khazan

عضو پيشكسوت

وقتي 5 ساله بودي، گفتم دوستت دارم... تو از من پرسيدي "يعني چه؟"
وقتي 15 ساله بودي، گفتم دوستت دارم... تو سرخ شدي... به پايين نگاه کردي و لبخند زدي...
وقتي 20 ساله بودي، گفتم دوستت دارم... سرت را روي شانه هايم گذاشتي و دستانم را گرفتي... ميترسيدي من ناپديد شوم...
وقتي 25 ساله بودي، گفتم دوستت دارم... تو صبحانه آماده کردي و روبروي من خوردي و پيشاني مرا بوسيدي و گفتي "بهتر است عجله کني، داره دير ميشه"
وقتي 30 ساله بودي، گفتم دوستت دارم... گفتي "اگر واقعا عاشق من هستي، لطفا بعد از کار زود به خانه برگرد"
وقتي 40 ساله بودي، گفتم دوستت دارم... همانطور که ميز غذاخوري را تميز ميکردي گفتي "باشه عزيزم اما الان وقت کمک کردنت به بچه مان با نظر خودش است"
وقتي 50 ساله بودي، گفتم دوستت دارم... تو صورتت را در هم کشيدي و به من خنديدي...
وقتي 60 ساله بودي، گفتم دوستت دارم... تو به من لبخند زدي...
وقتي *0 ساله بودي، گفتم دوستت دارم... با گيلاسهاي پرمان روي صندلي گهواره اي نشستيم... من نامه هاي عاشقانه تو را که 50 سال پيش براي من فرستادي ميخوانم...
با دستهاي در دست هم...
وقتي 80 ساله بودي، گفتي دوستم داري...
من به جز گريه چيزي نگفتم...
آن روز بايد شادترين روز زندگي من باشد! چون تو به من گفتي که دوستم داري...!!!
لطفاً از کساني که دوستشان داريد قدرداني کنيد... حالا که اين شانس را داريد به آنها بگوييد که دوستشان داريد...

khazan

عضو پيشكسوت

آنان که بيد مجنون هستند در سخت ترين بادهاي روزگار همچون عمارتي مستحکم و پا برجا در برابر شلاقهاي آسماني تواني خارج از حد تصور خواهند داشت وضربه هاي آذرخش جان سوز را به آساني تحمل خواهند کرد چرا که افتاده ترينند و بس

khazan

عضو پيشكسوت

جدايي رو دوست داشتم وقتي رفتي و تنهام گذاشتي دلتنگي رو دوست داشتم وقتي بهت فكر ميكردم گريه كردن رو دوست داشتم وقتي فراموشم كردي وقتي مرگ رو با تمام وجودم حس كردم وقتي حس كردي بي تفاوتي تو رو دوست داشتم زمين خوردنم رو دوست داشتم وقتي تو يادم مي افتادي بي تو بودن رو دوست داشتم مثل طعم نون گرم مثل آب منتظر صدات بودم زير نور آفتاب داغ تابستان مثل بارون غروب دوست داشتنت رو مثل تاريكي روزگارم دوست داشتم من تو رو دوست نداشتم

khazan

عضو پيشكسوت

راز دل
می پرسی تو را دوست دارم؟
حتی اگر بخواهم پاسخ دهم نمی توانم
مگر می شود با کلمات ، احساس دستها را بیان کرد؟
مگر ممکن است با عبارات شرح داد که آن زمان که با دیدگان پر اندیشه و روشن بین به من می نگری چه نشاط و لطفی دلم را فرا می گیرد ؟
می پرسی تو را دوست دارم ؟ مگر واقعا" پاسخ این سوال را نمی دانی ؟
مگر خاموشی من ، راز دلم را به تو نمی گوید ؟
مگر آه سوزان از سر نهان خبر نمی دهد ؟
راستی آیا شکوه آمیخته به بیم و امید ، که من هر لحظه هم می خواهم به زبان آورم و هم سعی می کنم که از دل بر لبم نرسد ، راز پنهان مرا به تو نمی گوید ؟
عزیز من ! چطور نمی بینی که سراپای من از عشق به تو حکایت می کند ؟
همه ذرات وجود من با تو حدیث عشق می گویند ، بجز زبانم که خاموش است
قطعه ای از "راز دل " آلفیری

khazan

عضو پيشكسوت

غريبه
صداي پايت را در كوچه پس كوچه هاي باريك دلم مي شنوم گويي صداي پاي فرشتگان است
غريبه, مي داني تو همچون فرشته اي هستي كه من تو را در لابه لاي آرزوهاي بي حاصلم, پر بار مي بينم
عطري به مشامم مي رسد. اين عطر توست. عطري كه هميشه تو را به من نزديكتر مي كند
عطر تو عطري است كه هميشه عشق و مهرباني مي آورد
غريبه تو كيستي كه اينگونه مهربانيت را نثار كسي مي كني كه حتي نامت را هم نمي داند
تو مهربان و خوبي,آنقدر كه كبوتران قلب پر مهرت را در آسمان سوت و كور قلبم پرواز دادي
آخر اي الهه تمام خوبي ها با من بگو, بگو كه از قبيله بهاري هستي
كه اينگونه مهرباني را بدون كم وكاست آموخته اي

Fgh

کاربر سایت

شاید یه کسی شبا برای اینکه خواب تورو ببینه به خدا التماس می کنه !! شاید یه کسی به محض دیدن تو دستاش یخ می کنه و تپش قلبش مرتب بیشتر می شه !!! مطمین باش یه کسی شبا به خاطر تو ؛ تو دریایی از اشک می خوابه !!!! ولی تو اونو نمی بینی .... بگرد پیداش کن

Fgh

کاربر سایت

يادت باشه : كسي رو براي دوستي انتخاب كني كه دلش اونقدر بزرگ باشه كه براي جا شدن توش ، مجبور نشي خودتو كوچيك كني

Mojgan

عضو پيشكسوت

ناداني در نداستن نيست . در مطلق كردن دانسته هاست

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

1TA

کاربر سايت

مكتب عشق

سيه چشمي به كار عشق استاد
درس محبت ياد مي داد
مرا از ياد برد آخر ولي من
بجز او عالمي را بردم از ياد

استاد مشيري

1TA

کاربر سايت

آب دريايي كه نشد قطره اي از وجود تو
دُ رّ خوشابي كه نشد طرّه اي از وجود تو
خواسته اي از وجود تو جان حقيرشد ولي
تمام هستي كه نشد ذرّه اي ازوجود تو