khazan

عضو پيشكسوت

تو به شفافي شبنم روي برگا
من مثل برگ زردي كه ميفته از درختا
تو مثل طراوت گلاي نرگس
روي قلبم من نوشتم بي تو هرگز
بين من و تو فاصله غوغا مي كنه
ياد حرفهاي قشنگت منو رها نمي كنه
تو منو گذاشتي رفتي توي روزگار وحشي
توي كوچه هاي غربت دنبالم حتي نگشتي
تو مثل ستاره اي که توي شبهاي سياهم
مي درخشي و ميشي جون پناهم
تو مثل طراوت گلاي پونه
چرا رفتي از تن اي ديوونه
تو مثل يه تيكه ابري توي آسمون آبي
پاک و ساده مثل رويا مثل خوابي
بگو يکبار، آره يکبار برميگردي
يا هنوزم بي تفاوت يخ زدي ، يخ زدي !

khazan

عضو پيشكسوت

زمستان سرد از راه رسيد
پاهايم يخ بست
تو را خواستم
تو نبودي
-
برف باريد
همه جا سفيد پوش شد
سرما به رگهايم زد
تو را خواستم
تو نبودي
-
خون درون رگهايم منجمد شد
استخوانهايم داشت خرد ميشد
تو را خواستم
تو نبودي
-
فرياد زدم
دستم را به آسمان پرتاب کردم
باران باريد
در ميان قطره هاي باران جستجو کردم
تو را خواستم
تو نبودي
-
باران شدت گرفت
من ذره ذره در آب فرو ميرفتم
تو را خواستم
تو نبودي
تو نبودي
تو نبودي
...

khazan

عضو پيشكسوت

براي دوست داشتن شناخت لازم است و براي عاشق شدن ؛ دل !
سنگ وجودتان را بشکنيد . سينه اي خالي از دل داشته باشيد بهتر از آن است که سنگي سخت آنجا سنگيني کند

Eris

عضو پيشكسوت

درود !درود بر دزداني كه نقابهايم را دزديدند:ph34r:

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

GoOg Bye For Ever

;)

khazan

عضو پيشكسوت

ميداني ديشب در عمق تنهايهايم ..در سکوت پايان ناپذير اتاقم...دلم براي خودم سوخت و خاکستر شد
براي دلي که هيچ ظلمي نکردو هيچ جفايي نکرد و هيچ کس را نيازرد
اما خود ظلم و جفا ديد و شکست و خرد شد
براي دلي که نمي دانست نبايد دل ببندد..دلي که نميدانست دل او عاشق ديگري است
ميداني خواستم نفرينت کنم ...نفرينت کنم تا هر آنچه که روزي با من کردي بر سرت بيايد
اما نتوانستم...نتوانستم
بارها سعي کردم اما تا لبانم از هم باز شد دوباره مهر خاموشي بر ان خورد
آخر دلي که عاشق توست چگونه مي تواند نفرينت کند ...دلي که روزگاري براي تو مي تپيد
دوباره خواستم نفرين کنم اما اينبار او را.....او که تو عاشقش بودي....
اما گناه او چيست ؟؟؟؟
او هم عاشق آن نگاه شد اما تو او را مي خواستي و من را نه!!
ميداني نه گناه توست نه گناه او
هر چه هست تقصير دل من است
دلي که نميدانست براي عاشق شدن بايد قلبي عاشق را ديد...دلي که لحظه اي بي تو بودن را نديد
و حالا دير زماني است که تنهاست...رفتي ..خدايم پشت و پناهت باش
فراموشم کردي خدا کند فراموش نشوي
شکستي خدا کند نشکني
تنهايم گذاشتي خدا کند تنها نماني
عاشقم کردي کاش خدا ميخواست و عاشقم ميشدي

khazan

عضو پيشكسوت

دلم گرفته از اين زمونه
زمونه اي بد دل بيچاره
دلم غم داره غماش زياده
بيچارم کرده دل ديوونه
دلم قشنگ بود ولي شد پاره
از اين زمونه دلم بيچاره
دلم ميخواستش يک عشق زيبا
يک عشق زيبا يک عشق دلخواه
دلم نداره آن عشق زيبا
دلم گرفتو شد خيلي تنها
دلم گرفته حالم خرابه
مانند پائيز زرد خزانه
اين دل پاره داره خيلي ناله
نالش زياده چون ابر پاره
دل گرفتم شد ديگه مرده
مرده اي بي هوش دل بيچاره
اين دلم را چرا کردين پاره
دلم قشنگ بود اين دل پاره
غمهاش زيادن اشکاش فراوان
دل قشنگم شده چه نالان
نالان از اين غم نالان از اين درد
درد فراوان اشک بهاران
آن عشق زيبا آخر نيامد
دلم گرفتو شد خيلي نالان
دلم شکستو شد پاره پاره
چرا نکردين اين دلم را چاره
اين دل پاره خوشي نداره
عشقي بيارين تا بشه چاره
عشق که بيايد دل تازه ميشه
غنچه اين دل بشکفته ميشه
دل جون ميگيره نفس ميگيره
شادي را از نو به خود ميگيره

