساس مي كنند از قفس رها شدهاند.
وي در بيان دليل اين مساله، افزود: ما در مدارس طرح موثري براي ترويج محبت نداريم؛ در ابتداي صبح، مدرسه با مراسم صبحگاه آغاز ميشود و مدير يا معاون از طريق بلندگو صحبت ميكنند تا صدايش از همه بلندتر باشد و اين ارتفاع بلندصوت اولين فاصلهها را ميان متوليان مدرسه و دانشآموزان ايجاد ميكند.
وي تصريح كرد: سپس فرمانهاي نظامي آغاز ميشود، از جلو نظام و خبردار ميدهيم اصلا توجه نداريم كه اينجا كجاست و چه وظيفهاي داريم و مخاطبمان كيست؟!
يزداني ادامه داد: آيا اينجا پادگان است يا مدرسه، چراكه فرمان نظامي مربوط به پادگانها است و اين الگو اساسا آموزشي و پرورشي نيست. تازه از پادگان هم بدتر است، چرا كه دخترها را كه روح لطيفتري دارند به سربازي نميبرند اما حتي مدارس را براي آنها نيز پادگان كردهايم.
اين مدير مدرسه بيان كرد: ما بايد فرمان نظامي بدهيم تا بچهها منظم شوند. آيا تنها روش منظم كردن دانش آموزان كه سالهاست در مدارس ما جريان دارد، همين است و شرايط يك مدير يا ناظم خانم است كه فرمان نظامي دهد؟
مجتبي نيازي، يكي از كارشناسان علوم تربيتي گفت: در بسياري از كشورهاي توسعه يافته، اين الگوها ديگر منسوخ شده است و دانش آموزان طوري با وظايف خويش آشنا هستند كه بدون هيچ مقاومتي، كوچكترين وظايف خود را انجام ميدهند و نيازي هم به فرمان كسي ندارند.
وي در گفت وگو با خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) در اصفهان اظهار كرد: اساسا كار پرورشي يعني همين كه دانش آموز را در يك پروسه هدف دار نسبت به وظايفش آشنا و مجاب كرد و نه اين كه با دستور و القا او را مجبور به انجام عملي كرد چرا كه اين امر موجب ميشود كه تشويقها و تنبيههاي ما به نتيجه نرسد و كار پرورش بدون تعريف بماند.
وي افزود: اگر در مدارس تنها دستور دهيم، مدرسه، محيطي دلپذير و جذاب براي دانش آموزان نخواهد شد. معلمان اغلب محبوب نيستند. بچهها درس نمي خوانند، آمار تجديديها و مردوديها بالا ميرود. نافرماني و سركشي در مدارس زياد ميشود، خشونت حرف اول را در مدارس مي زند، دانش آموزان درس نمي خوانند و تكاليفشان را انجام نميدهند و خلاصه آنكه دير به مدرسه ميآيند. اينها همه تبعات حاكميت الگوهاي نامناسب انضباطي و پرورشي در مدارس است.
انتهاي پيام
منبع خبر: ايسنا
زمان خبر: چهارشنبه 8 ارديبهشت 1389
دانلود تولبار جی تاک
.gif "40")
(اَللّـــهُمَ عَجّـــل الّــوَليّــــكَ الفَــــرَج) 
