Mahdi_gh

کاربر سايت

بسمه تعالي
آنچه هستيد ، شما را بهتر معرفي مي کند تا آنچه مي گوييد.
( امرسون )
شعر متوسط يعني چيزي که نقدش دور ريختن آن است.
( دکتر علي شر يعتي )
اگر هنر و حقيقت نمي توانند با هم زنده بمانند ، بگذار هنر بميرد.
( رومن رولان )
در ميان جانداران ، هيچ حيواني که براي کبوتر شدن به دنيا آمده است،کرکس نخواهد شد. اگر انسان که کبوتر زاده مي شود و ممکن است کرکس شود . ( ويکتور هوگو )

انساني که اندوهگين نمي شود، گمان نمي کنم که از تمساح چيزي زيادتر داشته باشد . ( ناجي العلي )

نبوغ يعني يک درصد الهام گرفتن ونود ونه درصد عرق ريختن.
(اديسون)
ازنوشته هاي متکلّف بوي نفت و چراغ مي آيد.
(مونتني)
نوشته خوب آن است که مثل کوه يخ، يک هشتم آن آشکارا ومتّکي به قسمت ديگرش باشد که درزير آب پنهان است.
( ارنست همينگوي )

بسمه تعالي
آنچه اين دنيا را همواره به صورت جهنّم درآورده است، اين است که انسان هميشه سعي کرده است آن رابراي خودش به صورت بهشت درآورد. ( هولدرنين )

من وقت را تلف کرده ام واينک وقت مرا تلف مي کند.
( شکسپير )
مرگ هرگز دشوارتر از تولّد نيست.
( آناتول فرانس )
بعضي از آدم ها با گوش هايشان مي شنوند ، بعضي با
معده هايشان، عده اي هم با جيب هايشان وعده اي نيز اصلاً نمي شنوند. ( جبران خليل جبران )
مردن برروي پا، بهتراز زندگي برروي زانوست.
( دولورس ايباراري )
هيچ آدم بدي نمي تواند شاعر خوبي باشد.
( بوريس پاسترناک )
من دوست دارم که يک فيلم، آغازي داشته باشد وميانه اي وپاياني.اما نه لزوماً به همين ترتيب. ( ژان لوک گدار )
فرق بين يک درخت ويک تفنگ درسرعت آنهاست.درخت در هربهار شليک مي کند! ( ازراپاوند )

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


بیا که هاتف میخانه دوش با من گفت *** که در مقام رضا باش و از قضا مگریز
حافظ

Mahdi_gh

کاربر سايت

عصباني
خدايا! پيش تو مي آيم تا به کسي حسادت نکنم. تا خيلي عصباني نشوم. تا خيلي بي طاقت نباشم و هي هوس نکنم که بيش تر و بيش تر بخواهم!
خود خواه
خدايا! پيش تو مي آيم تا خود خواه نباشم. دل دوستانم را نشکنم و با دوستانم طوري رفتار نکنم که آنهايي که مرا دوست ندارم، خوشحال شوند.
دلخوشي به بدي
خدايا! کمکم کن تا دلم به بدي ها خوش نشود و مدام دنبال چيزهايي نباشم که تو دوست نداري!
مغرور
خدايا! نگذار توي تاريکي باشم و جلوي پايم را نبينم! نگذار حق کسي را بگيرم و فکر کنم گناه هايم چقدر کم و کوچکند يا کار خوبي بکنم و فکر کنم چه کار بزرگي کرده ام و حسابي مغرور شوم. سرم را بگيرم بالا و آنقدر فقط خودم را ببينم که همه خوبي هايم را از دست بدهم.
بدي
خدايا! لطف کن و نگذار به ديگران بدي کنم.حتي اگر آنها از من خيلي کوچکتر باشند.
بي تفاوتي
خدايا! کاري کن که اگر جلوي چشم ما به کسي بدي شد.شانه هايمان را بالا نيندازيم و رد نشويم.

آرزوهاي دور و دراز
خدايا! کمکمان کن تا پيش خودمان نقشه گول زدن کسي را نکشيم. خيلي ار خودمان خوشمان نيايد و يک عالمه آرزوهاي دست نيافتني،نداشته باشيم.
پُز
خدايا! کمکمان کن بي که بي خودي از هر چيزي که بلد نيستيم حرف نرنيم و پز چيزهايي را ندهيم که نمي دانيم.
«بازگردان ساده شده ي عبارت هايي از نيايش هاي امام سجاد(ع) در صحيفه سجاديه.»