khazan

عضو پيشكسوت

من غروبي زرد و خستم كه زتو خاليه دستم
عاشق پائيزي از درد دل به امواج تو بستم
تو يه عمره تب عشقو تو نگاه من ميبيني
ولي با سخره و ساحل باز به گفتگو ميشيني
خورشيد طلائي من تو دلت همش ميميره
تن سرد آبيه تو منو از خودم ميگيره
كاش رو خاكستر قلبم ،تو يه روزي پا بزاري
اين تن سوخته از عشقو با خودش تنها نزاري
من ميخوام قصه عشقوتوي گوش تو بخونم
توي اعماق وجودت غرق بشم پيشت بمونم
تو به ژرفاي زميني،من تو قلب آسمونم
ولي من فاصله ها رو ميشكنم با دل و جونم
دل تو آبه اما دل من رنگ خزونه
لحظه به تو رسيدن خط آخر جنونه
كاش رو خاكستر قلبم ،تو يه روزي پا بزاري
اين تن سوخته از عشقو با خودش تنها نزاري

khazan

عضو پيشكسوت

دست در دست ثانيه ها...
به نا کجا آباد زندگي خواهم رفت
ديگر حتي افتادن سيبي بي معنا است
و تنها زمزمه گرم، سکوت جاري شب است و ماه ...
و...
و خاطرات عشق پنهانش، رازي خواهد شد
ميان دل يک غنچه کوچک و باد !

و بغض دلتـنگي
تکراريترين موسيقي جاري سياهي هاي شب ...

تا ابدي ترين ثانيه در دل خواهم داشت
ياد سوزي که در بهار وزيدن يافت !

khazan

عضو پيشكسوت

به من گفتي خداحافظ و بر قنديل مژگانت

بلوار اشک جاري بود

غم تلخي ميان قصه هايت با تمام بيقراري بود
چرا با من خداحافظ

تو که گلبوته هاي شهر شادم را
زباران نگاهت باور کردي
تو که جام خيالم را
هر شب از شرابعشق تر کردي
تو که افسانه با عشق بودن را
برايم از کتاب زندگي خواندي
تو که بذر محبت را
به دشت سينه مشتاقم افشاندي
چرا با من خداحافظ
تو مهمان عزيز لحظه هاي شاد من هستي
تو همچون قصه ي شيرين عهد کودکي در ياد من هستي
خداحافظ کلامي تلخ و غمگين است
غم رفتن غمي بسيار سنگين است
خداحافظ نه
تو درياي من هستي
و من چون ماهي ام
دور از تو ميميرم
اگر رفتي سراغت را همه جا از خداي عشق ميگيرم
مرو اي بهترين حرف و کلام مهرباني ها

بيا دو خط موازي نباشيم بيا دلتنگيهايمان را با کوچ پرستوها به دور ترين نقطه زمين پرواز دهيم
بسرايم ودفترمانرا پراز آواز قناري کنيم بيا با هم بمانيم که گاهي دنيا مجالي براي مهرباني کردن نميدهد

khazan

عضو پيشكسوت

يادم باشد اگر به تو گفتم دوستت دارم از ته دل بگويم تا

دروغ نگفته باشم يادم باشد اگر تو را دوست دارم به تو

بگويم که دوستت دارم يادم باشد تا دوست بدارم تا

بتوانم بگويم دوستت دارم يادم باشد که تنها مي توان

دوست داشت و تنها مي توان دوست داشت تا دوست داشته شد

يادم باشد اگر تو نبودي باز هم دوستت داشته باشم

و دوست داشته باشم که اگر نبودم باز هم دوستم داشته باشي

يادم باشد که همه را مي توان دوست داشت اما باز هم يادم باشد

که به همه نمي توان گفت دوستت دارم

يادم باشد که فقط بايد دوست داشت

يادم باشد که اگر نمي توانم دوست داشته باشم

بهتر است که نباشم و چون هستم بايد دوست داشته باشم

و اما دوست من تو نيز يادت باشد که دوستت دارم

و دوست دارم که دوستم داشته باشي

حتي اگر نباشم و نباشي و خدا کند آن روز نيايد که تو نباشي و من باشم

و اي کاش خدا آخرين ضربان قلبم را پيش از آخرين طپش معصومانه ي قلبت قرار دهد

دوستت دارم ... عاشقتم ... تا آخر عمر ...