bahareh

مدیر بازنشسته

اولین سلام
واژه‌ی زندگی‌ام نبود
تا آخرین خداحافظی
گریستن تمنای‌ام باشد

اردیبهشت که آمد
برای‌ات چند رج شعر و ترانه می‌بافم
سرخ و آبی، همان خیالی که دوست داری
کمی شادیِ سپید هم به خیال‌ات می‌تنم
دوست داری؟!

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

تو نیستی که ببینی، چگونه ، دور از تو

به روی هر چه درین خانه ست

غبار سربی اندوه، بال گسترده ست

تو نیستی که ببینی، دل رمیده ی من

به جزء تو ، یاد همه چیز را رها کرده ست.

bahareh

مدیر بازنشسته

شب و روز این جا
کشیک مرگ می‌دهند
شب، روزها
و روز، شب‌ها.

کو پاسبان زندگی؟!

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

تو نیستی که ببینی، چگونه ، دور از تو

به روی هر چه درین خانه ست

غبار سربی اندوه، بال گسترده ست

تو نیستی که ببینی، دل رمیده ی من

به جزء تو ، یاد همه چیز را رها کرده ست.

bahareh

مدیر بازنشسته

همیشه در میان نگاه‌ها
تاس می‌اندازد
هر کدام شش شد، برنده است!

همیشه من اما
یک
دو
سه
چهار
و پنج
را دوست دارم، چرا که
همیشه می‌بازند!

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

تو نیستی که ببینی، چگونه ، دور از تو

به روی هر چه درین خانه ست

غبار سربی اندوه، بال گسترده ست

تو نیستی که ببینی، دل رمیده ی من

به جزء تو ، یاد همه چیز را رها کرده ست.

bahareh

مدیر بازنشسته

گریزی نیست از خویشتن خویش
و من در تنگنای کوچه‌ای تاریک
به نظاره‌ی مردن ننشسته‌ام!

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

تو نیستی که ببینی، چگونه ، دور از تو

به روی هر چه درین خانه ست

غبار سربی اندوه، بال گسترده ست

تو نیستی که ببینی، دل رمیده ی من

به جزء تو ، یاد همه چیز را رها کرده ست.

hesabi_anna

کاربر سايت

چقدر عجيبه که تا مريض نشي کسي برات گل نمي ياره تا گريه نکني کسي نوازشت نمي کنه تا فرياد نکشي کسي به طرفت بر نمي گرده تا قصد رفتن نکني کسي به ديدنت نمي ياد و تا وقتي نميري کسي تورو نمي بخش

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

كاش سرنوشت جزاين مي نوشت

hesabi_anna

کاربر سايت

چنين گفت زرتشت :اگه چشمت پرسيد، بگو نديدمش... اگه گوشت پرسيد، بگو نشنيدمش... اگه دستت لرزيد، بگو ماله سرماست... اگه پات سست شد، بگو ماله ضعفه... ولي اگه دلت ريخت، به خودت دروغ نگو

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

كاش سرنوشت جزاين مي نوشت

khazan

عضو پيشكسوت

ديدم به ناگه آسمان شد غرقه در شادي و نور
افلاكيان رقصان كنان در گرد هاله اي ز نور
در مركبي بنشسته ديدم مريم و هوا را
از آسمان سوي زمين مي آورند احرام نور
حور و پري جن و ملك محو تماشاي رخش
آخر خدا از نور خود داده به او سيماي نور
گشته محمّد محو، در زيبايي آن قرص ماه
خورشيد و ماه بگرفته نور ازبيكران درياي نور
امشب خديجه دختري آورده فخر عرشيان
گردش ملائك هلهله در حسرت ديدار نور

khazan

عضو پيشكسوت

بي تو هر شب غم تو به خلوت خودم ميبردم
خبري از تو نبود و لحظه ها رو مي شمردم
وقتي شب سحر ميشد به بيقراري
خودمو به دست گريه مي سپردم
گله و شکايتي از تو به لب نمي آوردم
تو به ياد من نبودي اما من واست مي مردم

من تو رو از تو ميخواستم که به عشقت
در دنيا رو به روي خود ببندم
تو منو مثل يه بازيچه مي خواستي
که واست گريه کنم واست بخندم
اما من واست مي مردم

يه شبي بي تو تو دفترچه قلبم
اونجا که آخرعشق و سرگذشته
زير اسم خودمون واست نوشتم
راست ميگي که اون گذشته ها گذشته
تو منو با دريا دريا اشک چشمم نمي خواستي
آخه تو بيشتر از اون گريه من گريه مي خواستي
تو منو مثل يه بازيچه مي خواستي
اما من واست مي مردم

khazan

عضو پيشكسوت

نازنينم نازنينيم
چه دعا بهتر از اين
خنده ات از ته دل
گريه ات از سر شوق
نبود هيچ غروبت غمناک
خداي عشق نگهدارت

khazan

عضو پيشكسوت

اولش فکر نميکردم که دلم رو برده باشه
يا دلم گول چشاي روشنش رو خورده باشه
اما نه گذشت و ديدم دل من ديوونه تر شد
به تو گفتمو دلت از قصه من با خبر شد
آخ که چه لذتي داره ناز چشماتو کشيدن
رفتن يه راه دشوار واسه هرگز نرسيدن
ميدونم دوسم نداري مثل روزاي گذشته
من خودم خوندم تو چشمات يه کسي اينو نوشته
ميدونم فرقي نداره واست عاشق بودن من
مي دونم واست يکي شد بودن و نبودن من
اما روح من يه درياست پر از موج و تلاطم
ساحلش تويي و موجاش خنجراي حرف مردم