iiilllsousoullliii

کاربر سايت

براي باور کردن افراد....هرگز به حرفها تکيه نکن....زيرا فراموش خواهند شد....هرگز به چشمها بسنده نکن...زيرا تغيير خواهند کرد....تنها... اعمال انسانها هستند که قابل استناد و توجه اند. و در آخر....لحظات زندگي ات را با کسي بگذران که نه الزاماْ هم درد تو....بلکه.....هم شأن تو باشد

bahareh

مدیر بازنشسته

نبردهای زندگی همیشه به نفع قویترینها و سریعترینها پایان نمی پذیرد دیر یا زود برد با کسیست که بردن را باور دارد.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

تو نیستی که ببینی، چگونه ، دور از تو

به روی هر چه درین خانه ست

غبار سربی اندوه، بال گسترده ست

تو نیستی که ببینی، دل رمیده ی من

به جزء تو ، یاد همه چیز را رها کرده ست.

bahareh

مدیر بازنشسته

مراقب باشید چیزی را که دوست دارید به دست آورید وگرنه ناچار خواهید شد چیزی را که به دست می آورید دوست داشته باشید.(برنارد شاو)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

تو نیستی که ببینی، چگونه ، دور از تو

به روی هر چه درین خانه ست

غبار سربی اندوه، بال گسترده ست

تو نیستی که ببینی، دل رمیده ی من

به جزء تو ، یاد همه چیز را رها کرده ست.

bahareh

مدیر بازنشسته

دارم می میرم... اما مهم نیست، مهم این است که کسی اولین قدم را بردارد... روزی فرا می رسد که در این جا میلیون ها بنفشه می شکفند، یخ ها آب می شوند و جزیره ای در میان آن ها پدیدار می شود، جزیره ای پوشیده از چمن و گل ها و بر روی آن کودکان می دوند...

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

تو نیستی که ببینی، چگونه ، دور از تو

به روی هر چه درین خانه ست

غبار سربی اندوه، بال گسترده ست

تو نیستی که ببینی، دل رمیده ی من

به جزء تو ، یاد همه چیز را رها کرده ست.

bahareh

مدیر بازنشسته

همه عاشق گل ناشناس شدند، شیفته ی ساقه ی لرزان آن و همگی با لذت عطر آن را استشمام می کردند.

اما یک چیز برای آن ها عجیب تر از خود گل بود، و آن این که عطر گل برای همه کافی بود و برای آن هایی که هم چنان سر می رسیدند، کمتر نمی شد.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

تو نیستی که ببینی، چگونه ، دور از تو

به روی هر چه درین خانه ست

غبار سربی اندوه، بال گسترده ست

تو نیستی که ببینی، دل رمیده ی من

به جزء تو ، یاد همه چیز را رها کرده ست.

bahareh

مدیر بازنشسته

آدم نمی گوید: می خواهم دوست تان بدارم. بلکه می گوید: دوست تان دارم. و با این گفتن، عشق عمیق تر از هر خواسته ای حس می شود.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

تو نیستی که ببینی، چگونه ، دور از تو

به روی هر چه درین خانه ست

غبار سربی اندوه، بال گسترده ست

تو نیستی که ببینی، دل رمیده ی من

به جزء تو ، یاد همه چیز را رها کرده ست.

bahareh

مدیر بازنشسته

دیدن، شنیدن، دوست داشتن.

زندگی هدیه ای است که من،

هر روز صبح که از خواب بر می خیزم،

روبان های دور آن را به آرامی باز می کنم.

زندگی گنجینه ای است که من

هر شب قبل از خواب،

زیباترین گوهر آن را کشف می کنم.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

تو نیستی که ببینی، چگونه ، دور از تو

به روی هر چه درین خانه ست

غبار سربی اندوه، بال گسترده ست

تو نیستی که ببینی، دل رمیده ی من

به جزء تو ، یاد همه چیز را رها کرده ست.

bahareh

مدیر بازنشسته

شما چیزی را می پذیرید

یا بهتر بگوییم

آن چیز شما را می پذیرد.

و آن چیز پایان نام دارد.

لااقل این طور خودش را معرفی می کند.

هر چه را که پایان در وجود شما لمس کند،

رنگ تیره ای به خود می گیرد.

چیزی به اتمام می رسد

و این چیز خود شما هستید.

این نگران کننده است.

اگر نتوانید حدس بزنید که در آن چه پایان می پذیرد

چیز دیگری آغاز می شود،

احتمالاً نگران کننده خواهد بود.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

تو نیستی که ببینی، چگونه ، دور از تو

به روی هر چه درین خانه ست

غبار سربی اندوه، بال گسترده ست

تو نیستی که ببینی، دل رمیده ی من

به جزء تو ، یاد همه چیز را رها کرده ست.

bahareh

مدیر بازنشسته

هیچ چیز

خطرناک تر از آن نیست

که روزی، روزگاری

رویاهای مان

به حقیقت بپیوندد

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

تو نیستی که ببینی، چگونه ، دور از تو

به روی هر چه درین خانه ست

غبار سربی اندوه، بال گسترده ست

تو نیستی که ببینی، دل رمیده ی من

به جزء تو ، یاد همه چیز را رها کرده ست.

bahareh

مدیر بازنشسته

این میوه ها و این گل ها، این برگ ها و شاخه ها

و این دل من که تنها برای تو می تپد.

با دو دست سپیدت دلم را مشکن

و به چشمان بس زیبایت

این تحفه ی ناچیز پسندیده باد!

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

تو نیستی که ببینی، چگونه ، دور از تو

به روی هر چه درین خانه ست

غبار سربی اندوه، بال گسترده ست

تو نیستی که ببینی، دل رمیده ی من

به جزء تو ، یاد همه چیز را رها کرده ست.