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


بیا که هاتف میخانه دوش با من گفت *** که در مقام رضا باش و از قضا مگریز
حافظ

Mahdi_gh

کاربر سايت

بسم الله الرحمن الرحيم
شخصي اهل شام به قصد حج يا مقصد ديگر به مدينه آمد.چشمش افتاد به مردي که در کناري نشسته بود.توجهش جلب شد پرسيد:اين مرد کيست؟گفته شد:«حسين بن علي بن ابي طالب است.» سوابق تبليغاتي عجيبي که در روحش رسوخ کرده بود موجب شد که ديگ خشمش به جوش آيد و قر بة الي الله آنچه مي تواند سب و دشنام نثارحسين بن علي بنمايد.همين که هرچه خواست گفت و عقده ي دل خود را گشود، امام حسين بدون آنکه خشم بگيرد و اظهار ناراحتي کند،نگاهي پر از مهر و عطوفت به او کرد و پس از آنکه چند آيه از قرآن-مبني بر حسن خلق و عفو واغماض-قرائت کرد به او فرمود:«ما براي هر نوع خدمت و کمک به تو آماده ايم.»آنگاه از او پرسيد:«آيا از اهل شامي؟»جواب داد:آري. فرمود:«من با اين خلق و خوي سابقه دارند و سرچشمه ي آن را مي دانم .»
پس از آن فرمود:«تو در شهر ما غريبي،اگر احتياجي داري حاضري به تو کمک دهيم،حاضريم در خانه ي خود از تو پذيرايي کنيم،حاضريم تو را بپوشانيم،حاضريم به تو پول بدهم.»
مرد شامي که منتظر بود با عکس العمل شديدي برخود کند و هرگز گمان نمي کرد با يک همچو گذشت و اغماضي روبرو شود،چنان منقلب شد که گفت:«آرزو داشتم در آن وقت زمين شکافته مي شد و من به زمين فرو مي رفتم و انچنين نشناخته و نسنجيده گستاخي نمي کردم.تا آن ساعت براي من در همه ي روي زمين کسي از حسين و پدرش مبغوضتر نبود،و از آن ساعت برعکس،کسي نزد من از او و پدرش محبوبتر نيست.»

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


بیا که هاتف میخانه دوش با من گفت *** که در مقام رضا باش و از قضا مگریز
حافظ

Pasalari

مدیر بخش کامپیوتر و تکنولوژی

چه جلب!!
خوب بود...

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Mahdi_gh

کاربر سايت

) بسمه تعالي
خنده فقرا، ازدايره لبها ودندانها تجاوز نمي کند.
( اميل زولا)
خدايا!مرا ازدوستانم محافظت بفرما.چون مي دانم چگونه خويشتن را درمقابل دشمنانم حفظ کنم! ( ولتر )
اولين قواي عاقله ي ترقّي وتعالي مملکت، مدرسه است.مابا معلم به فرانسه حمله کرديم. ( بيسمارک )
خستگي، مرگ ناقص است واگر دوام يافت مرگ کامل مي شود.
( کراين)
اگر حضرت مسيح(ع) مرده رازنده کرد، معلم ملّتي رااحيا مي کند.
( ارپيد )
کسي که طاقت ضربه هاي تيشه را ندارد، تنديسي زيبا نخواهد شد.
از زخم تيشه خسته نشو که وجودت شايسته تنديسي زيباست.
( حکيمي بزرگوار )
زيان بارترين مشکلات اين است که فکرکني توان مقابله با آن را نداري. ( حکيمي بزرگوار )

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


بیا که هاتف میخانه دوش با من گفت *** که در مقام رضا باش و از قضا مگریز
حافظ

Mahdi_gh

کاربر سايت

بسمه تعالي
مردم اگر از زيبائي هاي سخنان ما آگاه مي شدند ازما پيروي مي کردند. (( امام رضا(ع) ))بزرگترين گناهي که انسان نسبت به هم نوع خود روا مي دارد ابراز تنفّر نيست بلکه بي تفاوتي نسبت به اوست. ( برنارد شاو )
جهاد زن خوب،شوهر داري است . (( امام علي (ع) ))
درآنچه فراگرفته ايدخود راکاملاً استاد سازيد وهمواره چيز تازه اي ياد بگيريد تا بتوانيد معلم شويد. ( کنفو سيوس)
معلم مي تواند جهان را تغيير دهد. ( لايت نيتز )
به معلمي نتوان رسيد مگربه شش شرط :اوّل تيزي خاطر،دوم حريصي دل، سوم کوشش بدن، چهارم آمادگي معاش، پنجم راهنمايي استاد و ششم پاکيزگي زبان. ( شافعي )
هرچه دردنيا آفريده شده زيباست. زيباتر از همه کشته شدن در راه وطن است. ( ابومسلم خراساني )
زندگاني حقيقي عده اي از مشاهير، بعداز مرگشان آغاز مي شود.
( ساموئل اسمايلز )

