bahareh

مدیر بازنشسته

کوه باید شود و ماند
رود باید شد و رفت
دشت باید شد و خواند
در من این جلوه اندوه ز چیست؟
در تو این قصه ی پرهیز که چه؟
در من این شعله ی عصیان نیاز
در تو دم سردی پاییز که چه؟
حرف را باید زد!
درد را باید گفت!
سخن از مهر منو جور تو نیست
یا که از جور منو مهر تو نیست
سخن از متلاشی شدن دوستی است.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

تو نیستی که ببینی، چگونه ، دور از تو

به روی هر چه درین خانه ست

غبار سربی اندوه، بال گسترده ست

تو نیستی که ببینی، دل رمیده ی من

به جزء تو ، یاد همه چیز را رها کرده ست.

bahareh

مدیر بازنشسته

وقتی که تنها باشی
وقتی که هیچ کس منتظرت نباشه
وقتی که هیچ جایی رو نداشته باشی که بهش پناه ببری
وقتی زیر تیغی
وقتی همه پنجره های امید بسته است
نا امید نشو دنبال یه پنجره ی باز بگرد!
ببین پیداش می کنی!

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

تو نیستی که ببینی، چگونه ، دور از تو

به روی هر چه درین خانه ست

غبار سربی اندوه، بال گسترده ست

تو نیستی که ببینی، دل رمیده ی من

به جزء تو ، یاد همه چیز را رها کرده ست.

bahareh

مدیر بازنشسته

چشمان تو شب چراغ سیاه من بود
مرثیه ی دردناک من بود چشمان تو
مرثیه ی دردناک و وحشت تدفین زنده به گوری که من ام من..

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

تو نیستی که ببینی، چگونه ، دور از تو

به روی هر چه درین خانه ست

غبار سربی اندوه، بال گسترده ست

تو نیستی که ببینی، دل رمیده ی من

به جزء تو ، یاد همه چیز را رها کرده ست.

bahareh

مدیر بازنشسته

به یاد آر که زندگی من باد آست
و چشمانم دیگر نیکو یی را نخواهد دید
چشم کسی که مرا میبیند
دیگر به من نخواهد گریست
وچشمانت
برای من نگاه خواهد کرد
و من نخواهم بود..

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

تو نیستی که ببینی، چگونه ، دور از تو

به روی هر چه درین خانه ست

غبار سربی اندوه، بال گسترده ست

تو نیستی که ببینی، دل رمیده ی من

به جزء تو ، یاد همه چیز را رها کرده ست.

bahareh

مدیر بازنشسته

حق با شماست
من هیچگاه پس از مرگم
جرات نکرده ام که در آینه بنگرم
و آنقدر مرده ام
که هیچ چیز مرگ مرا
دیگر ثابت نمی کند.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

تو نیستی که ببینی، چگونه ، دور از تو

به روی هر چه درین خانه ست

غبار سربی اندوه، بال گسترده ست

تو نیستی که ببینی، دل رمیده ی من

به جزء تو ، یاد همه چیز را رها کرده ست.

nar

کاربر سایت

تا وقتی باکسی بودی واقعا باش

nar

کاربر سایت

سعی گن به دوستت هدیه دهی هرچند یک شاخه گل باشد

bahareh

مدیر بازنشسته

هنگامی که خاطره ات را می بوسم در می یابم دیری ست که مرده ام
چرا که لبان خود را از پیشانیی خاطره ی تو سرد تر می یابم
از پیشانیی خاطره ی تو
ای یار!
ای شاخه ی جدا مانده ی من!

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

تو نیستی که ببینی، چگونه ، دور از تو

به روی هر چه درین خانه ست

غبار سربی اندوه، بال گسترده ست

تو نیستی که ببینی، دل رمیده ی من

به جزء تو ، یاد همه چیز را رها کرده ست.

bahareh

مدیر بازنشسته

بگذار سنگینیی امواج دیر گذر دریای شب چراغیی خاطره ی تو را در کوفته گیی روح خود احساس کنم.
بگذار آتشکده ی بزرگ خاموشی ی بی ایمان تو مرا در حریق فریادهایم
مرا خاکستر کند.
خار بوته ی کنار کویر جست و جو باش
تا سایه ی من
زخم دار و خون آلود
به هزاران تیغ نگاه آفتاب بار تو در آویزد...

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

تو نیستی که ببینی، چگونه ، دور از تو

به روی هر چه درین خانه ست

غبار سربی اندوه، بال گسترده ست

تو نیستی که ببینی، دل رمیده ی من

به جزء تو ، یاد همه چیز را رها کرده ست.

bahareh

مدیر بازنشسته

در انتهای اندوهناک دهلیز بی منفذ
چشمان تو شب چراغ تاریک من است.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

تو نیستی که ببینی، چگونه ، دور از تو

به روی هر چه درین خانه ست

غبار سربی اندوه، بال گسترده ست

تو نیستی که ببینی، دل رمیده ی من

به جزء تو ، یاد همه چیز را رها کرده ست.