از دفتر عشق او حرفی به ولا خواندیم
دیدیم جمالش را لا حول و لا خواندیم
زین آیت رحمت ما الا الله و لا خواندیم
توحید سرایانیم گوینده ی این رازیم
هر کس به کسی نازد ما هم به علی نازیم
تسبیح و نماز و صوم مر مردم مسجد را
دیر و حرم و کعبه هم زائر و قاصد را
جنات و قصور و حور مر عابد و زاهد را
با مهر و مه رویش با حور نپردازیم
هر کس به کسی نازد ما هم به علی نازیم
ما را سر کویش از کون و مکان خوشتر
دیدار مه رویش از هر دو جهان خوشتر
زنده شده از بویش هم از دل و جان خوشتر
خود از رخ این معنی ما پرده براندازیم
هر کس به کسی نازد ما هم به علی نازیم
ما خاک نشینان را منگر تو حقیر و پست
با یاد خدا شستیم از جمله ی هستی دست
از جام هوالباقی گشتیم خراب و مست
از فرط نشاط و عشق چون مرغ بپروازیم
هر کس به کسی نازد ما هم به علی نازیم
هر چند فقیرانیم فجر همه شاهانیم
در مملکت امکان شاهنشه و سلطانیم
در پیرو ی مولا ما گوش بفرمانیم
گر بنده یزدانیم لیک از همه ممتازیم
هر کس به کسی نازد ما هم به علی نازیم
ای ساقی جانانه می ده دو سه پیمانه
تا باز کشیم از دل ما نعره ی مستانه
ای مطرب فرزانه زان دلبر یکدانه
بر خوان دو سه افسانه تا با تو بیاغازیم
هر کس به کسی نازد ما هم به علی نازیم
ذکر دل ما بنده دان ناد علی باشد
طاعت که بود مقصود آن یاد علی باشد
هستی که به بود آمد از داد علی باشد
ما کفر نمی گوئیم افسانه نمی سازیم
هر کس به کسی نازد ما هم به علی ناز