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


بیا که هاتف میخانه دوش با من گفت *** که در مقام رضا باش و از قضا مگریز
حافظ

Mahdi_gh

کاربر سايت

بسمه تعالي
اوراق کتاب به منزله ي بالهايي هستند که روح مارا به عالم نور پرواز مي دهند. ( ولتر ) مايوس مباش زيرا ممکن است آخرين کليدي که درجيب داري، قفل را بگشايد. ( تروتي ويک )
همه چيز مقهور طبيعتي است که در اوست. ( نيما )
نيکبخت آن است که ازحال ديگران پند گيرد و بدبخت آن که از حال او پند گيرند. ( بطلميوس )
چگونه ميتوانيم ادّعا کنيم که ديگري مي توانداسرارمان را حفظ کند،درحاليکه خودمان قادربه حفظ اسرارمان نبوده ايم. ( روشفوکلد )
در، بايد چندان کوتاه باشد که خودپسندي وغرور را بشکند. آستانه چندان بلند باشد که آدمي از آن غفلت نکند. دربند چندان محکم باشد که از دزد جلوگيري شود، و درخانه بايستي به دستي که از دوست بر آن مي خورد، باز شود. ( وان ديک )
ناسپاسي فرزندان، ازدندان افعي هم تيزتر است. ( شکسپير )
با داشتن اراده ي قوي مالک همه چيز هستيد . ( گوته)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


بیا که هاتف میخانه دوش با من گفت *** که در مقام رضا باش و از قضا مگریز
حافظ

Mahdi_gh

کاربر سايت

بسمه تعالي
آفت زندگي ، بي برنامگي است . ( امام علي (ع) )بي نيازي از مردم ، ثروت مومن است . ( امام جواد (ع) ) جهان بزرگ است و آدميزاد کوچک . اما انسان مي تواند چنان بزرگ شود ، که جهان در برابرش کوچک شود ! ( ؟ )
اخلاق ، نيروي تفکر را مي افزايد و در بين آدميان تخم صلح مي پاشد ، و بيشتر از علم و هنر ، مذهب پايه حقيقي تمدن است .
( دکتر کارل )
نيک بخت ترين مردم کسي است که کردار به سخاوت بيارايد و گفتار به راستي . ( ابوعلي سينا )
شما مي توانيد گلي را زير پاي خود لگد مال کنيد ، اما محال است که بتوانيد عطر آن را در فضا محو کنيد . ( ولتر )
هيچ چيز غير از خدا کام تشنه ي معرفت را سيراب نمي کند.
(پاسکال)
کسي از دانش خود برخوردار مي شود که به دانش خود عمل کند.
(تولستوي)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


بیا که هاتف میخانه دوش با من گفت *** که در مقام رضا باش و از قضا مگریز
حافظ

Mahdi_gh

کاربر سايت

بسمه تعالي
بگو مگو با بي فکران ناداني است. ( امام حسين(ع)¬)
چيزي که دانش بيارايد راستي است. (ابو علي سينا)
سرزنش بهتر از کينه توزي است. (اما م هادي(ع))دنيا خانه ي کسي است که او را خانه اي نباشد. (ابوذر غفاري)
بدترين روزگار وقتي است که نادان ياوه ببافد و دانا خاموش باشد. (سيد جمال الدين اسد آبادي)
چوپان ، کسي را گويند که پيوسته سعي مي کند به گوسفندها بقبولاند که منافع او و منافع آن زبان بسته ها يکي است. (رابرت)
اساساً روح که بزرگ شد ، تن به زحمت مي افتاد و روح که کوچک شد ، تن آسايش پيدا مي کند. (شهيد مطهري)
بعضي ها ، همه کاري براي فقرا انجام مي دهند ، غير از پايين آمدن از روي دوش آنها! (مارک تواين)
اشخاصي که هرگز وقت ندارند آنهايي هستند که کمتر کار مي کنند. (شوپنها ور)
مردم از فکر کردن بيش از هر چيز ديکر رنج مي برند. (تولستوي)
تنها به خود اعتماد کن تا راه زندگي را بياموزي. (گوته)
خوشرويي کينه را مي زدايد. (حضرت محمد (ص))

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


بیا که هاتف میخانه دوش با من گفت *** که در مقام رضا باش و از قضا مگریز
حافظ

Mahdi_gh

کاربر سايت

بسمه تعالي
بنده ، ميان سه چيز است: بلا ، قضا و نعمت. ( امام محمد باقر)
گشاده رويي ، کمند دوست گيري است. (امام علي (ع))
افراد ثروتمندي که از عقل و دانش محرومند مانند گوسفنداني هستند که پشمشان از طلاست. (سولون)
فرزندانتان ، فرزندان شما نيستند بلکه فرزند رويايي شما هستند .
(رابيند رانات تاگور)
تجربه نامي است که همه ي افرادروي اشتباههاي خود مي گذارند. ( اسکاروايلد )
کارگر کسي است که بادست خود، کارمي کند. دانشمند کسي است که بامغز خود کار مي کند. هنرمند کسي است که با دست ومغز و دل خويش کار مي کند. ( ؟ )
نيکي همه چيز را مغلوب ميکند و خودش هرگزمغلوب نمي شود.
( تولستوي )
دنيا به من مديون است ومن به مادرم. ( اديسون )
فرزندم! به هنگام خشم برخويشتن مسلّط باشتا هيزم جهنّم نباشي. ( لقمان )بي احتياطي وسخن گفتن ابلهانه ولاف زدن احمقانه وکنجکاوي بیهوده، با یکدیگر پیوستگی دارند. ( لافونتن )

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


بیا که هاتف میخانه دوش با من گفت *** که در مقام رضا باش و از قضا مگریز
حافظ